Doelen in 2018

Geplaatst door

DoelenJa, beste lezers, het is weer de tijd van het jaar. Tijd om diep na te denken over de doelen in 2018.

Oftewel: wat zullen we dit jaar ‘ns proberen realiseren?

“Zo veel mogelijk”, luidt het antwoord van deze gulzige hardloper.

Zo veel mogelijk. Zonder dat je jezelf daarbij al té hard in de voet schiet, natuurlijk, daarbij de recente strapatsen van Boef indachtig.

Boef, daar schreef ik ooit ‘ns een mooie brief naar. Nooit een antwoord gekregen. Ach, iedereen weet toch dat Boef & zijn muzikale broeders vrouwonvriendelijke types zijn. Dat is al decennialang zo. Mochten radiozenders consequent geen muziek meer uitzenden van vrouwonvriendelijke muzikanten, de radiostilte zou gênant zijn.

Maar goed. Boef heeft zich verontschuldigd. Het domste wat hij kon doen. Nu is iedereen er van overtuigd dat hij dat deed om commerciële redenen, en niet uit berouw. Verontschuldigingen, dat is een straatje zonder einde. Kijk maar naar, dingske, allez, hoe noemt hij nu weer. Benito Raman! Die zong na een gewonnen wedstrijd in 2015 luidkeels “Alle boeren zijn homo’s!”.

Toen mocht hij zich eerst en vooral verontschuldigen bij de supporters van Club Brugge, want die voelden zich – terecht natuurlijk – geschoffeerd.

Daarna hield het niet op. Want ook de boeren, de landbouwers & de agrarische professionals voelden zich beledigd, en terecht: die mensen wensten niet vereenzelvigd te worden met Club Brugge-supporters, en dat kan je hen niet kwalijk nemen.

Benito twitterde dan: “Sorry aan alle boeren, landbouwers, en agrarische professionals, omdat ik hen ‘homo’ heb genoemd. Ik besef dat velen onder hen wel degelijk gewoon hetero zijn, ik wou hen zeker niet valselijk beschuldigen”.

Toen was het hek wéér van de dam. Alle homo’s boos. Ten eerste willen zij niet vereenzelvigd worden met boeren, en nog minder met Club Brugge-supporters, en ten tweede willen zij tout court niet dat de term ‘homo’ als scheldwoord wordt gebruikt. Ook volkomen terecht, natuurlijk.

En toen was dingske nog boos, allez, hoe noemt hij, dat zuur mannetje, die bij elke nederlaag de schuld bij de scheidsrechter legt. Ik kan niet op z’n naam komen. Hij zit bij Anderlecht, ondertussen.

hardlopen aan zee - 2Enfin, waar waren wij gebleven?

Ha. De doelen voor 2018. De voorbije week aan zee hadden wij de kans om daar eens goed over na te denken.

Hardlopen aan zee. Héérlijk. Tegen de strakke wind in. Dwars door de striemende regen. De zoute zeelucht.

Vechten tegen de natuurelementen.

Dan voel je je toch een echte Flandrien, niet?

Na een uur hardlopen in de gietende regen, kwam ik weer aan in ons hotel, niet als een gewoon kieken, maar een compleet verzopen waterkieken.

Toen vroeg een iets oudere meneer, in de lift: “Oei. Regent het buiten?”

hardlopen aan zeeStomverbaasd keek ik die meneer aan.

Probeerde die mij in de maling te nemen?

Of was dat een N-VA kiezer?

Enfin, bij wijze van spreken natuurlijk. Dit is een politiek neutrale blog, dat weet u. Ik zou willen vermijden dat ik mij zo dadelijk bij 33% van de Vlaamse bevolking moet verontschuldigen.

Dus beleefd en vriendelijk antwoordde ik:

“Neen hoor, buiten schijnt het zonnetje dat het lieve lust is. Je ziet zo dat er een serieuze hittegolf op komst is. Dus indien u zich vandaag nog naar buiten zou begeven, eerst goed insmeren hoor!”

Ach. Ambities. Verwachtingen. Wat wij allemaal willen bereiken.

Doelen stellen, ik ben er, zoals met wel meer dingen, een beetje lui in. 2018 is nondepiep bijna een volle week oud, en de doelen staan nog niet vast.

Here we go. Op de 5 km wil ik graag onder de 18 minuten duiken. Op de 10 km wil ik onder de 39 minuten duiken. Op de 10 mijl wil ik, als het even kan, onder de 1u04 duiken. En op de halve marathon wil ik onder de 1u27 duiken. ( Funnel )
Een mens zou zich afvragen of ik niet beter duiker was geworden.

Oh. En in de koningin der wedstrijden, de marathon, is het de ambitie om onder de drie uur te lopen. In Rotterdam of in Krakau. Of elders. Ik ben vastberaden om daar het sportieve jaar niet van te laten afhangen.

CorridaEr zijn nog zoveel mooie doelen.

Trails lopen bijvoorbeeld.

Snelheid & eindtijden, het is toch maar één aspect. Een volkomen futiel aspect, denk ik soms.

Immers, je kan op gelijk welke afstand een PR lopen! Recentelijk liep ik in Leuven de eindejaarscorrida. 8 kilometer, in gestrekte draf. Eigenlijk was de afstand 7,8 km. Op die afstand had ik helemaal nog geen PR, dus elke tijd was een PR! 🙂

In de Duitse Runner’s World pakken ze het ruimdenkend aan. Bij hun artikel over hoe je in 2018 een goede marathon kan lopen, vind je over tijden niets terug. Wél worden deze zaken meegegeven:

Gesund bleiben.

Weniger sitzen.

Flexibel bleiben.

Essen ist Energie.

Genug schlafen.

Ehrgeiz zügeln.

Voilà.

Zijn dat geen prima doelen, voor 2018?

Met sportieve groeten,

Peter

Advertenties

8 comments

  1. Hallo Peter,

    Nog de beste wensen voor het nieuwe jaar. Volgens mij mag je je doelen voor de PR’s een beetje bijstellen! Je bent bijna op 3 uur op de marathon dus moet die 38 en 17 op de 10 en 5 km zeker lukken!

    Succes maar vooral plezier met het jagen op PR’s

    Met sportieve groet,

    Bert

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

    >

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s