Zwemmen

Geplaatst door

ZwemmenBeste lezers,

Deze avond ben ik gaan zwemmen.

Ja, ik wéét het, dit is een blog over hardlopen, en niet over zwemmen.

Maar als ik ben gaan zwemmen, dan ben ik niet gaan hardlopen.

Jammer, maar het is niet anders.

In m’n schema stond dat ik deze avond niet mocht gaan hardlopen.

Anders was ik gaan hardlopen, en niet gaan zwemmen, daar mag u gerust van zijn.

Nu hoor ik sommige lezers misschien denken, “Allemaal goed en wel, maar je kan toch gewoon schrijven dat je bent gaan hardlopen, en dan verzin je maar wat. Een fictieve looptraining, of zo. Kijk naar Trump, kijk naar De Wever, en kijk naar Erdolan, de mensen smullen van fake news, sterker nog, ze willen niets liever!”

Maar eerlijk gezegd, beste lezers, daar doe ik niet aan mee. De kluit belazeren, dat is niet aan mij besteed. Schrijven dat ik een bijzonder fijne duurloop deed in het Zoniënwoud, en dat er plots een schattig hertekalfje voor m’n voeten kwam gelopen, terwijl ik in werkelijkheid in het zwembad lag te broddelen, dat krijg ik niet over m’n hart.

Wat de aanhangers van Trump, De Wever en Erdolan betreft: ten eerste denk ik dat die mijn blog niet lezen, en ten tweede, als ze dan toch mordicus een bezoekje willen brengen aan deze blog, dan wil ik er voor zorgen dat het hier een Oase is van Waarheid en Waarachtigheid, temidden hun dorre Woestijn van Leugen en Bedrog.

Enfin, zwemmen in van dat smerig chloorwater, het is m’n ding niet.  De ellende begon al in het begin, want amper was ik in het zwembad geplonsd, of een boosaardige redster riep mij tot de orde. Zij riep mij uit het water. “Meneer, die lange broek, dat is hier niet gepermitteerd!”

Waarop ik repliceerde, Poppemieke, als ik ga hardlopen dan mag het koud, warm, of héét zijn, dan doe ik m’n lange broek aan. Ik zie niet in waarom de kaarten voor het zwemmen anders zouden liggen”, en toen die mevrouw mij ongemanierd wou onderbreken, kon ik haar nét de pas afsnijden:

“… Al moet ik toegeven dat ik in dat laatste geval, als het dus héét is, wel eens durf te sakkeren op mezelf. Dan denk ik, verdikkeme, ik had toch beter een kort broekje aan getrokken. Allez. Zie mij hier nu lopen.”

Nou. Wat kreeg ik me daar een berisping. Wat voor een kreng van redster was me dat. In een vorig leven is die misschien nog wel Vlaams minister van Binnenlands Bestuur, Bestuurszaken, Wonen, Steden, Inburgering, Gelijke Kansen, Armoedebestrijding en Sociale Economie geweest, bedacht ik me.

“Het is nu al eender”, zei die mevrouw, “Maar met die lange broek kom je niet in mijn zwembad”.

Hmm. Als zij publieke infrastructuur als haar persoonlijke eigendom beschouwde, dan had ze misschien toch eerder socialistische roots, in haar vorige leven.

Kalm repliceerde ik, “Poppemieke, dat kan allemaal wel zijn, maar ik heb geen zwembroek bij me, en als skinny dipping ook geen optie is, dan zwem ik nu gewoon rustig een eindje verder, in m’n lange broek, en anders ook”, en toen werd me dat nog een hele discussie.

Enfin, dat zwemmen zelf, dat vind ik te ellendig voor woorden. Om de een of andere reden, zak ik steeds te diep weg in het water. Ik zwem veeleer de baksteenslag, en dan moet ik wild met armen en benen zwaaien, of ik zink.

Om het in Eurovisie-termen te benoemen: efficiëntie, zero points. Sierlijkheid: ook zero points. Snelheid: al helemààl zero points.

Wat de zwemtechniek betreft heeft Johann Christoph Friedrich GutsMuths (die naam verzin ik niet!) in 1798 nochtans een degelijk, bevattelijk standaardwerk geschreven, genaamd: “Kleines Lehrbuch der Schwimmkunst zum Selbstunterrichte, Enthaltend eine vollständige praktische Anweisung zu allen Arten des Schwimmens”. Dat wordt nog steeds gebruikt, maar heel eerlijk, ik ben er nog niet aan toegekomen.

En onlangs las ik in Runner’s World het volgende over zwemmen en hardlopen:

“Hardlopers die naast hun favoriete hobby ook zwemmen, merken bijna allemaal (86%) dat dit hun loopprestaties verbetert.  De progressie die je kunt boeken heeft diverse oorzaken: bij zwemmen train je echt je hele lichaam, waarbij er een flink beroep wordt gedaan op je romp, de weerstand van het water dwingt je om dieper adem te halen, waardoor je longcapaciteit en je uithoudingsvermogen toenemen, etc.”

Waarbij de aap snel uit de mouw kwam:

“Dat bleek uit een onderzoek dat werd uitgevoerd in opdracht van ’s werelds grootste zwemkledingmerk, Speedo”.

Heel objectief en onafhankelijk onderzoek, lijkt me dat.

Mocht uit dat onderzoek zijn gebleken dat je in 86% van de gevallen van zwemmen dramatisch slecht gaat hardlopen, dan zou Speedo er nog niet al te luid over toeteren, als u het mij vraagt.

ZwemmenEnfin, de zwemsessie is achter de rug.

Bovenal vind ik dat zwemmen dus saai.

Oersaai.

Je zwemt van de ene kant van het zwembad, naar de andere kant van het zwembad. En dan weer terug.

De kans dat er plots, nét als je het niet verwacht, een schattig hertekalfje voor je voeten komt gezwommen, is nihil.

Maar goed, we hebben het overleefd.

En het is beloofd, beste lezers, de volgende blog gaat opnieuw over hardlopen!

Promised.

Met sportieve groeten,

Peter

 

Advertenties

4 comments

  1. Zwemmen in een Chloorbad is uitermate saai, maar o zo goed voor uw core en zwemtechniek. Zwemmen in een mooi open watertje is des te leuker, waarbij het ook nog zo eens kan zijn dat je een schattig visje tegen het lijf zwemt!

    Liked by 1 persoon

  2. Ik zwem graag maar het liefst in buitenwater en niet te lang. Ik tel slagen en baantjes en daar word ik rustig van. Het is een totale massage eigenlijk. Het verbetert mijn hardloophouding merk ik en het maakt me soepeler. Maar chloor en omkleden en het zwembad op zich daar heb ik ook een hekel aan.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s