Onsterfelijk?

Posted by

 

20161101_113712_resizedStel, iemand heeft recentelijk zijn 13de marathon gelopen in 3 uur, 8 minuten, en luttele seconden, ergens ver weg in Duitsland.

Het is slechts een fictief voorbeeldje, u moet er niets achter zoeken.

Stel, ook geheel hypothetisch, dat diezelfde sportieveling de ambitie heeft om deze klus volgende keer in 3 uur en 5 minuten te klaren. Dan moet de gemiddelde snelheid omhoog,  zal u – terecht – concluderen.

En u zal ook zeggen dat dat eenvoudig is: de hand aan de ploeg, en vooruit met de spreekwoordelijke geit: méér trainen, harder trainen, slimmer trainen, meer rusten, gezonder eten, etc.

20161101_113036_resizedMaar in deze periode van Allerheiligen en Allerzielen worden wij met onze neus ruw op de feiten gedrukt: niemand van ons heeft uitzicht op het eeuwige leven.

Wijlen Michael Jackson sliep in een zuurstofkamer om de onsterfelijkheid na te jagen, maar in juni 2009 bleek die methode toch niet waterdicht.

Geloof het of niet, maar aan de Universiteit van Arizona heeft men dit onderzocht: of onze gedachten aan de dood, onze motivatie kan aanscherpen. Dit onderzoek verscheen in het belangrijke “Journal of Sport and Exercise Psychology“.

Dan kan u misschien wel vermoeden wat er uit de bus is gekomen?

Indien het antwoord op de onderzoeksvraag zou luiden:”Niets, nothing, nada, rien de knots, jammer maar helaas, maar geen nood, we verzinnen wel iets anders om te onderzoeken”, dan zou het een bijzonder kort artikel zijn.

Of ze dat bij de Journal of Sport and Exercise Psychology prettig zouden vinden, betwijfel ik.

Inderdaad, het onderzoek suggereert dat de gedachte aan de dood het beste in atleten naar boven haalt:

Athletes perform better when reminded of something grim: their impending death. Basketball-playing participants scored more points after being presented with death-related prompts, either direct questions about their own mortality, or a more subtle, visual reminder of death“.

Merkwaardig, toch?

De verklaring is volgens de onderzoekers Colin Zestcott en Uri Lifshin terug te brengen tot de “Terror Management Theory”:

Image result for in zekere zin ben ik waarschijnlijk onsterfelijkTerror Management Theory talks about striving for self-esteem, and why we want to accomplish things in our lives. Everybody has their own thing, that is their legacy and symbolic immortality. The reason why people don’t live in constant fear of their inevitable death is because they have this system to help them deal with it. Your subconscious tries to find ways to defeat deathSelf-esteem gives you a feeling that you’re part of something bigger, that you have a chance for immortality“.

De theorie is dus: hoe sterker je je bewust bent van je eigen sterfelijkheid, hoe meer gemotiveerd je bent om vandaag het verschil te maken.

Image result for hondenwedstrijdOp een hondenwedstrijd, lang geleden, merkte ik eens hoe het hondje met een Chinees baasje wel héél erg z’n best deed om het parcours zo snel en foutloos mogelijk af te werken.

Omdat hij anders als hoofdschotel eindigt bij het avondmaal, zo suggereerde ik.

Nou, dames en heren, dat was politiek niet zo’n correcte opmerking van me, en het werd me niet in dank afgenomen door de aanwezige dierenvrienden. Maar welke criticaster kon toen vermoeden hoe fundamenteel ik de kwestie benaderd had?

In ieder geval, als u weldra die hypothetische hardloper een marathon ziet sprinten alsof Magere Hein ‘m op de hielen zit: u weet waarom!

Met onsterfelijke groeten,

Peter

 

Advertenties

3 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s