Dromen, durven en doen.

Posted by

In het verleden schreef ik al eens dat lopen “verbindend” werkt. Meer precies, dat schreef ik al een keer of 647. Het slechte nieuws is Gertdat het aantal herhalingen dat nog op komst is, niet te overzien valt. Nu goed, “verbindend”, dat betekent dus ook dat je al lopend, en door het lopen, regelmatig fijne mensen leert kennen, en  dat wil ik u niet onthouden.

Dus mag ik u voorstellen: Gert Verlinden. Wie kan zich beter voorstellen dan Gert zelf ? In minder dan 140 karakters, als het even kan:

“HR intrapreneur. Blogger. Marathonman. Papa. Fan van duurzaam ondernemen.”

Voilà. U begrijpt, mijn interesse was gewekt op diverse punten. En zoals dat gaat in het Leven, van het een kwam het ander. Een lunchmeeting (nog wat onwennig), Tagsen nadien, hoe kan het anders, een gezamenlijke (en erg pittige) training in het (prachtige) Vrijbroekpark, in Mechelen.

Misschien eerst even tijd voor een streepje reclame, Gert schrijft ook een fijne blog, over een gans arsenaal aan onderwerpen. Neem vooral zelf even een kijkje ter plaatse: https://gertverlinden.wordpress.com/

Nu ja, wat maakt lopen zo verbindend ? Dat is een vraag die iedereen anders zal beantwoorden, maar ik denk dan vooral aan het gesprek dat je kan hebben: allereerst over de spreekwoordelijke koetjes en kalfjes, vervolgens over het gezin, dan over het werk, of over de blog-perikelen, en dan kom je uiteindelijk toch vaak (als de training maar lang genoeg duurt 🙂 ) aan onderwerpen waar je mee worstelt, zaken die je echt dwars zitten, etc.

Genoeg gepalaverd, we gaan maar ineens op zoek naar de mens achter de hardloper, en naar de hardloper achter de mens. In 10 vragen (en antwoorden) :

  1. Gert & hardlopen, hoe werkt dat precies ?

Hardlopen is voor mij energie tanken! Gaan hardlopen betekent een mentale en fysieke opfrisbeurt. Als eerder introvert, geniet ik het meest van lange afstanden lopen met enkel mijn favoriete muziek. De muziek brengt me in een state of mind die creativiteit opwekt, emoties doet herbeleven en een plek geven, en het is ook een boost om het loopwerk vol te houden.

  1. Om de liefde Gods, wat heeft je ooit zover gebracht dat je zei: nu ga ik maar eens een marathon lopen ?

In de herfst van 2014 liep ik mijn 4e halve marathon. Ik liep steeds voluit aan 13 km/u en was dus helemaal leeg op het einde van zo’n halve marathon. Een voorbarige conclusie luidde: “ik kan me niet inbeelden 2 halve marathons na elkaar te lopen!” Een verkeerde overtuiging. En zolang die overtuiging leefde, paste ik mijn gedrag niet aan. 4 halve marathons en 4 keer de 20 km van Brussel in de benen waren echter ideale trainingen om mijn lichaam te doen wennen aan een groot volume kilometers. En volume, dat is wat je nodig hebt als marathonloper. Mijn lichaam was dus voldoende gerodeerd eind 2014. Niet toevallig tijdens het lopen op de juiste muziek (denk aan Editors, Arcade Fire, Florence & The Machine), comfort zoneheb ik de knop omgedraaid en beslist om een marathon te lopen.

Het vertrouwen om te slagen zat snor. Het zou ook een overwinning op mezelf betekenen. Sinds enkele jaren tracht ik hard aan mijn persoonlijke ontwikkeling te werken, bijvoorbeeld door te bloggen, te reflecteren, koffie te drinken met gelijkgezinden, en uiteraard door de grenzen van mijn comfortzone op te zoeken, en af en toe erover te stappen. Een marathon past binnen dat plaatje: als ik zo’n avontuur aan kan, dan zullen er andere succesvol volgen.

  1. Hoe heb je de voorbereiding ervaren ? Was dat overwegend “fun”, overwegend “afzien” ? Waren er momenten waarop je dacht, ik kap ermee, dit wordt niets ? Zo ja, wat hield je dan overeind ?”

Ik liet me begeleiden door een coach, die een programma op maat opstelde. Wekelijks hadden we een babbel aan telefoon om de progressie op te volgen. Dat zorgt voor een gezonde sociale druk, om me rigoureus aan het programma te houden. Daarnaast heb ik regelmatig samen getraind met een andere marathon-debutant. Ik raad iedereen aan om “samen op weg te gaan”, hetzij met een coach, hetzij met collega-marathon debutanten. Zij trekken je door de zware momenten. En samen zorgen we voor vrolijke noten en momenten.

Ik deelde mijn planning op het keukenprikbord zodat mijn huisgenoten vooraf wisten wanneer het trainingstijd was. Zij gingen supporteren.

Magic HappensVier keer per week lopen lijkt in het begin quasi onhaalbaar. Maar door te lopen voelde ik me lichamelijk en mentaal heel fris, waardoor ik die trainingen zonder morren ging inplannen, bijvoorbeeld op zaterdagochtend om 7u30. Omdat mijn lichaam in topvorm was, had ik ook niet de neiging om alcohol te drinken of snelle suikers te cherrypicken. Heerlijke was dat ! Ik liep in de maanden van de zomertijd, dat scheelt ook. Het vele licht en de milde temperaturen werken drempelverlagend.

Ik schreef er een paar blogartikels over, bv.: https://gertverlinden.wordpress.com/2015/10/25/hoe-realiseert-u-dat-ambitieuze-droomproject-een-handvol-tips/

  1. Had je een “mentor” of “coach” bij wie je terecht kon met je vragen en bezorgdheden ? Was dat een goede coach ? Hoe ging dat in zijn werk ?”

Het bedrijf waarvoor ik werk, behaalde in 2014 het label “fit bedrijf”. Luk Bosmans begeleidde ons daarbij. Ik vroeg hem achteraf om mij privé te coachen. Luk is een expert, een vrolijke man die alle besognes prima in een ruime context kon plaatsen. Met humor, aanmoediging, een luisterend oor. Wekelijks belden of mailden we elkaar. Meer informatie op : https://be.linkedin.com/in/luk-bosmans-1a94ba5 en http://www.hgnb.be/nl-be/home/

  1. Achteraf is het natuurlijk gemakkelijk. Dus als je morgen opnieuw aan een voorbereiding begint, wat ga je anders aanpakken ?

Ik zou me gezien mijn leeftijd zeker uitgebreider medisch laten checken. Een marathon is geen wandeling in het park. Tijdens mijn marathon in Amsterdam was ik bang voor een crash na kilometer 34 omdat ik nooit langer dan die afstand trainde. Achteraf bekeken was die vrees onterecht. Ik zou mijn doel dus scherper durven stellen dan 3u54min (de tijd die ik in Amsterdam liep).

  1. Werkt lopen “verbindend” voor jou ? Leerde je en course de route zielsverwanten kennen ?

Tijdens het lopen leerde ik mezelf eigenlijk steeds beter kennen 🙂

Ik maakte beter en dieper connectie met mezelf. Daarnaast leerde ik dankzij het vele trainen verre “kennissen” van naderbij kennen. Ze werden goeie vrienden. Ik ontmoette ook nieuwe mensen. Dus lopen is zeker geen solitaire sport!

  1. Hoe ervaarde je de marathon ? De finish halen, welk gevoel gaf dat ?

Heel veel concentratie en adrenaline. De laatste twee kilometer liep ik aan 13 km/uur. Finishen in een aardig gevuld Marathon AmsterdamOlympisch stadion in Amsterdam bezorgde me kippenvel en zelfs een verhulde traan van gelukzalige emotie.

De uren en de dagen nadien beleefde ik in een buitengewone roes.

  1. En nu ? What’s next ?

Die klassieke vraag stellen vele mensen mij. “Welke is je volgende marathon?” “Overweeg je geen triathlon?”. Mijn doel was 1 keer in mijn leven een marathon lopen. Done. Komt er nog één bij, fijn. Blijft het hierbij, ook fijn. Als Berlijn of New York mijn route zou kruisen, zeg ik zeker volmondig ja! Met die marathon zette ik een heuse stap uit mijn comfortzone. Wat er ook volgt, het ligt ook dààr. In juni ga ik bijvoorbeeld enkele avonden aan improvisatietheater doen. Heel spannend. Plankenkoorts: ongetwijfeld. En hopelijk opnieuw een boost voor het zelfvertrouwen.

Intussen blijf ik wel lopen. Ik koester de goede conditie. In 2016 loop ik dus gewoon terug een halve marathon, zoals de eerste jaren van dit decennium. Maar ik focus niet keihard op een toptijd.

  1. Ben je een “ambassadeur” geworden voor beweging en sport ? Tracht je dit (bv.) op je werk uit te dragen ?

Wel in mijn vriendenkring. Daar heb ik nu toch al een stevige reputatie afgedwongen. Komt ook door mijn opvallend laag bierverbruik en tengere bouw:-) Maar zoals gezegd geniet ik intens van alleen lopen met de juiste muziek, dus er hoeven niet altijd mensen rond mij te dwarrelen. Starters of diegene die naar een hogere afstand schakelen, moedig ik uiteraard oprecht en volmondig aan.

  1. Kan sport er voor zorgen dat we morgen in een mooiere samenleving wakker worden ?  En zo ja : wat houdt ons tegen ?

Ja! Zeker. Sport zorgt voor structuur, voor een fris hoofd, voor verbinding. Wat houdt ons dan tegen? Een te schraal aanbod ? We focussen misschien te veel op massa-events en niet op de persoonlijke drijfveren van het individu. Bijvoorbeeld: iedereen loopt de “10 miles” in Antwerpen. Of Iedereen fietst naar de Mont Ventoux. En bewust of onbewust maken we er een competitie van. Terwijl mensen pas duurzaam hun gedrag veranderen als ze er persoonlijk van overtuigd zijn, als het nieuwe gedrag aansluit bij hun identiteit en hun waarden. Niet omdat anderen hen dat aanmeten.

Dus ik raad iedereen aan uit te zoeken wat hen het beste ligt: een marathon lopen, maar evengoed elke middag een half uur wandelen of recreatief badmintonnen. Leve het mindful sporten 🙂 !

Een ballonnetje: In de bedrijfswereld is vandaag sprake van de invoering van een mobiliteitsbudget om werknemers de vrijheid te bieden zelf te kiezen hoe zij zich het best naar het werk verplaatsen. Waarom ook niet opteren voor een fiscaalvriendelijk bewegingsbudget, om werknemers zelf de vrijheid te geven om te kiezen voor beweging?

====

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s