Ochtendkoorts

Posted by

ochtendkoortsAf en toe gebeurt het dat iemand mij beleefd maar kordaat vraagt of ik hem (of haar) een lezenswaardig boek kan aanbevelen.

Vanzelfsprekend. Als wij iemand kunnen helpen met enig literair advies, dan doen we dat grààg, en met veel liefde. Mocht iederéén geregeld een mooi boek ter hand nemen (en er in lezen), de wereld zou er véél mooier en beschaafder uitzien, zo denk ik vaak.

Wanneer de vraag gesteld wordt, zou ik natuurlijk de hele denkoefening kunnen doen:  “Welke lezenswaardige boeken heb ik de afgelopen maanden ook alweer gelezen?“, en dàt zou ik dan weer kunnen combineren met de noden en het profiel van de vraagsteller of de vraagstelster.

Maar dat ziet u van hier.

Doorwinterde luiwammes als ik ben, kies ik dan voor de eenvoud: ik noem dan gewoon het meeste recente boek dat ik heb gelezen.

U mag dat trouwens ook efficiëntie noemen, hoor. Lui en efficiënt, het zijn eerder goede buren dan verre vrienden.

En aldus, wanneer iemand mij vandaag de vraag naar een mooi, lezenswaardig boek stelt, dan antwoord ik zonder blikken of blozen: “Ochtendkoorts“.

De schrijver van deze roman, Peter Gardos, werd in 1948 in Hongarije geboren en is een wereldberoemd filmregisseur, al moet ik het eerlijk opbiechten, ik had nog nooit gehoord over deze brave man.

“Ochtendkoorts” werd dus ook verfilmd.

Geloof het, of geloof het niet, maar het is dus een écht gebeurd verhaal. Ongeveer, toch. Ochtendkoorts is namelijk het verhaal van de ouders van Peter Gardos, hoe zij elkaar leerden kennen. In 1998, drie dagen na de dood van zijn vader, kreeg hij hun uitgebreide correspondentie in handen, en die gebruikte hij als basis voor de roman.

AfbeeldingsresultaatHoofdpersoon is Miklós, een Hongaar, in het boek: “mijn vader”.

Merkwaardig: of Miklós van goulash houdt, of net niet: dat komen wij in de ganse roman niet te weten.  

Wel leren we dat hij een overlevende is van het concentratiekamp Bergen-Belsen. Miklós heeft metalen tanden, u mag eens raden hoe dat komt. Na de oorlog komt hij terecht in Zweden, om te herstellen. Dit geheel en al op kosten van het Rode Kruis. Miklós krijgt in Zweden te horen gekregen dat hij niet lang meer te leven heeft, wegens zware TBC.

AfbeeldingsresultaatNu, als u dacht dat Miklós bij zoveel slecht nieuws bij de pakken zou blijven zitten, dan kunnen wij alleen maar zeggen: mis poes!

Ondernemende jongeman als hij is, stelt hij een lijst op van maar liefst 117 vrouwen (!) die uit zijn Hongaarse regio afkomstig zijn, en die ook in Zweden verblijven (maar in andere opvangkampen).

Hij schrijft dus 117 brieven, copy/paste’n bestond nog niet, dus dat was een hele klus, voor vriend Miklós! En om een lang verhaal enigszins in te korten: ene Lili beantwoordt zijn brief, en het gevolg kan u wel raden, vermoed ik. Inderdaad, een hele correspondentie ontspint zich, en van het één, komt het ander.

Fever at DawnWat een mooi verhaal. En wat een fijne, korte, puntige, mooie brieven schrijven zij elkaar. Uiteraard eindigt alles goed. Miklós en Lili trouwen. En daar komt dan de kleine Peter Gardos van, maar tegen dan zijn Miklós en Lili al lang terug in Zweden.

In de betere pers werd de roman als volgt samengevat,  en speciaal voor u citeren we even, uit de losse pols:

In korte scènes vertelt de auteur, niet gespeend van humor, een prachtig verhaal over levensmoed en over overlevingskracht na de gruwelen van Bergen-Belsen. De schrijver vergeet wél te vermelden of Miklós en Lili van goulash houden, of net niet. Maar dat mankement bedekken wij graag met de mantel der liefde, de perfectie bestaat nu eenmaal niet“.

Volgende passage heeft me getroffen als zeer actueel, in deze roman:

Hij raakte de kluts kwijt. Wat was hij hier eigenlijk? Een patiënt? Een vluchteling? Een dissident? Een tijdelijke gast? Zijn status, ja, zijn status moest op de een of andere manier bepaald worden. Maar wie kon dat doen? De Zweedse overheid? De Hongaarse overheid? De Hongaarse ambassade? Het ziekenhuis? Dokter Lindholm?

Anno 2016 lijkt me dat nog steeds erg relevant, als vraagstelling, voor miljoenen medemensen …

Met letterkundige groeten,

Peter

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s