Niet geschoten,Altijd misBeste lezer,

Wat hoorde ik nu weer, op de radio? Een autobus met Kazou-jongeren werd in Frankrijk zomaar beschoten.

De hagel bleek uit een jachtgeweer te komen.

In alle ernst werd geopperd dat er géén kwaad opzet in het spel was.

Hoezo, geen kwaad opzet in het spel?

Wat was dan de suggestie? Dat de gemiddelde jager het verschil niet ziet tussen een patrijs van 28 centimeter, en een autobus van 12 meter?

Nou, voor hetzelfde geld was dit reisavontuur voor de Kazou-jongeren minder gunstig afgelopen. Die jagers toch. Ooit vroeg ik aan Brecht, een jager uit Gent, waarom hij dat deed, onschuldige patrijzen neerschieten. Nou, zei die Brecht Dejaegere, dat doen wij om het ecosysteem te herstellen. Als er te veel patrijzen zijn, dan schieten wij er een flink aantal uit de lucht, en dan is het ecoysteem weer tiptop in orde.

“En als er op een bepaald ogenblik te véél jagers zijn in het ecosysteem, wat doen we dan?”, vroeg ik, onschuldig.

Dat kon niet, zo werd me verzekerd, want wij werken met een beperkt aantal vergunningen per hectare bos of woud. Toen opperde ik er toch ook voor de patrijzen met een beperkt aantal vergunningen per hectare bos zou kunnen gewerkt worden? Dat vond Brecht een domme suggestie. Volgens hem krijg je dan legale patrijzen versus illegale patrijzen, en dan zijn we helemààl ver van huis.

Meerssen verkenning groepsfoto

Dat is wel waar. Illegale patrijzen, daar zit niemand op te wachten.

(Foto’s Need2Run)

Iets anders. Gisteren ben ik in Meerssen het marathonparcours wezen verkennen.

De marathon bestaat er uit vier keer hetzelfde rondje van 10,5 km, dus als we dat rondje één keer verkenden, dan hadden we ineens een prima beeld van de hele marathon.

Als dat niet efficiënt is.

Nu, dat rondje viel me lelijk tegen. In gedachte had ik (tot dusver) een zacht glooiend landschap voor ogen. Golvend. Maar deze hellingen waren veel pittiger dan ik me had voorgesteld.

Dat rondje hadden ze rechtstreeks uit een bergetappe van de Tour de France geleend, zo leek het wel. De eerste kilometers: enkel klimmen. De klim tijdens de laatste kilometer: daar is de Grand Colombier niets tegen. Op 8 oktober moeten we daar dus vier keer zien over te hupsen.

Maar goed, ook al was het forser klimmen en dalen dan ik verwacht had, het was wél een prachtig parcours. Helemaal in het groen. Dwars door Schietecoven.

Schietecoven

Schietecoven?

Nou, voor wie Schietecoven niet kent, dat ligt dus tussen Ulestraten en Humcoven.

(Foto’s Need2Run)

In één bepaalde wei telde ik beduidend méér koeien dan mij goed leek voor het ecosysteem, maar helaas had ik m’n jachtgeweer niet bij.

Taalkundig gezien wordt de marathon in Meerssen nog wel even wennen. Bij voorbeeld. Als de mensen in Schietecoven, Ulestraten, en Humcoven het over “hel” hebben, dan bedoelen ze eigenlijk “snel”.

Maar niet vice versa: wie zondig leeft, gaat niet naar de snel.

Meerssen beklimming

Foto Need2Run

Bij een gesponsorde pot & pint, werd na de parcoursverkenning nog even nagepraat.

(Foto’s Need2Run)

Conlusie, het wordt een lastige klus om op 8 oktober onder de drie uur te blijven, zo valt te vrezen.

De meeste kenners gaven aan dat je in Meerssen zeker 5 minuten extra bij je normale marathontijd moet tellen.

Verdomme, dacht ik, mistroostig.

Ik wil er net 5 minuten minder lang over doen.

Maar toen ik huiswaarts keerde, dacht ik aan het motto van Brecht Dejaeger en zijn kompanen: “Niet geschoten, altijd mis”!

Toch?

Met sportieve groeten,

Peter

 

 

Advertenties