Door de bomen

Posted by

20161113_1256310Eindelijk.

Na enkele herstelloopjes volgend op Frankfurt, was het nu – eindelijk – weer tijd voor de iets langere trainingen.

Daar keek ik al een tijdje reikhalzend naar uit. Beperk een loper in z’n kilometers, en de gevolgen zijn niet te overzien.

Dus met  Kathelijne op de fiets, en hoppakee het Zoniënwoud in. Wat is het daar prachtig om te lopen.

Het totale woud is maar liefst 4.421 hectare groot, dus je kan er een bijzonder lange duurloop doen, als je alles wil gezien hebben.

Eind 19de eeuw was het woud nog meer dan 10.000 hectare groot, dus u mag eens raden wat er de voorbije decennia gebeurd is? Grootschalig rooien, recente verkavelingen, en de aanleg van paardenrenbanen en andere infrastructuur.

20161113_134601In vroegere tijden was dit woud trouwens nog vele malen groter: het Zoniënwoud maakte toen samen met het Hallerbos, het Heverleebos, het Meerdaalwoud, het Buggenhoutbos, en vele andere bossen, deel uit van het Kolenwoud.

Ook wel het Silva Carbonaria genoemd, in de volksmond.

Als je ten tijde van Julius Caesar een duurloopje van 846 kilometer en oneffen wou doen in dat Kolenwoud, dat kon prima.

Dat Kolenwoud zat door de eeuwen heen vol bandieten, gespuis, en struikrovers, dus enige intervaltraining in het schema opnemen om de snelheid wat aan te scherpen, dat strekte toch tot aanbeveling.

Om het eenvoudig te houden, wordt een deel van het Zoniënwoud beheerd door Vlaanderen, een tweede deel wordt beheerd door Wallonië, en nog een derde  deel wordt beheerd door het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

20161113_134556Zo heeft iedereen iets om handen.

Om het overzichtelijk te houden, wordt er ook nog een klein deeltje beheerd door de Koninklijke Schenking.

Helaas, dames en heren, het Zoniënwoud veroudert snel.

Dus ook het Zoniënwoud heeft last van de vergrijzing.

Een beuk kan wel 300 jaar worden, maar de meeste beuken in het Zoniënwoud zijn blijkbaar al over de 200 jaar.

Dus nog een kleine honderd jaar en ons Zoniënwoud is hoogbejaard.

We lezen daarover als volgt:

“Wetenschappers doen er alles aan om natuurlijke verjonging te genereren”.

Ik wil me niet al té kritisch opstellen, maar zijn de Vlaamse, Waalse, en Brusselse wetenschappers dan toch niet een ietsiepietsie te laat in gang geschoten?

20161113_134605Laat ons hopen dat de wetenschappers het niet moeilijker maken zijn dan het is: als niet-wetenschapper zou ik immers vooral adviseren: véél jonge boompjes planten, vrienden! In de taal van William Shakespeare: as soon as possible.

Dat wisten ze duizenden jaren geleden al in China:

“Het beste moment om een boom te planten is 200 jaar geleden, het één na beste moment is vandaag”.

Enfin, voor de kenners: we namen de Beeldekensgatweg, en dan de Dronkenmanweg, tot in Jezus-Eik.

Best een zwaar stuk, vooral voor de fieters onder ons, met véél modder & slijk, en met veel ups & downs.

Maar wel heerlijk genieten van al dat groen. De gewone weg terug genomen naar Tervuren, via de Kapucijnendreef, en dan nog een ronde in het Park van Tervuren, om het af te leren.

De opdracht was 20 km, maar eerlijk gezegd, 21,1 km vond ik mooier, een halve marathon.

Na het lopen onmiddellijk onder de warme douche, en dan naar De Bosuil, een warme aanrader voor een eenvoudige doch smakelijke maaltijd, aan een democratisch vriendenprijsje. Bonus: je kan er momenteel het mooie werk bekijken van de leden van fotoclub Kreatief!

Een warme aanrader!

Met sportieve groeten,

Peter

Advertenties

2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s