Wat hardlopen betreft, is december niet m’n favoriete maand, dames en heren. December en ik, wij worden nooit dikke vrienden, op sportief vlak. Dan gaan we véél liever trainen onder een stralend zonnetje, zelfs bij hoge temperaturen.

quote-2Gisterenavond waren we pas thuis omstreeks 21u30, toen was het al een tijdje pikdonker.

Wat was het een verleidelijke gedachte: snel de pijama aan, nog een beetje TV kijken, wat lezen, en om af te ronden, nog wat rondlummelen en nietsnutten, en dan op tijd het bedje in, héérlijk.

Visualiseren. Een techniek die het op zo’n moment steeds erg goed doet. Ik zag het al helemaal voor me. 

Helaas pindakaas: op m’n TO DO-lijstje stond nog eenzaam te blinken: 1 (één) uur lopen.

Verdomme, dacht ik. Rationaliseren is een techniek die het op zo’n moment altijd goed doet: leest u ook niet véél inhoudelijk sterke blogs waarin het letterlijk staat: dat rust erg belangrijk is? Was deze avond, met dit kille, gure en regenachtige weer, dan niet een prima gelegenheid om wat extra rust te nemen?

toerYou wish. Na enkele dagen verplichte rust (lichte verrekking) was terug aan de slag gaan, meer aan de orde dan ooit.

Heel vervelend: ik moest toen aan m’n eigen blogs denken. Verdorie toch. Aan je eigen blogs denken. Veel gekker moet het niet worden. Maar had ik zelf niet vrolijk en dartel geblogd over inspirerende quotes, zoals: “If you wait for perfect conditions, you’ll never get anything done”.

juist. Ook weer waar. Dus hop, 7 laagjes warme kleding aan, en vooruit met de geit. Eens vertrokken, liep alles gesmeerd natuurlijk. Zo gaat dat, eens je bent vertrokken is het ergste kwaad geleden. Verrekking helemaal weg. Een gemoedelijk tempo, de motor zoemde en snorde, dat liep lekker.

En dus was er tijd en ruimte voor enige contemplatie. Over december. Bijna Kerstmis.

Is het niet vréémd, zo bedacht ik me, dat Kerstmis de eerste eeuwen na Christus niet gevierd werd? 

He who has not Christmas in his heart will never find it under a tree. - Roy L. Smith25 december: in het evangelie volgens Marcus valt daar niets over te lezen.

In het evangelie van Mattheus: nog veel minder over 25 december te lezen.

Lucas en Johannes: idem dito.

Straf.

En wij maar denken dat het historisch gezien een feit was, dat Jezus op 25 december werd geboren! 

Niet dus. Misschien werd kindeke Jezus wel op 14 februari geboren? Dan moeten we Kerstmis en Valentijn op dezelfde dag vieren. Waar is die datum, 25 december, dan in hemelsnaam vandaan is gekomen?

Optie A: misschien was dit ter vervanging van een heidens feest, want de Germanen vierden rond Midwinter (21 december) de winterzonnewende waarbij het boze werd verjaagd en het licht werd begroet. Een beetje optimistisch op 21 december, maar goed.

Optie B:  misschien koos Constantijn de Grote in de vierde eeuw voor 25 december, omdat in het Romeinse Rijk dan de god Sol Invictus (“onoverwinnelijke zon”) werd gevierd?

Afbeeldingsresultaat voor christenvervolging romeinse rijkOptie C, die mogelijkheid schuif ik zelf graag even naar voor: misschien kampte de middenstand in de 4de eeuw met een dipje in de commerce, en zag men al snel het potentieel inzake kerstcadeautjes, kerstmaaltijden en kerstaankopen tout court ?

In ieder geval, de vroege Christenen, dames en heren, die hadden als early adopters niet alleen te lijden onder het gebrek aan een knusse en warme Kerstmis op 25 december.

Tacitus beschrijft hoe keizer Nero de vroege Christenen vervolgde, zonder zich al te veel aan te trekken van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens:

“De vroege Christenen werden in dierenhuiden gewikkeld en door honden verslonden, of aan het kruis genageld en levend verbrand, of tegen de tijd dat het donker werd, gebruikt als levende fakkels”

Als wij nu nog losjes de uitdrukking “iemand voor de leeuwen gooien” gebruiken, meestal in de figuurlijke betekenis, dan gaat dit terug op de vroege Christenen:

Toen Lugdunum (Lyon) werd getroffen door een pestepidemie, werden de christenen als schuldigen aangewezen, ze werden af­gevoerd naar de grote arena en daar veroordeeld tot de wilde dieren – damnatio ad bestia. Ze werden verscheurd en verslonden door leeuwen en tijgers, in het voorprogramma van de echte voorstelling, de gladiatorengevechten.

Nou. Dan heb je de pech om verscheurd en verslonden  te worden, en dan ben je slechts een onderdeel van het voorprogramma. Is dat niet treurig?

Wat een barre tijden, waren me dat. 

Dan is gaan lopen in guur, koud en regenachtig nog een pretje!

Met sportieve groeten,

Peter

Advertenties