Reflectie.

Posted by

Vandaag eens een héél kort tekstje. “Dat werd wel eens tijd”, hoor ik u zuchten. Less is more. En u hebt natuurlijk overschot van gelijk,What you allow u hebt niet de hele dag  tijd om blogposts te zitten lezen, integendeel.

Dus vandaag: enkel een kort momentje van reflectie. Na een pittige tempoloop (aan marathontempo) gebeurt dat soms, gewoon: een stil, dankbaar, ontvankelijk moment.

Vandaag las ik deze quote: “What you allow is what will continue”.

Van een nobele maar onbekende internaut (denk ik). Het laat zich nog niet al te gemakkelijk vertalen in onze moedertaal. “Wat je toelaat, zal hetzelfde blijven” ?  Hmm, dat is toch niet hetzelfde.

Het raakte onmiddellijk een gevoelige snaar. Au fond worstelt eenieder van ons af en toe (of geregeld, of al te vaak) wel met lastige, moeilijk te ontwarren knopen. Persoonlijk, of familiaal, of sociaal, of op het werk, etc., zo’n knoop kan (helaas) zowat overal zitten.

Bijzonder: vaak lijkt zo’n knoop een volstrekt extern gegeven, iets dat zich geheel en al buiten onszelf bevindt. ZonsondergangEen touw, dat – door iemand anders ? – volkomen in de war werd gebracht.

Maar zo werkt het niet.

Als we iets niet veranderen, dan laten we het toe.

Als we iets toelaten, dan zal het nooit zomaar, uit zichzelf veranderen. Dan zal het wellicht, of hoogstwaarschijnlijk, een lastig te ontwarren knoop blijven. Dat is het vervelende aan knopen: ze ontwarren zichzelf niet.

“What you allow is what will continue”, eigenlijk is dat een radicaal gegeven, als je er even bij stil staat.

=====

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s