Godverdomme, weg met die bommen!

Posted by

weg-met-die-bommenRecent wandelde ik in hartje Brussel, en daar stootte ik op een heuse betoging. Aan de vlaggen te zien, kwamen de deelnemers uit het verre Oekraïne.

Te oordelen naar de meegebrachte pancartes en het bijhorende taalgebruik (“Putin is a Murderer!”, “Putin is a Terrorist!”, “Putin is a Maniac!”), waren zij blijkbaar gekant tegen Dhr. Poetin en zijn beleid.

Volgens de politie waren ze met drie, juist één persoon te kort om vlot te kunnen wiezen.

Daarentegen verklaarden de organisatoren dat ze met honderden aanhangers naar Brussel waren afgezakt, en dat er helaas wegens een logistiek misverstand een aanzienlijk deel van die aanhang was zoek geraakt.

Zelf tel ik op de foto circa 12 betogers. Dat is een begin, natuurlijk.

23oktober1983-betoging-jpegHerinnert u zich dat nog, dames en heren: oktober 1983?

En de bijhorende kreet, “Godverdomme, weg met die bommen!”. Dat was toen de pacifistische kreet van de dag.

Honderdduizenden mensen protesteerden tegen de installatie van kruisraketten op Belgisch grondgebied.

Meer dan 400.000 betogers, volgens de organisatie.

Een kleine 15.000, volgens de politie.

Toen de avond viel, moesten veel betogers nog beginnen aan hun demonstratie. Vele betogers kwamen niet aan betogen toe, omdat het traject oververzadigd was.

Lap.

Dan wil je je beste beentje voorzetten voor de wereldvrede, en dan is het traject oververzadigd.

Daar hadden onze vrienden uit Oekraïne dan weer géén last van, iedereen die wou mee betogen, kon zich vrijelijk uitleven, als hij of zij niet zoek was geraakt, tenminste.

Wat hadden die vredesbetogingen in de jaren ’80 een draagvlak! Ook de voltallige holebi-beweging kwam toen op de been:

roze-aktie-front“Jeanetten tegen raketten!”

Nu, ons klasje van weleer werd geheel bevolkt door vroeg-puberende jongelui van 9 à 10 jaar oud, de meesten waren hetero, of dat dachten ze toch nog, en aldus was onze leuze:

“Wij willen geen raketten, maar lekkere tetten!”

Op die prille leeftijd was dat toch vooral wishful thinking.

Maar erger, toen Tommy (we gebruiken nu even een fictieve naam) door de gang liet galmen wat hij zoal wou, in de plaats van raketten, had hij de malchance dat juffrouw Chantal dat nog juist had gehoord.

vakaDat was zijn beste keer niet! Jiggle 🙂

En plus, na de donderpreek kon Tommy het ook nog eens bij de directeur gaan uitleggen, hoe dat zat met zijn pacifisme, en het daarbij gehanteerde taalgebruik.

Tommy was nog geen 5 minuten bij de directeur, of ik werd ook op het appel geroepen.

Dat was geen gunstig teken, dat voelde ik aan mijn theewater.

De directeur wou weten wie die kreet had bedacht, en mijn naam was gevallen, tijdens het verhoor.

Toen ik de directeurskamer binnen kwam, luidde de verwelkoming dan ook als volgt: “Ha, hier hebben we de troubadour van de klas!” 

Op die leeftijd herken je sarcasme nog niet steeds even goed, ook al ligt het er dik op.

Aldus nam ik het complimentje dankbaar in ontvangst.

Dat viel tegen.

e-poster-manifestatie-in-het-brusselse-jubelpark-op-20-oktober-2013-vu-lode-de-braba“Verdomme!”, brulde de directeur.

“Is dat nu écht nodig? Dat ge tegen die raketten zijt, tot daar nog aan toe, maar waar zijn die, euhm, tetten in hemelsnaam voor nodig?”

Tja.

Dat was een moeilijke vraag. Naar waarheid antwoordde ik:

“Tja. Zo véél geschikte woorden die rijmen op “raketten”, vond ik niet. Mijn eerste voorstel, ‘Wij willen geen raketten, maar lekkere garnaalkroketten!” werd op algemeen hoongelach onthaald, dat idee werd dus snel afgevoerd.”

Die uitleg deed er niet veel goed aan, dat zag ik aan de lichaamstaal, van de directeur.

Nochtans was het iemand die volgens mij geregeld een flinke portie garnaalkroketten soldaat maakte, maar goed.

Over taalgebruik gesproken, echt kort van stof was men niet, in de dagen.

Vredesbeweging 198Er werd nog niet in 140 tekens geredeneerd & gecommuniceerd.

Bv. de pancarte die VAKA Limburg meebracht:

“VAKA Limburg: Zijt u van mening dat de regering nu moet besluiten tot het niet-plaatsen van kernraketten?”

Hashtag #langdradig, zou ik zeggen.

Nog even, en VAKA Limburg had een tweede spandoek nodig, voor het vervolg van de vraagstelling. Destijds mocht ik zelf nog geen spandoeken maken, anders had ik er bij wijze van vriendelijke geste met veel plezier een multiple choice spandoekje bij gemaakt:

  1. Ja, ik ben van die mening. Daarom betogen we nu juist. Duh!
  2. Neen, de regering mag dat ook morgen beslissen. Op één dag steekt het niet.
  3. Misschien. Ik zou het niet weten, ik loop hier ook maar mee, met de hoop.

Enfin, met die koude oorlog, dat is uiteindelijk nog relatief goed afgelopen.

Achteraf bekeken, leverde dat geen prachtige cultuur en muziek op?

En als de bom valt, lig ik in mijn nette pak, 
Diploma’s en mijn cheques op zak, 
Mijn polis en mijn woordenschat,
Onder de flatgebouwen van de stad, 
Naast jou.

Vredesbeweging, betoging Brussel 198Goed.

Tijd om af te ronden.

Wij wensen de mensen uit Oekraïne veel succes met hun verdere vredesoptochten.

Hopelijk loopt dat verhaal met de Russen goed af.

Voor hun volgende pancarte kunnen ze voortborduren op het succesnummer uit 1983?

“Godverdomme, weg met die bommen, en met Putin!”

(Foto)

Of, als ze op zoek zijn naar wat inspiratie, en een meer tedere versie: herinnert u zich deze nog? “Geen raketje, naast mijn bedje!”

We zouden het geloven!

Met vredelievende groeten,

Peter

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s