10 km Machelen (1)Daar doen vele lopers het toch voor, niet? Om de grenzen op te zoeken, en als het kan, ze te verleggen.

Een “PR” lopen, zoals dat heet. Vandaag is het gelukt, op de 10 km (in Machelen).

Enfin, op de 9,8 kilometer, om precies en transparant te zijn.

Binnen in 40 minuten, en 45 seconden, gearriveerd als 21ste, daar zijn we tevreden mee.

Er zijn van die (loop)dagen dat alles klopt, en de puzzelstukjes mooi in elkaar passen. Goed begonnen is natuurlijk half gewonnen, en de voorbereiding was primadeluxe. ’s Ochtends niet fanatiek vroeg uit de veren, en als een volleerde luiwammes eens stevig uitgeslapen.

MAC 5Na een welverdiend ontbijt, onmiddellijk in de zetel gaan liggen, en maar luieren en uitrusten.

Daarbij af en toe de sluimertoestand bereikt, ook af en toe lichtjes ingedommeld, en één keer in een behoorlijk diepe slaap gesukkeld, dat moeten we eerlijk toegeven.

Toen het uiteindelijk toch al té gênant begon te worden: in gang geschoten met een half uurtje rek-, strek-, en yoga-oefeningen.

De sporttas beginnen klaarmaken.  Voldoende gedronken, tussendoor. ’s Middags een lichte luch & ruim op tijd vertrokken. Peace of mindGrote luxe: door de enige echte, fantastische chauffeur (Kathelijne) naar Machelen gebracht, dat klinkt professioneler dan ik het bedoel, maar toh, dat geeft véél rust, als je niet zelf moet rijden.

Ingeschreven, en toen was er nog ruimschoots de tijd om grondig op te warmen. Zo gaat dat, op een goede dag: je voelt dat alles goed zit, begonnen aan 4:13 min/km, netjes op de ademhaling gelet, en gemerkt dat het snor zat.

Wel geen evident parcours, daar in Machelen, op straat veel en scherpe bochten, en ook behoorlijke stukken van het parcours in de velden, heel mooi om te zien allemaal, maar dat liep toch niet echt handig.

Ook een paar uit de kluiten gewassen hellingen, dat viel me lelijk tegen, vooral in de tweede ronde.

Het tempo steeg naar 4:12 en dan naar 4:11 per kilometer, eMAC 4n eens over de helft, hebben we naar 4:10 en 4:09 doorgeduwd.

Héérlijk.

Over de helft, dan weet je dat je het gaat halen, een fijn, bevrijdend gevoel.  De laatste twee kilometers weet je het: nog even àlles geven, en klaar.

Machelen 1Done.

Aan de aankomst wachtte er een fijne attentie voor elke deelnemer, een fles rode wijn. Daar kon ik als geheelonthouder natuurlijk niet zo heel veel mee, maar goed, het is het gebaar dat telt.

En de organisatoren hebben er toch iemand heel blij mee gemaakt, denk ik 🙂

Conclusie:  een heel fijne race, warm aanbevolen. Mooi maar lastig parcours, met die stukken in de velden. Prima organisatie, en met 120 deelnemers een ideale groep lopers. Dit was er eentje om goede herinneringen aan over te houden.

Volgend jaar prikken we ‘m terug in de agenda, bij leven en welzijn!

Met sportieve groeten,

Peter

Advertenties