Over OTS (Overtraining Syndrome)


OTSBeste lezers,

Zo gaat het vaak, met hardlopers: van hoogte naar laagte, fluks rechtkrabbelen, en opnieuw van laagte naar hoogte.

Mood swings, volgens mij zijn die dingen uitgevonden door hardlopers 🙂

Het is lastig om het evenwicht te bewaren: op goede momenten met de voeten op de grond blijven, en op slechte momenten, relativeren.

De laatste weken loopt het lekker. Gisteren deed ik op het sportkot in Leuven een pittige training met tempoblokken van 2 km aan 3:45 min/km. Ik liep met een fijn gevoel. Misschien kon ik zelfs nog een ietsiepietsie klein beetje harder.

Heerlijk.

En toen.

Plots.

Een flits.

Even dacht ik dat er onweer op komst was.

10 km - trainingNeen, hoor. Het bleken twee Kenianen te zijn, die me inhaalden. Wat een hels tempo liepen die rakkers.

Ruw geschat denk ik dat ze ongeveer vier à vijf keer sneller liepen dan ondergetekende.

Wat me nog het meeste trof: hun souplesse. Het gemak waarmee die mannen over de piste liepen. Moeiteloos, zo leek het.

Wonder

Prachtig om te zien, een waar visueel genot.  Ik kan oprecht zeggen dat ik niet jaloers ben. Zij hebben het talent, het DNA, de lichaamsbouw, etc. die ik nu eenmaal niet heb. Such is life.

Nog een dikke maand, en dan is het zover, de marathons van Rotterdam & Krakau komen er aan.

Nog enkele zware weken.  

Ha, en momenteel lezen we het boek van Tim Noakes, “The Lore of Running”.  De Bijbel voor hardlopers, zeg maar. Een interessant boek, zij het een tikkeltje uitvoerig (944 pagina’s). Tim legt de dingen graag grondig uit, heb ik de indruk.

Recent las ik het stuk over OTS.

OTS, oftewel, het OverTraining Syndrome. Als je precies hard genoeg traint, dan ga je beter lopen, maar als je overtraint, dan ga je net minder goed lopen. Ironisch genoeg denken hardlopers nogal gauw dat als een training of een wedstrijd niet goed ging, ze wellicht niet hard genoeg getraind hebben. En dat ze dus nog een melktandje, of een flinke slagtand moeten bijsteken. Wat nefast is, natuurlijk.

De symptomen van OTS komen in Tim Noakes z’n boek aan bod, en het is een érg lange lijst.

Een kleine selectie:

Emotional:

  • Loss of enthusiasm and drive
  • Loss of joy / thirst for competition
  • Lethargy, tiredness
  • Increased irritability, anxious, depressed, unable to relax, bored
  • Insomnia, changes in sleep patterns
  • Loss of libido

Physical:

  • Impaired physical performance
  • Inability to complete routine training
  • Athlete looks drawn, sallow, dejected; sunken eyes
  • Increase in morning heart rate, abnormal heart rate upon standing, during/after routine training
  • Swelling of lymph glands
  • Gastrointestinal disturbances

Dat kan tellen.

Wat het verwarrend maakt, is dat je als hardloper tijdens een marathonvoorbereiding zowieso, en bijna onvermijdelijk, wel eens te maken krijgt met één van deze symptomen. Wanneer is er dan reden tot alarm, vroeg ik me af?

In de blog van Irunfar las ik dat je je hier niet op kan laten testen:

“Blood and metabolic testing may be helpful in ruling out metabolic and/or cardiovascular diseases. However, research into specific testing for OTS has found a lack of consistent markers/testing thresholds, including hematologic (iron, RBCs, CPK, etc.), inflammatory markers (cytokines), oxidative chemicals, immunologic, or hormonal (cortisol, testosterone). All these values can be normal in cases of OTS

De beste en de meest eenvoudige test is gewoonweg deze:

“Simply running a standard course and comparing the perceived effort (Rate of Perceived Exertion – RPE), heart rate, and time – can detect overtraining. Quite simply, are you running slow, trying harder, and is your heart beating faster on a given course than before? If so, you may be overtrained”

In de blog van HK Trail Runner staat mooi verwoord waarom OTS vaak miskend & dus onbehandeld blijft:

“Many runners seem to be in denial that excessive training or life stresses coupled with not enough rest could be the cause of their symptoms. So they turn to other likely culprits – asthma, thyroid or adrenal dysfunctions, diabetes, iron deficiency, infections, and malnutrition – before they concede”

Ontkenning, dus! 🙂

De vraag is hoe je overtraining kan vermijden? Wel, volgens een blog van Marathon Training Academy, is dit de kern van de zaak:

Proper recovery is critical to avoiding injury and OTS. Every recovery protocol should include a multifaceted approach that incorporates strategies to positively affect the muscular, nervous, and hormonal systems. This includes proper nutrition, getting adequate sleep, cross-training, and implementing self-care modalities, such as mobility band use and foam roller use”

Voilà.

We kunnen aan de slag, de komende drie weken.

Stevig trainen, maar toch goed opletten voor de signalen van oververmoeidheid.

Om af te sluiten, een geheel vrijblijvende suggestie, op Sunday Runday gaan we het er nog uitgebreid over hebben, over die gezonde voeding en zo! Hier kan je er meer over lezen – https://sundayrunday.blog !

Met sportieve groeten,

Peter

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s