Doodgewoon

Posted by

Gisteren opteerden wij voluit voor een avondje cultuur. Jawel, tablet, televisie en smartphone aan de kant, en hopsakee, naar het jeugdtheater met de kinderen.

En als we dan toch een snuifje cultuur tot ons nemen, waarom dan niet over een ernstig onderwerp, zoals sterven en de dood?

Was het niet Eminem die ons voorhield: “The truth is you don’t know what is going to happen tomorrow, life is a crazy ride, and nothing is guaranteed” ?

doodgewoonHoe jong en onschuldig kinderen ook zijn, toch komen ze op verschillende manieren in aanraking met sterven en met de dood: wanneer iemand in de familie sterft, of wanneer iemand in de klas ermee wordt geconfronteerd, of ze horen over zelfdoding op televisie …

En als volwassene, leg dat maar eens uit. Wat de dood is, het waarom van die dood, etc. Zelf heb ik dat altijd moeilijk gevonden, over de dood praten. Met de kinderen.

En zelfs met volwassenen, bij het “condoleren”. Je vervalt soms in clichés, niet omdat je het slecht of oppervlakkig bedoelt, maar omdat het vaak lastig is om dan iets te zeggen, wat er toe doet. Op zo’n momenten is het misschien beter om niet véél te zeggen, maar mensen zijn nu eenmaal geen stiltedieren, zo lijkt het.

doodgewoon-3Dood-gewoon” wordt gebracht door Willem Verheyden, in het Cultuurcentrum Mechelen. Het stuk is gebaseerd op de dichtbundel “Doodgewoon”, van Bette Westera.

In de woorden van het jeugdtheater: “Net zoals het boek van Bette Westera gaat de voorstelling in op het vaak moeilijk bespreekbare dat met sterven, afscheid nemen en rouwen te maken heeft. Het bijzondere is dat dat op zo’n lichtvoetige, rake manier gebeurt, dat het nooit bruuskeert!

Zo begint “Dood-gewoon“: wat als de dood nu eens niet zou bestaan?

doodgewoon-2Goede vraag.

De dichtbundel won zowat alle prijzen die er te winnen vallen, van de Gouden Griffel tot de Vlag en Wimpel, en ook de Woutertje Pieterse Prijs, met als conclusie in het juryrapport:

Deze gedichten behandelen niet alleen het thema van de dood, ze gaan het ook te lijf, ze omarmen het, ze houden het op veilige afstand, en geven het waarde. Dat allemaal tegelijk in één groots boek“.

Zelfs onderwerpen zoals zelfdoding worden niet gemeden.

=====

Op eigen kracht

Ze heeft het zelf gewild,

ze heeft het zelf gedaan.

Ze heeft ervoor gekozen,

om op eigen kracht te gaan.

Het was niet onze schuld,

dat schreef ze in haar brief.

Het lag aan haar, ze kon niet meer.

Ze vond ons superlief.

Het lag alleen aan haar.

De dagen deden zeer.

Het leven was te zwaar, 

ze kon gewoon niet meer.

Ze kon niet meer ontvangen

wat wij haar wilden geven.

Ze trok de stoute schoenen aan,

en stapte uit het leven.

=====

Nadien vroeg ik aan de kinderen hoe ze het vonden, en ze vonden het een érg mooie voorstelling. Als ouder vond ik het goed om dit thema aan bod te laten komen, in de vorm van mooie, ontroerende gedichten: over de diverse aspecten van afscheid nemen, het verdriet, het gemis, etc. Als we het dan toch over de dood moeten hebben, dan graag op deze manier.

Het einde is ook mooi :

Hier lig ik dan.

Begraven in een grazig stukje groen,

en denk wat ik al eerder dacht:

De dood is goed te doen.

Voilà.

Om over na te denken.

Met contemplatieve groeten,

Peter

Advertenties

3 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s