Op verkenningBeste lezer, zoals u recent kon vernemen, tot uw grote dan wel geringe interesse: in oktober gaan we deelnemen aan de marathon van Meerssen, en aan de marathon van Gent.

Over de marathon van Gent heb ik lang getwijfeld, maar omdat Delphine het zo mooi vroeg, hebben we ons toch ingeschreven.

Gisteren en vandaag hebben Kathelijne en mezelf het parcours verkend.

Een weekendje Gent, dan is elk excuus goed.

Op verkenning, Kathelijne par vélo, en uw nederige blogger met gezwinde tred. Gisteren een duurloop van 32 km, vandaag 34 km. Nu hoor ik de wiskundig onderlegde lezer zich natuurlijk afvragen: “Hoezo? Om een parcours van 42 km te verkennen, moet je toch geen 66 km afleggen?”

Neen, dat klopt. Het is een gevoelig puntje. Als je het parcours nauwkeurig volgt, dan zouden 42 kilometers moeten volstaan om een parcours van 42 kilometers te verkennen.

Maar als je af en toe verkeerd loopt: dat zijn bonus-kilometers. En een nog gevoeliger puntje: hoe sneller je je ego aan de kant schuift, en hoe sneller je toegeeft dat je helemaal verkeerd zit, hoe eerder je kan terugkeren op de schreden.

32 kmHopelijk kan ik op 28 oktober gewoon de meute volgen, of het wordt m’n langste marathon ooit.

Gisteren liepen we van de Blaarmeersen, via de R4, langs het reservaat Bourgoyen-Ossemeersen.

Zoals de naam reeds doet vermoeden, bestaat dit natuurreservaat uit twee delen, de Bourgoyen in het noorden, en de Ossemeersen in het zuiden.

Dit natuurdomein bestaat reeds sinds de 14de eeuw, en sinds het einde van de vorige eeuw is er een groot probleem met de Canadese ganzen.

In 1993 landde het eerste koppel Canadese ganzen in het reservaat Bourgoyen-Ossemeersen, en toen is het helemaal uit de hand gelopen. Die Canadese ganzen verdringen er de inheemse soorten, en naar verluidt, produceren zij een massa uitwerpselen, die de bodem aantasten.

Waarom Canadese ganzen méér uitwerpselen produceren dan hun inheemse collega’s, daar hebben wij het raden naar. Als ik er een plausibele verklaring voor vind, dan breng ik u meteen op de hoogte.

34 kmMen tracht het probleem onder controle te krijgen door de eieren van de Canadese ganzen te vernietigen, alvorens er kleine gansjes uitkomen.

Dat lijkt mij een polariserende, om niet te zeggen, een ronduit barbaarse aanpak, maar goed, een massa uitwerpselen die de bodem aantasten, en ontheemde inheemse ganzen, dat is ook geen pretje.

De verkenningstocht leidde ons naar Mariakerke, een pittoreske gemeente met een rijke geschiedenis.

Voor wie een beetje van drama houdt: reeds sinds de zeventiende eeuw wordt Mariakerke dwars doormidden gesneden. Door de Brugse Vaart. Wat de Brugse Vaart plots in de regio Gent kwam doen, dat is mij niet duidelijk.

In ieder geval, de twee helften van Mariakerke werden verbonden door de Mariakerkebrug, en die brug werd vaak opgeblazen tijdens de diverse oorlogen en conflicten, in regio Gent. Aldus hebben de twee gemeentelijke helften, Mariakerke-Centrum en Mariakerke-Oost, door de eeuwen heen een eigen cultuur ontwikkeld, zo las ik ergens.

20170702_105319Daarbij vroeg ik mij af wat de voornaamste culturele verschillen dan zijn, tussen Mariakerke-Centrum en Mariakerke-Oost.

De tocht ging vervolgens naar de Groene Velden. Een prachtig stukje natuur! Heerlijk. Zo mooi.

We zijn er wel helemaal verloren gelopen, maar goed, aangezien het er zo mooi was, kon dat niet veel kwaad.

Het stikte daar in de Groene Velden wel van de inheemse ganzen, die waren duidelijk verdreven uit het nabijgelegen Bourgoyen-Ossemeersen, en zo mistroostig dat die arme gansjes keken. “Waar zijn de UN Blauwhelmen als je ze nodig hebt?”, vroeg ik me af.

De terugtocht ging dwars door Vinderhoute, en dan naar Drongen en Afsnee, dat is een prachtig stuk parcours langs de Leie! Het viel me op: de marathon van Gent biedt een prachtig parcours, maar af en toe zijn er stukken waar je niet voluit kan lopen, daar wordt het vooral genieten van de natuur.

Bij terugkomst, gisterennnamiddag, werd ik er (terecht) social media-gewijs attent op gemaakt, dat wij een flink deel van het parcours hadden geskipt.

Dat viel niet te ontkennen.

20170702_095044Aldus trokken wij vandaag opnieuw de loopschoenen aan.Na een flink ontbijt, ging het terug richting R4.

Werkelijk waar, vandaag waren de Weergoden ons niet gunstig gezind. Drie uur lang, regen, regen, en af en toe regen.

Waarom die Canadese ganzen naar België zijn gekomen, ik weet het niet, maar ik hoop voor hen dat het niet voor het mooie weer was.

Enfin, vandaag stond het gedeelte van het parcours in Belzele en Evergem op het programma. Vooral het stuk langs Nieuwe Kale was zeer de moeite. Met “Nieuwe Kale” wordt niet iemand bedoeld die sinds kort het gros van zijn (of haar) haartooi heeft verloren, maar wel een mooie waterloop naar Langerbrugge.

Weer of geen weer, het werd een fijne verkenning. Fijn om al een eerste idee te hebben hoe het parcours in elkaar zit. Het is de eerste keer dat ik een marathon ga lopen met zoveel stukken dwars door de natuur. Ook al zou dit – logischerwijze – trager moeten verlopen, toch zullen we er op 28 oktober, bij leven en welzijn, voluit voor gaan.

Wie nog niet is ingeschreven, niet twijfelen! Voor de kids run, voor de junior run, voor de vijf of voor de tien kilometer, voor de halve marathon of voor de hele marathon, slechts één adres: http://www.marathonvangent.be/runs/ !

Met sportieve groeten,

Peter

 

 

Advertenties