Hard


10 km - HeusdenBeste lezers,

Vandaag trokken wij naar Heusden-Zolder, voor een 10 km test. Met high hopes. De trainingen waren de voorbije weken goed gegaan, dus ik stelde me al wonderbaarlijke eindtijden voor.

Met torenhoge verwachtingen zat ik in de wagen. Ik voelde de zenuwen opspelen.

Wat zou het geven, vandaag?

Wel was ik al een 2 à 3-tal weken aan het worstelen met een verkoudheid, maar goed.

De laatste training, drie blokken van 5 km aan 4:15 min/km, ging goed.

15 km - drie blokkenIn die zin dat ik het magische 4:15-tempo (om een sub 3 te halen) wel kon aanhouden.

Maar toch was ik elke keer zielsblij als het blokje er op zat. Ik probeerde het me voor te stellen: 8,5 keren dat blokje van 5 km, maar zonder die recuperatie tussendoor.

Daar zijn we nog niet, vrees ik.

De aankomst deze ochtend was heel fijn. Allemaal gedreven, of zeg maar: fanatieke hardlopers, die er één been, twéé benen, en eventueel nog enkele additionele lichaamsdelen voor over zouden hebben om een Sub 3 te lopen.

Zo mooi om te zien, de ernst, de toewijding. Het onvoorwaardelijke. Er voor gaan, no matter what. Sommige lopers kende ik al, en er waren ook enkele leuke kennismakingen tijdens de opwarming.

De start werd gegeven, en de eerste helft ging prima. Maar de tweede helft kon ik het tempo niet houden. Nog een kennismaking, met meneer met de hamer. Ouch. Fysiek trok ik het niet, die tweede helft. En erger: mentaal ook niet. Wat sakkerde ik, die tweede helft. De piste was te glad, vond ik. En de tegenwind, verdomme toch, dat leek wel acht beaufort, kon daar nu geen windscherm staan.

En zo was er nog een lange reeks negatieve gedachten.

Die helpen dus niet.

10 km HeusdenVolgens m’n Polar werd de kaap van 10 km gerond op 38 minuten en 56 seconden.

Dat zou een mooi PR zijn, met mooie tussentijden, gaande van 3:38 min/km in het begin, en met eigenlijk enkel de laatste twee km een dipje.

Maar de meting op het parcours zei onverbiddelijk iets anders: 39 minuten en 54 seconden, en dus geen PR. Die meting leek me helaas juister. Het is daar in Heusden-Zolder namelijk een officiële atletiekpiste, dus ik vermoed dat die tamelijk accuraat is uitgerekend 🙂 En dat het bijgevolg m’n Polar was, die waarheid trachtte te verbloemen.

Ach. In de auto zat ik te piekeren. Er zijn wel wat dingen die beter konden, de voorbije dagen was m’n voeding bijvoorbeeld niet top, om iets te noemen. En ineens, toen ik héél even niet oplette: tranen. Teleurstelling, ontgoocheling. Wellicht waren de verwachtingen niet realistisch. Maar toch, ik wéét dat ik beter kon. Ongeacht welke tijd nu juist was, ik wéét dat er meer in zat.

Wat kan hardlopen bikkelhard zijn. Maar fair. Want dat het fysiek zwaar werd, à la, dat kan gebeuren, als je je PR probeert aan te scherpen. Ik was misschien iets te snel gestart etc. Maar dat ik het mentaal liet afweten, daarvoor kan ik maar in één richting kijken.

Rationeel kan ik het wel relativeren: de juiste kijk is dankbaar zijn voor wat je lichaam toelaat, blij zijn dat er geen blessures opspelen, rustig stap voor stap opbouwen, en niet panikeren bij het minste. Geen wonderen verwachten. Blij zijn met de ups, en weerbaar zijn bij de downs. So far, de theorie. De praktijk viel vandaag tegen.

10 km - HeusdenIn de namiddag ging de storm liggen.

Met Jarne ging ik enkele kilometers uitlopen, lekker uitwaaien in het groen.

Dat is ook hardlopen natuurlijk, rustig door het groen cruisen, en babbelen, kletsen, kwebbelen, tateren.

Gaan kijken naar een jongetje dat aan het wenen was, op de speeltuin.

Even stoppen omdat een poes dringend wou geaaid worden.

Misschien is dat het soort hardlopen waar je véél gelukkiger van wordt 🙂 Per sé je grenzen willen verleggen, het is misschien wel een nobel doel, maar zo leg je jezelf toch heel wat druk op, stelde ik vandaag vast.

Ach. Het kreeg een beetje een plaats. De ene dag is de andere niet. We kunnen maar ons best doen. Nog drie weken keihard trainen, nog één week intensief uitrusten, en dan zien we wel weer opnieuw 🙂

Een fijn & sportief weekend iedereen!

Peter

 

Advertenties

5 Comments

  1. Amai zeg Peter, ongeveer wat ik pas ook meemaakte (zij het dan met véééééél tragere tempo’s maar ook de 3x 5km-blokken), de mentale klop en traantjes inclusief!… Maar we geven niet op hé!!

    Liked by 1 persoon

  2. Nou begrijp ik je donkere blik bij deze mooie tijd. Ook al ga ik lang niet zo hard als jij. Ik begin iedere wedstrijd toch ietsje langzamer dan het beoogde tempo en verhoog het nadien trapsgewijs. Ik kom daar verder mee dan vlak schema lopen. Ik hou als het ware eerst ietsje over en dan hoef ik later minder te vechten. Maar wie weet werkt dat niet voor de hele snelle mannen zoals jij.

    Groetjes,

    Dorothé

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s