Dames en heren,

Heuglijk nieuws. Vandaag verwelkomen wij Jarne De Groof als onze bijzondere, zomerse gastblogger.

“Dag Lieve Lezers,

LeeuwEr was eens een Leeuw met een hele lange hals, en die noemde Leonardo, Leo voor de vrienden.

Leo de Leeuw, dus.

En er was ook eens een heel sterke Giraf, en die noemde Giri.

Giri de Giraf dus.

’s Ochtends kwamen ze samen, want het was een héél belangrijke dag.

Leo de Leeuw en Giri de Giraf gingen namelijk samen meedoen aan een loopwedstrijd. Ze waren eigenlijk best nerveus. Enfin, ze waren bloednerveus! GiraffeWant het was een belangrijke wedstrijd, daar in Rio. Ze deden immers mee aan de Olympische Spelen! En ze wilden allebei graag een medaille winnen.

En ook: ze hadden een erg belangrijke weddenschap afgesloten met de vier Aapjes, Alexander, Adelbrecht, Anton, en Amigo.

Maar het zou niet gemakkelijk worden. Want Luc het Luipaard deed mee, en die was razendsnel. Althans, dan toch de eerste 100 meter.

LuipaardMaar de wedstrijd bedroeg slechts 100 meter, dus het werd geen eenvoudige klus om Luc het Luipaard voorbij te snellen.

Het startschot werd gegeven.

De menigte joelde & juichte, het stadion ontplofte.

De wedstrijd ging van start. Luc het Luipaard ging meteen voluit en lag onmiddellijk op kop.  Leo de Leeuw, die kon nog nét volgen. Maar Giri was te traag. Veel te traag. En toen Giri niet meer kon volgen sprong zij op een fietsje.

De supporters begonnen te fluiten en te schelden, bij zoveel mechanische fraude.

Awoert ! Awoert ! Aapjes

In het publiek zaten vele aapjes. Die supporterden natuurlijk in de hoop dat hun vriendjes, Alexander, Adelbrecht, Anton, en Amigo, de weddenschap zouden winnen, natuurlijk.

De aapjes begonnen met tomaten te gooien! Voor de volledigheid: dat waren géén kraakverse tomaten. Het waren tomaten die de vervaldag al een tijdje gepasseerd waren!

Wat waren de aapjes boos. De scheidsrechter, Kurt de Krokodil, die was niet blij. Sterker nog, hij kon er niet mee lachen. Kurt de Krokodil riep: “Verdorie! Nondepip! Potvermillepap! Giri, dit is een loopwedstijd! De fietswedstrijd, die was gisteren! Die is al gewonnen door Greg Van Avermaet! Ga nu maar douchen, wegwezen, Giri!”, Krokoen hij toonde Giri de rode kaart.

Pffffff“, dacht Giri. “En dan zeggen ze dat deelnemen belangrijker is dan winnen?

Toen hij vol geraakt werd door een overrijpe tomaat vanuit het publiek, besefte hij hoe bitter weinig ruimte er is voor een vleugje humor, tijdens zo’n Olympische wedstrijd.

Toen werd het erg spannend! Dramatic. Leo de Leeuw en Luc het Luipaard liepen neus aan neus. Geen halve centimeter scheelde het. Luc het Luipaard perste er nog een laatste sprintje uit, en nam een héél klein beetje voorsprong. Maar Leo de Leeuw liet zich niet doen, en kwam weer gelijk.

Toen kwamen ze tesamen over de finish.

BeerWat een fantastische race! Beiden verbeterden zij het Wereldrecord, dat op naam stond van Boris, de Russische Beer.

Maar die mocht dit keer niet meedoen, hij had van een speciaal honingetje gegeten, waar je sneller van gaat lopen, maar hij was bij een controle flink tegen de lamp gelopen.

Lieve lezers, om eerlijk te zijn, Kurt de Krokodil had even niet goed opgelet. De helft van het publiek schreeuwde dat Leo de Leeuw had gewonnen, en de andere helft was er vast van overtuigd dat Luc het Luipaard gewonnen had. En de videocamera, die was defect.

Kurt de Krokodil zei dan maar: “Dames en Heren, dit was een gelijkspel”. Maar alle supporters schreeuwden het uit: “Wij willen een winnaar!”.  Kurt de Krokodil bleef er kalm bij, en oordeelde als volgt: “OK, beste supporters, geen probleem, dan doen we nu een nieuwe wedstrijd, deze keer 200 meter!”.

Toen was het een makkie natuurlijk voor Leo de Leeuw. Luc het Luipaard ging weer als snelste van start, maar zoals te verwachten viel: na 100 meter werd hij héél moe, en toen kon Leo hem gemakkelijk inhalen, in de tweede helft van de wedstrijd.

AfwasHet publiek ging helemaal uit het dak! Maar de aapjes, die waren niet blij!

Integendeel. Want Alexander, Adelbrecht, Anton, en Amigo hadden hun weddenschap verloren!

De weddenschap was dat zij nu een hele maand lang de tafel moesten dekken, en ook afruimen, en het ergste van allemaal: afwassen en afdrogen! 

Nou. Daar waren Alexander, Adelbrecht, Anton, en Amigo niet blij mee! aap slaaptHet waren namelijk erg luie aapjes. Een hele maand de tafel dekken, de tafel afruimen, en dan ook nog eens afwassen en afdrogen, dat was géén prettig vooruitzicht.

Maar ja, het was niet anders.

En ook al waren het erg luie aapjes, Alexander, Adelbrecht, Anton, en Amigo waren wél sportieve verliezers.

Dus gingen ze samen aan de slag. Een hele maand lang!

EINDE

=====

Advertenties