Een mooie foto nemen, dames en heren, dat is niet eenvoudig. Als ik zes foto’s neem, zitten er gemiddeld zeven mislukte tussen.

Ik neem foto’s met m’n telefoon. Had je dat pakweg 20 jaar geleden gezegd, een zwaar kalmeermiddel, een strakke dwangbuis, en enkele potige verplegers waren op komst.

Kiekje is eigenlijk een merkwaardig woord. Ik dacht steeds dat dat op de een of andere manier van het woord kijken was afgeleid. Maar neen, kiekjes zijn vernoemd naar Israël Kiek, die halverwege de 19de eeuw met een zeer innovatieve business begon als fotograaf, te Leiden.

peter-lierDeze foto vind ik een mooie. De foto is dan ook niet door mezelf genomen, maar door de enige echte Chris Hofkens.

Een warme dankuwel voor Chris!

Wat een ernst, en wat een concentratie, alvast. Klaar, voor wat komen gaat.

Deze foto hangt ondertussen boven ons bed, op posterformaat van 2 meter bij 3,5 meter, daar moet u vooral geen narcistische trekjes achter zoeken.

Nu we het daar over hebben, volgens Wikipedia komt de wetenschap steeds meer tot de slotsom dat wij ons in een zeer narcistisch tijdperk bevinden:

Wetenschappelijk onderzoek stelt dat de mensheid zich in een bijzonder narcistische tijd bevindt, en dat narcisme zich als een epidemie verspreidt. Volgens het onderzoek neemt de mate waarin mensen hoog scoren op vragenlijsten naar narcisme steeds meer toe, en is dat te wijten aan de opkomst van sociale media.

Lap.

De draak heeft zijn eieren gelegd.

Het is weer de schuld van de sociale media.

Echter, met een klein beetje narcisme is niets verkeerd, zo schreef Sigmund Freud:

In de psychoanalyse wordt narcisme beschouwd als een normale fase in de ontwikkeling van kinderen (…) Eigenlijk heeft iedere mens een licht narcistische inslag.  Pas als iemands gedrag hier té sterk door bepaald wordt, kunnen er problemen met de omgeving ontstaan (Wikipedia)

Net zoals bij vele andere ondeugden geldt het principe: het mag af en toe, maar met mate.

Terug naar de foto’s. Wat kent onze favoriete sport een rijke, weelderige diversiteit aan loopfoto’s, niet? Foto’s van blije, enthousiaste lopers, die breed glimlachend door de straten cruisen, en die als een volslagen idioot het duimpje omhoog-teken doen.

ballonloop-frontFoto’s van lopers die intens aan het afzien zijn, in een staat van diepe, meelijwekkende mentale en fysieke ellende.

Trieste, vertwijfelde lopers. Je ziet ze dwangmatig de vraag tot zichzelf richten: En wààrom was ik hier nu aan begonnen, aan deze calvarietocht?

Euforie bij de aankomst, een wervelende cocktail van emoties allerhande.

Foto’s waar de Zen-gevoelens van afspatten, volmaakte rust en balans, in de vrije natuur.

Of actiefoto’s van de hardloper die met sierlijke zwaaibeweging voortschrijdt, alsof het hem (of haar) geen enkele moeite kost.

De variaties op ons thema zijn schier eindeloos.

Wat kijk ik graag naar loopfoto’s.

Dus, beste lezer, wat is UW allermooiste loopfoto?

Ik zou die graag eens bewonderen.

Met sportieve groeten,

Peter

Advertenties