lezer-aan-het-woordDag Meneer Peumans, ik wens u eerst en vooral een fijne namiddag! Stoor ik u, momenteel? 

Ja, eigenlijk wel.

Oei.

Is het om iets te verkopen?

Neen, integendeel, maakt u zich geen zorgen. Het is voor een telefonisch interview, ik wou u enkele vragen stellen.

Pfff. Dat klinkt alsof het lang gaat duren?

Neen hoor, Mr. Peumans, ik neem slechts enkele minuutjes van uw kostbare tijd in beslag. Beloofd!

Vooruit dan maar. En zeg maar Nico. Ik was juist naar het nieuws aan het kijken. Nondedju, wat was ik mij toch aan het enerveren! Dat is niet goed voor mijn hart, maar ja. Dat is die blaaskaak zijn fout, die Louis Michel. Wat een nagel aan m’n doodskist is dat! Die pipo zegt hier – zonder blikken of blozen ! – dat er voor 4.800 euro per maand geen enkele politieker uit zijn bed zal willen komen! 4.800 euro. Netto! Kan je dat nu geloven?

(Brult door de telefoon) AWEL, dat ‘m dan godverdomme maar in zijn bed blijft liggen, want ik zeg u, …

Kalm meneer Peumans, euhm, Nico, rustig, rustig. Ik vind dat ook een regelrechte schande, hoor. Hoe wereldvreemd kan een politicus … 

… En weet u, jarenlang heb ik mijn nikkel afgedraaid als camioneur. 16 uur per dag reed ik, of 18 uur per dag, of de klok rond, als het moest! Die tachograaf, daar lachten wij eens mee. Gewerkt en gewroet heb ik, dag en nacht. En denkt gij dat ik 4.800 euro per maand kreeg, netto? Ziet gij die politiekers soms bezig op de televisie? Ofwel maken ze ruzie gelijk polariserende kleuters, ofwel zijn ze doodleuk een kruiswoordraadsel aan het invullen, of als ze denken dat ze niet in beeld zijn, dan liggen ze een uiltje te knappen. Te slapen! Dat had ik eens moeten proberen, toen ik nog als camioneur werkte!

Oei, ja, dat zou erg gevaarlijk zijn.

Als ge ’t maar weet.

En dan zou ik zo eens met veel streken naar mijn baas moeten stappen, dat ik voor 4.800 euro netto niet meer uit mijn bed kom!

Rustig Nico, rustig. Ik hoor dat je naar adem hapt. Doe het maar even rustig aan. Domme uitspraken zijn nu eenmaal het handelsmerk van Louis Michel, de mens weet niet beter. Laat het vooral niet aan uw hart komen, en dat bedoelen we in uw geval zowel letterlijk als figuurlijk!

Lap. Ik heb er mij inderdaad weer in opgejaagd. Inderdaad, dat is niet goed voor mijn tikker. De dokter zei het onlangs nog, dat ik mij kalm moet houden. En ook, dat ik moet stoppen met roken en dat ik moet stoppen met drinken. 71 jaar ben ik. Het Eeuwige Leven, dat zal toch niet meer voor mij zijn.

Zeg, à propos, wat is eigenlijk de bedoeling van dit interview, als ge mij niets wilt proberen te verkopen?

Wel, ik schrijf een blog. En nu zag ik in mijn statistieken dat die blog door het gezin Peumans trouw gevolgd wordt. Waarvoor mijn oprechte dank. Om wereldvreemde toestanden te vermijden dacht ik, vooruit met de geit, ik bel eens met mijn trouwe lezers.

Amai. En een “blog”, wat is dat?

Dat is een soort digitaal dagboek. Ik zie hier in mijn statistieken dat mijn blog vandaag door 4 mensen werd gelezen: één lezer uit Italië, één lezer uit Nieuw-Zeeland, één lezer uit Nederland, en tot slot, één lezer uit België.

Ach zo. En waarom belt ge dan naar ons?

Wel, Italiaans spreek ik helaas niet, en Oud-, Middel-, en Nieuw-Zeelands ook niet. Nederlandse lezers, die probeer ik natuurlijk te mijden als de pest.

Oei, waarom probeer je onze Noorderburen te mijden?

Meneer Peumans, sorry, Nico, met alle respect, maar ik ben het die hier de vragen stel. Maar goed, bij wijze van korte toelichting: recent maakte ik de fout om eens feedback te vragen aan een Nederlandse lezer, en dat viel me nog niet mee. “Taalkundig rammelt het volkomen. Ik raad je aan om de tekst eens hardop te lezen. Er zitten heel rare dingen in de tekst, er staan (véél) woorden teveel in de tekst, alsook geheel overbodige herhalingen, om over de vreemde zinswendingen nog maar te zwijgen, etc. Je zal er stevig aan moeten sleutelen. Met wat geluk kan het iets worden, maar ik vrees ervoor”.  U zal wel begrijpen, Nico, op dat soort feedback zat ik niet te wachten.

Ik begrijp het.

En zo kwam je dus uit bij ons. Maar een blog? Heeft dat dan iets met de computer te maken? Want die computer mag ik niet meer gebruiken van ons Liesbeth. Ik mag zelfs niet meer in de buurt van de computer komen!

Oei. Hoe komt het?

Wel, ik keek nogal eens graag naar blote madammen, en ons Liesbeth was daar op uitgekomen.

Blijkbaar laat dat sporen na, in meer dan één betekenis.

Dat wist ik niet. Ik kan u zeggen, dat was mijn beste keer niet.

Ola. Nu we het er toch over hebben, alles goed met Liesbeth?

Nu weer wel.

Maar vorige maand kwam ze thuis met de mededeling dat ze ging meedoen aan die dingens, hoe noemt het, die Tournée Minerale.

Ik lag in een deuk van het lachen. Ik zei, Liesbeth, 24 uur geef ik u, als het al zo lang zal duren!

En, hoe is dat afgelopen?

Wel, dingske, hoe noemt gij eigenlijk?

Peter is de voornaam. Maar ik verkies eigenlijk “meneer De Groof”.

Geen probleem. Wel, meneer De Groof, het lachen is mij snel vergaan. De tweede dag hield ze het nog vol, maar echt waar, er viel geen land mee te bezeilen. Nog minder dan anders. De derde dag werd het nog erger. En toen ik een fris pintje tapte, voor mezelf dus, was het hek helemaal van de dam. Een groot deel van ons servies kan het niet meer navertellen.

Oesje. En, heeft ze het dan een hele maand vol gehouden?

Officieel wel.

Knap! Maar terzake. U leest mijn blogs dus niet. Kan u eventueel Liesbeth zelf even doorgeven, dan kan ik haar enkele korte vraagjes stellen, over wat zij zoal vindt van mijn blog?

Dat zou ik wel willen, maar ze is naar de coiffeur. Nu, dat is niet voor een half uurtje, dat kan ik u wel zeggen.

Oei. Wanneer bel ik dan best terug?

Wel. Meestal gaat ze na de coiffeur aperitieven, met haar vriendinnen. Dat noemen ze de opwarming. Daarna gaan ze dan rechtstreeks naar de basketbalmatch. Voor middernacht verwacht ik ze niet terug, eerlijk gezegd.

OK, het zij zo. Nico, dan bel ik morgen even terug?

Da’s goed. Maar niet te vroeg hé!

Afgesproken! Brengt u haar alvast mijn groeten over?

Dat doe ik, meneer De Groof.

Tot in den draai, Nico!

=====

Advertenties