Trail runningBeste lezers, vandaag stond m’n allereerste trail run op het programma. Dat was ik al lang van zin, maar het was er nog nooit van gekomen. Schrik, zeg maar. Schrik voor het onbekende, en schrik dat het toch een heel stuk zwaarder zou zijn dan een gewone stratenloop.

Maar vandaag was het zover. Deze ochtend, hup, naar Heerlen, voor de Corio Trail. Na een onrustige nachtrust, moeten we zeggen. Het deed me denken aan m’n kindertijd. Als ik toen braaf was, mocht ik naar Paulus De Boskabouter kijken. De nadruk ligt hier op “àls”.

Menige aflevering hebben we dus moeten missen. Maar als ik wél mocht kijken, vond ik het reuzespannend. Brrr. Die Eucalyptus De Heks, kent u die nog? Wat een enge heks was dat. ’s Nachts werd ik er wakker van, en dan ging ik toch maar ‘ns onder m’n bedje kijken, of Eucalyptus daar niet zat.

Voor de jonge lezertjes, die zich hier misschien niet veel bij kunnen voorstellen: die Eucalyptus was een bijzonder wrede, akelige, en boosaardige heks, in vergelijking met Eucalyptus is Liesbeth Homans een lieve, warme mevrouw.

Maar goed, de trail dus. Een hele fijne ervaring. Ik heb er – intens – van genoten. Toch helemaal anders dan ik me had voorgesteld. Speciaal voor u, ruimen we graag 5 mythes uit de weg.

1. Voor trail running heb je speciale loopschoenen nodig.

Neen hoor. Je vergeet je (gewone) loopschoenen, en je merkt dat ter plaatse. Bij het standje van Cloud One leg uit welk onheil er over je is neergedaald, en zo kan je eens nieuwe (trail)schoenen uitproberen. Gratis en voor niets. Zo hebben we twéé keer gewonnen: heel fijne (trail)schoenen uitgetest, en toch ook het vermelden waard: zo hebben we de eigen (gewone) loopschoenen mooi gespaard.

2. Trail running is zwaar omwille van het vele klimmen.

Neen hoor. Dat omhoog lopen ging vanzelf. Als een berggeit huppelde ik fluks naar de top van elke heuvel. Maar dat dalen! Dat was andere koek. Levensgevaarlijk, hoe ik sommige lopers naar beneden zag denderen. Met ware doodsverachting, zo leek het.

Dat afdalen, daar moet ik nog een beetje op oefenen. Al deed ik het dan voorzichtig, toch heb ik bij de eerste afdaling iemand flink aangetikt. Bij deze, mijn oprechte excuses, dat was niet mijn bedoeling.

Wij wensen deze onfortuinlijke hardloper veel beterschap, en een voorspoedige revalidatie.

3. Trail running is gezond.

Dat dacht ik niet. Wat die trail runners eten en drinken!

Cola! Chips! Zoute koekjes! Wine gums!

Hier kunnen we kort over zijn: in vergelijking met trail runners eten mijn kinderen nog ultra-gezond.

4. Het bekertje.

Bij de start kreeg ik iedereen een bekertje mee. Een slap rubberen gevalletje. Iemand zei me: “Dat kan je prima als condoom gebruiken”.

Nou, deze mythe wil ik graag de wereld uit te helpen: daar kan je die bekertjes écht niet voor gebruiken.

En wie het tegendeel wil bewijzen, dat is op eigen risico, ondergetekende wijst elke vorm van aansprakelijkheid af.

5. Trail running is minder competitief.

Niets is minder waar. Er werd wel degelijk gevochten voor elk plaatsje. Wel is het format veel spannender, iemand die véél sneller is, maar even een pijltje mist, en bijgevolg 7 kilometer extra moet doen, die moet toch héél frisse benen hebben om nog terug te komen.

Conclusie: Trail running is ontzettend mooi. Je kan en mag tijdens het lopen intens genieten van de prachtige natuur. Maar er bestaan toch veel misverstanden over deze discipline. De vijf voornaamste misverstanden hebben we bij deze uit de weg proberen ruimen.

En nu is het aan u, natuurlijk!

Wat was uw mooiste trail-ervaring?

Wij horen het graag!

Met sportieve groeten,

Peter

Advertenties