20160722_135514_resizedVeilig geland, in Normandië.

Dat kon in juni 1944 niet iederéén zeggen. We hebben het – speciaal voor u – even opgezocht:

“De Slag om Normandië (van 6 juni 1944 tot 25 augustus 1944) eiste zo’n 425.000 slachtoffers (gewonde of dode soldaten), waarvan 209.000 geallieerden. 83.000 van die 209.000 waren grotendeels Britse, Canadese en Poolse troepen, en 125.000 waren Amerikaans. Het aantal Duitse slachtoffers tijdens de slag van Normandië kan enkel ruw geschat worden. Men spreekt van ± 200.000 Duitse doden of gewonden”.

Fast forward.

Anno 2016 is Normandië het paradijs op aarde voor de smulpapen onder ons. Je kan hier eindeloos van crêperie naar crêperie hossen, en van friterie naar friterie.

Dat hart- en vaatziekten doodsoorzaak nummer 1 zijn wereldwijd (met 16,7 miljoen doden per jaar, en de tendens is stijgend), het behoort hier niet tot de parate kennis. Dat is er niet met de paplepel ingegoten, wou ik eerst schrijven. Of misschien verdringt men het Freudiaans gewoon naar het onderbewustzijn.

Nu ja, voor wie graag beweging heeft (wandelen, lopen, fietsen, etc.) is het hier 20160722_132522_resizedeigenlijk ook het paradijs op aarde.

Je kan hier in alle rust en onder een stralend zomers zonnetje genieten van fijne routes en wondermooie panorama’s.

En als je na een tijdje – onvermijdelijk – de zee tegemoet fietst, wandelt, of loopt: dat is prachtig, die schakeringen van blauwe lucht en blauwe zee: daar kan je uren naar kijken, als je niets anders te doen hebt.

Terwijl Kathelijne fietst, timmer ik hier naarstig aan de conditie.

Nog 98 dagen, 20160722_133124_resizeden de marathon van Frankfurt staat op het menu.

Gisteren 27 km gelopen, van Bayeux naar Arromanches, en dan terug.

Enfin, ginds wel geluncht natuurlijk, en ook een museum bezocht over de (kunstmatige) Mulberryhaven die hier in 1944 werd gebouwd om de Landing van de Geallieerden enigszins te faciliteren, want die hadden veel gerief bij. Tijdens het bijhorende filmpje viel ik ei zo na in slaap, dat scheelde eerlijk gezegd niet veel. Dus ofwel was ik heel moe, ofwel was het érg warm in dat cinemazaaltje, ofwel was het een behoorlijk saai filmpje, de precieze oorzaak laat ik graag aan uw verbeelding over.

IMG_2122En vandaag was het opnieuw Running Day.

Enfin, officieel stonden er niet zo gek veel kilometers op het programma, maar dat ging zo. We wilden graag Omaha Beach bezoeken, en dus hop, Kathelijne de fiets op, en ik de loopschoenen aan. Geschatte afstand was 15 km (perfect !).

Maar wat bleek? Dat ene lijntje, dat er op de kaart als een mooi pittoresk weggetje uitzag, dat bleek in de realiteit een razend drukke autobaan te zijn. Forget it, was de gedachte, zoveel verkeersdrukte, daar zijn we niet voor op vakantie gekomen. Dus hop, een betere route gekozen. Wel eentje die bijna 20 km omvatte. Dat was al iets minder in lijn met het schema.

Maar de conditie zat goed, dus uitputtend was het niet. Vervolgens met zicht op Omaha Beach geluncht. In mijn geval was dat in concreto een crocque monsieur die ik zou begroten op plus minus 12.500 kcal.

Hebben we ook weer overleefd. IMG_2112Na Omaha Beach was het sluwe plan om met de bus terug te komen. Maar daar hadden we uiteindelijk toch niet veel zin, zo’n fiets de bus op krijgen, dat leek een heel gedoe, en misschien zou het niet eens mogen van de buschauffeur. En zitten is het nieuwe roken, lees je overal.

Nou dan? Dan toch maar terug gefietst en terug gelopen, via dezelfde route, maar dit keer helemaal tot in Bayeux, geen drukke wegen meer. 21 km terugweg, dus vandaag 41 km op de teller. Ook die terugweg voelde niet uitputtend aan. Af en toe gestopt om even te drinken, en de conditie voelde goed: de heenweg aan 5:07 gelopen, en de terugweg aan 5:11.

Morgen even een rustdag inlassen, denk ik.

En met de auto op weg, naar de volgende bestemming.

Sportieve groeten,

Peter

Advertenties