sportograf-88066986_lowresZo gaat dat, de dagen nadien. Nagenieten. Niet een béétje nagenieten, maar intens nagenieten, met volle teugen.

Heerlijk. De gedachten die nog af en toe, stiekem afdwalen.

Het leed is geleden, en sterker nog: het leed is vergeten.  Die vervelende verkoudheid? Kan ik me niet meer herinneren.

De momenten waarop ik dacht, verdomme, dat loopt hier niet (letterlijk), ik zoek een andere hobby: die gedachten zijn allemaal netjes verwijderd van de mentale harde schijf.

sportograf-87993175_lowresDe foto’s staan online, je kan het allemaal opnieuw beleven.

Denken aan de mensen met wie je samenliep.

De groene meneer, enfin, de meneer in het groene t-shirt, bedoel ik: wat was die aan het denken?

De meneer met de 1u30-vlag, de pacer. Die leek wel van staal. Pruisische discipline. Die gaf geen krimp, die bleef maar lopen met de regelmaat van een metronoom.

sportograf-87979506_lowresSterker nog, hij vond de tijd (en de adem!) om iedereen verbaal een warm hart onder de riem te steken, er was een bemoedigend woordje voor iedereen. #Chapeau.

Fast forward. 

Naar het einde toe, opnieuw het Jubelpark bereiken. Menig paard rook hier de stal. Toen dacht ik, voilà, het is hier bijna in orde, nog héél even het gaspedaal indrukken, en we zijn klaar.

Als we eerlijk zijn (en waar dient deze blog anders voor?), toch ook een beetje het (SM-achtige) gevoel van spijt: jammer dat het zit er alweer bijna op zit.

sportograf-87944701_lowresDe laatste loodjes.

De Grote Markt oversteken.

Een bijzonder moment.

Doordeweeks is de Grote Markt misschien een toeristenattractie die je maar wàt graag vermijdt, ook al heb je dan niets tegen Japanners, integendeel.

Maar nu is het plots een fijne ervaring om hier te eindigen.

Gedenken wij misschien ook even de arme Frans Anneessens. 

Frans werd hier (ongeveer) 300 jaar geleden onthoofd, na een enigszins uit de hand gelopen discussie met Markies de Prié en Eugenius van Savoye, over de oude privileges van ambachten en gilden.

Een discussie, die Frans dus verloor:

“Op 19 september 1719 werd Frans Anneessens als een gevaarlijke misdadiger aan handen en voeten gebonden op de beulskar geplaatst. Zijn vonnis werd voorgelezen. Frans Anneessens luisterde kalm, maar hij weigerde het vonnis te ondertekenen. Toen de rechter daarop aandrong, zei hij: Ik heb geen enkele misdaad bedreven, dat kan God getuigen“.

Ook goed, zei de rechter, en aangezien er toen al een grote achterstand was op Justitie, deed men gezwind verder. Aldus waren de laatste woorden van Frans: “Heer, in Uw handen beveel ik mijn ziel”.

Even later werd dan het vonnis finaal voltrokken: “Toen sloeg de beul met zijn slagzwaard zijn hoofd af”.

Waarmee vermoedelijk bedoeld werd: het hoofd van Frans Anneessens.

sportograf-88006348_lowresEnfin, excusez-nous, maar wij moeten ons uurwerk in de gaten houden.

Efficiëntie boven alles, en dat geldt ook voor bloggers in deze digitale tijden.

Merkwaardige tijden, waar banken graag Spotify willen worden.

Hopelijk wil Spotify nu geen bank worden, want dan zijn we verder van huis.

Om af te ronden: zondag 1 oktober 2017: hebt u dat alvast aangekruist, in uw (digitale) agenda?

Met sportieve groeten,

Peter

Advertenties