Ditch Long & Slow ?

Posted by

Long & slow, wie houdt daar nu niet van? Voor hardlopers hoort daar ook nog “Distance” bij, Long Slow Distance. Tokyo

Decennialang was dat hoeksteen van de marathonvoorbereiding, en voor vele enthousiaste aanhangers is het dat vandaag nog steeds. De logica was (en is) glashelder: om 42 km te lopen, train je best vooral op uithouding, zodat je uberhaubt tot aan de finish geraakt. Altijd handig. En wil je sneller worden, dan moet je daarnaast nog interval, fartlek, tempo & heuveltraining voorzien in je schema. Maar first things first, eerst de LSD.

Die LSD, het heeft iets Confuciaans:

“It does not matter how slowly you go, as long as you do not stop” 
 Confucius

Maar de tijden veranderen, en Confucius hebben we ondertussen weeral 2.500 jaar achter ons.

In het schema dat ik volg bevatten ook de duurlopen stukken aan marathon-tempo. Vandaag stond op het programma: 25 km duurloop.

In minder florissante tijden krasselde ik die afstand gewoonlijk bij elkaar aan een bij wijlen wel erg bedenkelijk tempo. Geregeld werd ik links of rechts voorbij gezoefd door een kranig oudje, toch telkens een deuk in de carrosserie van het Ego, en voor de volledigheid moet ik daar dan de reden bij vermelden: meestal had ik dan gezeur aan de knie links, of een ontstoken achillespees rechts, of een iliotibiale band frictie syndroom dat vanuit het Niets plots stokken in de wielen kwam steken, enzovoorts, enzoverder, we besparen u de (eentonige) klaagzang.

Niet zo, dezer dagen: geen blessures, geen kwaaltjes (hout vasthouden!), en de conditie voelt okay. LSDIn die zin heb ik de duurloop eens wat sneller proberen lopen, zodat het (naar mijn normen, dan) eigenlijk geen Long Slow Distance meer was.

Doel was onder de 5:00 per km te blijven, en dat ging goed, uiteindelijk heb ik de duurloop aan 4:50 gelopen.

Dus op geen enkel moment werd ik voorbij gezoefd door vlotte oudjes, al kan dat ook aan het gure weer gelegen hebben.

Of aan het ongure weer.

Want dat zou hetzelfde betekenen, naar verluidt:

Onguur en guur kunnen beide uitdrukken dat de weersgesteldheid onaangenaam is“.

Dat zulke onlogische redenering niet vaker tot desastreuze misverstanden leidt, en het openbare leven niet danig in de war brengt, het mag een wonder heten.

Maar goed, terug naar de duurlooop. Wel een iets te ongure hartslag, maar ik had op geen enkel moment de indruk dat ik mezelf aan het uitputten was, dit tempo kon mooi gelijkmatig worden aangehouden. Deze training deed enorm deugd, voelde pittig, en zal nu (denk ik) iets meer tijd en rust vergen qua recuperatie. Dus de 12 km duurloop morgen zullen we dan maar écht traag doen …

Nadien, na de warme douche, heb ik het eens grondig gecheckt. En veel boeiende lectuur gevonden. Bv. deze, met de sprekende titel : “Ditch the Long, Slow Distance

“The traditional marathoner mentality that long, slow distance gets the job done is becoming a thing of the past. If you’ve completed a few marathons and want to run faster, running long, hard runs could be a key training stimulus for you. The focus has changed from simply preparing for the distance of 42.2 km to preparing for the pace that would allow for running fast over that distance (…) One of the key workouts in this new training regimen is a long, hard run at marathon race pace, which marks a move away from the long, slow distance run marathoners traditionally complete once every weekend.”

En vervolgens  het understatement van het (nog prille) jaar 2016:

“East Africans are now running as much as 40 km at near-marathon race pace at 8,000 feet of altitude as part of their marathon buildup. That’s not an option for most runners.”

Neen, dat is juist, dat is inderdaad geen optie. Ten eerste, 40 km aan marathon-tempo zou ik nooit fatsoenlijk verteren, en ten tweede, even door een praktische bril bekeken: als ik mijn trainingen moet afwerken op 8.000 voet hoogte, dan ben ik ver van huis.

Maar het principe is wel duidelijk:

“Instead of starting from a position of volume and having that be the largest determining factor, we are now starting from a position of intensity, we begin with intensity and then hope to extend that intensity.”

Alvorens u nu enthousiast naar de kleedkast sprint om er vol blijdschap in te vliegen, even een kleine, niet-belerende maar desalniettemin toch zeer belangrijke waarschuwing: als je lang én hard traint, dan loeren overbelasting & kwaaltjes natuurlijk om de hoek, dus zoals met wel méér leuke dingen in het Leven: je mag dit maar heel af en toe doen.

En dus zal LSD nog wel een tijdje meegaan …

Laat ons dan ook maar eindigen met Confucius:

“Wherever you go, go with all your heart” 
 Confucius

Voilà.

Fijn weekend, iedereen !

=====

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s