Beach run

Posted by

Als een mens gaat hardlopen in het weekend, waarom dan niet in Oostende?

Dat was een retorische vraag, beste lezer.

Oostende, wondermooie stad. Van James Ensor tot Electrawinds.

Wij komen er maar wàt graag. De zee.  De zilte zeelucht. Sneller komt het vakantiegevoel nergens. 

Een korte trip met een vleugje romantiek en met een snuifje sport, daar knapt zowel de innerlijke als de fysieke mens van op.

In het kader van ons streven naar groene mobiliteit, hop, de trein op, van Brussel naar Oostende. U mag zeggen van de NMBS wat u wil, maar wij zijn met chirurgische precisie aangekomen in de Koningin der Badsteden.

En dan hop, naar ons hotel.

Geheel vrijblijvend polste ik eens discreet bij de eigenaar of wij toevallig niet gratis konden verblijven, mits er in ruil een prachtige blog zou worden geschreven over zijn établissement, met uiteraard méér aandacht voor de sterke punten dan voor de aandachtspuntjes, als die er al zouden zijn.

En uiteraard ook met prachtige foto’s, und so fort und so weiter.

De brave man fronste de wenkbrauwen.

Ik legde het concept uit van de win-win deal.

Nog meer gefrons.

Enfin, de mayonaise pakte niet.

We konden eventueel een koffietje van het huis krijgen, maar dat was het. Oh, en die blog, dat hoefde niet.

Nou, ook goed.

“Ce sont des perles pour les cochons”, zei onze leraar Fysica vroeger, op regelmatige basis.

Die parels, daarmee verwees hij naar zijn fysicalessen.

Wie de cochons waren, dat werd in het midden gelaten.

Nu, ook al waren wij toen slechts 16 lentes jong, toch hadden wij een vermoeden. Wij waren geen uilskuikens.

Terzake.

Deze ochtend stond er een beach run op het programma. Meer bepaald, samen trainen met coach Benny.

Niets mis met virtual coaching natuurlijk, wel integendeel, dat is erg fijn, en het werkt kort op de bal. Maar af en toe eens een conversatie tussen mensen van vlees en bloed, dat is toch nog wat anders dan email, sms, facebook, en google docs, niet?

Samen trainen met coach Benny, dat was een bijzondere ervaring.

Zowat heel hardlopend Oostende kent Benny, en omgekeerd.

Het regende een hele training lang gelukwensen aan het adres van Benny, met zijn spectaculaire eindtijd in Eindhoven, van 2u27. Dat is minder dan 3 minuten 30 seconden per kilometer, dames en heren. Dat haal ik nog niet op de 400 meter sprint.

Het oorspronkelijke plan om 30 km te lopen, was helaas in het water komen te vallen. Wegens een blessure aan het scheenbeen die nog genezende is (hoop ik), was een modest duurloopje van 7 km aan de orde.

Ook goed, natuurlijk. Zoals elke loper wel kan bevestigen: beter 7 km in de hand dan 30 km in de lucht.

De training verliep goed. Voor wie z’n kalender niet vaak raadpleegt: we zijn half oktober, en dus werd het stilaan tijd om al eens vooruit te blikken naar de marathon van Frankfurt, op 30 oktober.

Nog twee weken te gaan.

Tijdens deze training kreeg ik van Benny véél tips over voeding tijdens de dagen voor de marathon, het gebruik van sportdrank, de afbouw (tapering) die nu begint, und so fort und so weiter. Nadien nog even koffie drinken, en zo waren wij bijgepraat!

Met zonnnige groeten uit Oostende, en iedereen een fijn,  sportief en romantisch weekend toegewenst!

Peter

Advertenties

One comment

  1. Hi,
    I met you at Roberta’s blog party. Maybe you can check out my blog if you need a blogging tip or two. That’s what I write about.
    I am having my own blog party today and I would love for you to come.
    Janice

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s