trudeauDag Justin,

Hoe gaat het met u?

Komt u deze week nu naar Brussel? Daar hoor ik tegenstrijdige berichten over.

Ik vernam dat er nog wat strubbelingen zijn over het CETA-akkoord?

“Van hoop is nog nooit iemand gestorven”, las ik in de krant over het CETA-dossier, en dat vat het wellicht goed samen.

Kent u België een beetje? Wij hebben ook onze mooie kantjes hoor, wij zijn wereldberoemd voor onze wafels, onze frietjes, onze chocolade, onze steak bearnaise, you name it. Als het cardiovasculair volstrekt onverantwoord mag zijn, dan bent u bij ons in goede handen.

Onze nationale voetbalploeg, die speelt ook niet slecht. Beter dan die van jullie, in ieder geval, maar dat is niet moeilijk: sinds 1958 welgeteld één WK-kwalificatie: dat is niet om breed mee uit te pakken.

Justin, kwestie dat u het een beetje begrijpt: in dit land duurde het ooit eens 541 dagen om een regering te vormen. Knettergek werd onze Vorst daar van. Alle grijze meneren kwamen terug met dezelfde boodschap: dat zij het paard naar het water hadden gebracht, maar dat het niet wou drinken. Waarom dat paard dan niet wou drinken, dat werd er nooit bij verteld. Geen dorst? Ziekjes? Liefdesverdriet? Wij kwamen dat nooit te weten.

Terzake. Recent schreef ik een brief naar Paul Magnette met de vraag waarom hij dat CETA-akkoord niet tekent: amper 4 miljoen Walen tegen, en 502 miljoen Europeanen voor, dan zijn de kaarten toch geschud? Neen, zei Paul, de mensen die het handelsakkoord grondig gelezen hebben, die zijn er tegen. En wie voor het akkoord is, die heeft het niet goed gelezen.

Zo heb je altijd gelijk, natuurlijk.

Dus wierp ik op:

“Maar Paul, het is nu al eender, maar qua procentuele verdeling is en blijft dat toch 1% van de mensen die tegen zijn, en 99% van de mensen die voor zijn?”

Neen, zei Paul dan weer, … Enfin, zo ging de discussie dus maar verder.

Ik hoop dat u het kan relativeren, Justin.

Zelfs als het niets wordt met dat hele handelsakkoord, dan is er toch maar mooi een lastig dossier van uw bord.

Dan kan u weer verder met uw andere prioriteiten. Ik las daarover:

“1. Een efficiënte, transparante overheid uitbouwen, 2. Expliciet voor een tekort in de begroting opteren, en 3. Voluit investeren in de economie.”

Wat dat tweede punt betreft kan ik mij voorstellen dat u volkomen op dezelfde golflengte zit als Paul.

Over dat eerste punt kan u best zedig zwijgen, als Paul erbij is.

Voorts las ik dat uw beleidsprioriteiten de volgende zijn:

“4. Het verlagen van belastingen voor de middenklasse, 5. De belastingen verhogen voor de rijken, en 6. De klimaatverandering”.

Justin, entre nous, die nummer 6 zou ik helemaal vooraan zetten. Immers, als Canada volledig blank komt te staan omdat het ineens 14 graden warmer is, dan kan u die prioriteiten 1 tot en met 5 bij het groot vuil zetten, zoals wij dat zeggen.

En let op, want het zal dan nog uw schuld zijn ook, dat het ineens zo warm is.

Nummer 4 en nummer 5 vind ik weinig fair, Justin. Waarom zou u de belastingen voor de middenklasse verlagen, en die voor de bovenklasse verhogen? Dat is toch discriminatie? Dat is verboden bij wet. In België gaat dat anders. Onderklasse, middenklasse, bovenklasse: iedereen heeft bij ons het volste recht op een flinke belastingverhoging van tijd tot tijd.

Maar wat mij verontrustte, Justin: u wil het drinkwater toch niet privatiseren? Dat is géén goed idee, Justin.

Vroeger werd de elektriciteit hier prima geregeld door de overheid, en bovendien: erg goedkoop. Je kon het licht al eens vergeten uitdoen, zonder dat de financiële afgrond wenkte. Toen hebben ze dat geprivatiseerd. Nog steeds prima geregeld hoor, als je het licht aansteekt, gaat er (meestal) nog steeds een lampje branden. Maar u binnenkort eens in Brussel bent (je weet maar nooit), dan  mag u eens een kleine rondvraag organiseren: welke Belgen hebben hun energiefactuur sinds de privatisering drastisch zien dalen, en welke Belgen hebben hun energiefactuuur zien stijgen?

Dat gaan we met ons drinkwater toch niet doen hé, Justin?

Zoals u het zélf mooi formuleerde:

“So much of politics is ephemeral. But the connections you make with the people who invest their hope and trust in you, that’s what gets you through all of the rest”.

Juist!

Met vriendelijke groeten,

Peter

Advertenties