Het staat in elk handboek over Marketing, en meestal reeds op bladzijde 1: “sex sells”. Nou, helaas pindakaas voor de rasechte viespeuken onder jullie, want Voetendeze blog gaat alléén maar over hardlopen en marathons in de klassieke, Oud-Griekse betekenis van het woord. Wat sex en marathons betreft, kunnen wij ons immers met gerust gemoed beperken tot een korte verwijzing naar het ondertussen wereldbefaamde onderzoek uit het jaar 2000, toen de London Marathon 2.000 deelnemers – in alle ernst – ondervroeg over hun gedragingen op dit toch eerder persoonlijke, ja zelfs intieme vlak.

Waarbij de volgende twee zaken naar voor kwamen: 1) de grote meerderheid van de ondervraagden was mordicus tégen sex voor de marathon. Daar viel dus  verder niet zo veel meer over te onderzoeken.

En wellicht interessanter, 2) “diegenen die zich wél voor de start van de marathon aan de liefde laafden, zeiden snellere tijden neer te zetten“.

Goed nieuws, mij dunkt. Nu, de aandachtige lezer zal het wel opgemerkt hebben: dat is wat die hardlopers in kwestie dus zeiden. Beweerden. TenenEnig voorbehoud lijkt wenselijk. Want het moet toch intens triest gesteld zijn met iemand als je hem of haar (in nuchtere toestand) de uitspraak kan ontlokken in deze of gene richting:

“Doordat ik nog intens sex heb gehad voor de marathon, liep ik een héél stuk langzamer dan wanneer ik me nog enkele uurtjes had kunnen beheersen”. (Bron foto.)

Maar goed, kort samengevat luidt de conclusie van het onderzoek als volgt: “Van de ondervraagden geeft 30% aan dat het lopen van een marathon zijn of haar liefdesleven stukken beter heeft gemaakt“. De statistisch meer onderlegde lezer kan daar evengoed uit afleiden: bij 70% van de ondervraagden heeft dat hele marathon-gedoe het liefdesleven dus compleet gemold. Daar gaat het onderzoek – helaas – niet verder op in.

Hardlopen en marathons dus. Tokyo was een fantastische trip, en de Tokyo Marathon was een wondermooie ervaring. Tijden TokyoHelaas is de personal best (van 3u19) er niet gesneuveld.

En dat is voor de uberstrebers die marathonlopers toch meestal wel zijn, een bijzonder vervelend iets.

En het noopt tot introspectie en prangende vraagstelling : en waarom niet? Het oppervlakkige en ietwat dommige antwoord luidt, in alle ernst: omdat ik na 36 km een ferme zijsteek kreeg, waardoor ik niet goed meer kon ademen (wat bijzonder vervelend is als je een marathon aan het lopen bent), en waardoor ik dus enkele minuten aan de kant moest gaan staan, en de volgende 6 km ook niet bepaald van een leien dakje liepen.

Maar goed: die zijsteek kwam natuurlijk niet uit de lucht gevallen, dus waar kwam die dan wel vandaan ?De voorbije dagen heb ik er wat onderzoek naar gedaan, maar het blijft een uiterst mistige kwestie. Met the night before zou het naar verluidt en volgens betrouwbare bronnen alvast niets te maken hebben. Wat dan wel? Het was warmer en er was beduidend meer zon dan de dagen ervoor,  misschien heb ik te weinig gedronken ? Of misschien ben ik gewoon te snel gestart ? Of de (volledige) banaan die ik met veel smaak heb opgesmikkeld na 27 à 28 km, misschien was dat geen briljant idee (nooit eerder gedaan in een marathon) ?

Maar na het (zelf)onderzoek, nog steeds géén idee, eigenlijk. Het is me wel een lesje in nederigheid: je kan een prima voorbereiding hebben, met degelijke voorbereidende testwedstrijden, zonder kwaaltjes en blessures, en toch in de problemen geraken tijdens de marathon. De marathon is een ugly beast: ook na een prima voorbereiding kan je jezelf wel mooie vleugels van stevige was aanmeten, en daar Ikarus-gewijs mee naar de zon proberen vliegen, maar de klassiek geschoolden onder u weten op voorhand al hoe dat verhaaltje eindigt.

Enfin. Niet getreurd, op 17 april is er de Marathon in Antwerpen. Veel tijd geeft dat niet qua voorbereiding, maar we gaan er voor: dit weekend was een 35 km training nog geen optie, maar 4 keer 9 km lukte dan weer wel 🙂

En zo is de voorbereiding weer op gang getrokken. Op de sociale media lees ik niet veel over de Marathon Antwerpen (bijna uitsluitend over de 10 Miles …), en veel van de feedback die ik tot nu toe hoorde was helaas niet positief (niet veel ambiance, niet erg veel publiek, etc.). Hopelijk krijgen de organisatoren dit gekeerd, want een wereldstad als Antwerpen verdient een wereldmarathon! En dus om te eindigen, met een warme oproep : u gaat de Marathon in Antwerpen toch ook lopen? En zo ja: dan kan u wat mij betreft naar de maan lopen, en zo mee het verschil maken: http://www.loopnaardemaan.be/loop-de-antwerp-10-miles-marathon-voor-kom-op-tegen-kanker !

Doen !!

============================

Advertenties