Duurloop 25 kmGisteren stond er – 37 graden Celsius of niet – een duurloop van 25 kilometer op het programma.

Aldus doken wij gezwind het Zoniënwoud in.

Heerlijk om te lopen, en het bood een beetje bescherming tegen de brandende zon.

Een heel mooi stukje is de Koninklijke Wandeling, in het Zoniënwoud.

Ik kreeg het onmiddellijk in het snuitje: rechts naast mij liep er een merkwaardig figuur.  Ik dacht, tiens, die tiep ken ik ergens van. Zijdelings bekeek ik ‘m nog eens goed, van kop tot teen.

Toen schot het me plots te binnen.

Zonienwoud 25 km duurloopVerdorie!

“Dag Prins Filip! Wat een verrassing om u hier te zien!”

Hij reageerde geprikkeld:

“Ik ben niet prins Filip, ik ben Koning Filip!”

Nou, nou. Die stond ook op z’n strepen.

Als kind kende ik ‘m altijd als Prins Filip, maar goed.

In ieder geval, een koninklijke loopmaat, daar moest ik even van bekomen. Aldus werd het even stil, en hij was ook eerder zwijgzaam.

Dus zei ik maar iets: “Dag beste prins, euhm, ik bedoel, dag beste Koning Filip, hoe maakt u het? Recentelijk las ik dat u niet wenste deel te nemen aan de 20 km van Brussel, en nu tref ik u hier, zomaar, in het Zoniënwoud!”

Beleefd informeerde ik waarom zijne Majesteit niet wenste deel te nemen aan de 20 km van Brussel.

“Wel, ik at skriek!

“Oei, wat bedoelt u precies? Wàt hebt u gegeten?”

Nee, zei Filip, ik at skriek, ik bedoel, ik was bang.

Zonienwoud 25 km duurloop foto 2Oei.

Ik vroeg discreet:

“Van wie had u dan skriek, Majesteit? Van Koningin Mathilde?”

Filip dacht na. “Neen. Enfin, ja, daar heb ik ook skriek van, maar dat was niet de reden dat ik niet wou meedoen met de 20 km. Ik had skriek, van het warme weer. Als het te warm is, dan kan ik niet goed lopen.”

Dat begreep ik niet. “Maar daar moet u toch geen skriek voor hebben? Van een beetje warmte val je toch niet omver? En daarbij, nu is het 37 graden Celsius, dat is nog warmer!”

Filip antwoordde: “Ja, dat is zo. Maar mijn broer bleek vandaag plots op bezoek te komen. Met heel zijn kroost. Toen dacht ik, dan ga ik maar 25 km hardlopen.”

Zonienwoud 25 km duurloop foto 3Ja, elk huisje heeft zijn kruisje, bevestigde ik.

Wederom, een moment van stilte.

“Wat is het hier mooi, hé”, zei ik maar.

“Ja, dat is wel waar”, beaamde de Koning.

Maar zeg, Dingske, hoe noemt gij?

“Peter is mijn voornaam”, meneer.

De Koning keek zorgelijk. “Wel, Peter, wat ik mij afvroeg, zouden hier van die buizerds zitten?

“Neen hoor”, stelde ik de Koning gerust. “Buizerds zitten hier niet. En als er al eentje zit, dan zal die zeker niet pikken naar u. Dat zou Majesteitsschennis zijn! Niet meer, niet minder.”

“Wàt zou dat zijn?”

Majesteitsschennis. Ik gaf een woordje uitleg.

“Majesteitsschennis, dat concept dateert uit het Romeinse recht, de crimen laesae maiestatis. Als iemand zich minachtend over de koning, en later de republiek, uitliet, dan werd hij of zij streng bestraft. Bij voorbeeld, feest vieren na een nederlaag van het Romeinse leger, wat naar het einde toe eerder regelmaat dan uitzondering was, dat was strafbaar. Ook in Nederland is het lange tijd strafbaar geweest om met de resultaten van het leger en het nationale elftal te spotten, maar die wetgeving heeft men moeten schrappen”.

Duurloop 25 km“Dat begrijp ik. Wat een leerzame duurloop is dit!”, zei Koning Filip, hijgend.

“Maar nu moet ik toch even op dat bankje gaan zitten. Het wordt me eventjes te warm.”

“Dat is prima”, zei ik. “Maar ik heb een strenge coach, dus ik moet nu even een tandje bijsteken.”

Wij wensten elkaar nog een fijne, deugddoende duurloop, en aldus scheidden onze wegen.

Zo eindigde deze merkwaardige, koninklijke ontmoeting.

Met sportieve groeten,

Peter

Advertenties