Hardlopen in Athene


Cover AtheneBeste lezers,

Gisteren zaten Kathelijne en mezelf op de bus, in Athene, van de luchthaven naar ons hotel.

Tussen de buschauffeur en een passagier ontstond er een hevige ruzie. Hemeltjelief, wat een geroep en een getier was me dat.

Vervolgens gingen twee andere passagiers er zich er ook mee bemoeien. Dat bracht weinig soelaas, integendeel, de chauffeur ging aan de kant staan, en hij weigerde verder te rijden. Wat een kabaal, en wat een tumult!

Waar de ruzie precies over ging, daarover bleven wij in het ongewisse, want alles verliep in het Grieks.

Nu, Kathelijne vroeg of ik niet tussenbeide zou komen. Bescheiden probeerde ik dat, en wel als volgt:

“Mannekes, mannekes, rustig aan, rustig aan. En laten wij vooral verder rijden, want op deze manier gaan wij te laat aankomen in ons hotel, voor de wedstrijd België – Brazilië!”.

20180707_071656Gedurende één seconde werd het stil, maar ik werd bekeken met een blik “alsof-dàt-ons-wat-kan-schelen”, en toen begon het hele circus opnieuw.

Kathelijne en haar buurvrouw, een kloeke Griekse matrone, kwamen vervolgens in actie. De chauffeur werd in niet mis te verstane bewoordingen gesommeerd om onmiddellijk  zijn rit te hervatten, en ook de andere ruziemakers kregen een flinke veeg uit de pan.

Zelden zag ik een discussie zo snel in de kiem gesmoord worden, en het werd muisstil op de bus.

Voilà.

Ik mijmerde, en staarde door het raam. Zowaar werd ik er filosofisch van: “Waarom ze bij de Verenigde Naties hun korps met Blauwhelmen niet in zijn geheel vervangen door vrouwen, het is mij een volkomen raadsel”.

Want in élke man zit toch dat kleine jongetje, dat gedwee luistert als moeder de vrouw zegt dat het mooi geweest is.

Enfin, aangekomen in ons hotel, keken wij naar de wedstrijd België – Brazilië, met vele Brazilianen om ons heen. Toen zij de bal samba-gewijs in eigen doel werkten, was dat een flinke domper op de vreugde, had ik de indruk. En nadat het 2-0 werd, heerste er niet bepaald een carnavalssfeertje bij de Goddelijke Kanaries. Die ene pipo, nu kan ik even niet op z’n naam komen, juist, Neymar da Silva Santos Júnior, die staat wat mij betreft voor alles wat slecht en verkeerd is, in het voetbal. Schwalbe na schwalbe, en geen enkele keer geel krijgen, bah. Maar goed, het staat nu wel vast: België wordt wereldkampioen, dat denken ook de Grieken, zo zeggen zij ons.

20180707_072158Héél laat en hevig werd niet gefeest, op tijd het bedje in, want deze ochtend stond er 15 km duurloop op het programma, met drie progressieve tempoblokken van 3 kilometer.

Gelukkig had ik in de reisgids gelezen dat je best om 7u ’s ochtends kan vertrekken, als je zonder zonneslag wil eindigen.

Kathelijne was het daar mee eens, en dus, om verdere hersenschade te voorkomen, huppekee, om 7u de deur uit.

Verrek, wat was het toen al warm!

In gezwinde tred liep ik naar de National Gardens, volgens de reisgids een idyllisch plekje vol hemelse schoonheid.

20180707_072358Veel moois trof ik er niet aan, het rook daar in dat parkje alsof mens en dier er vooral kwamen om te urineren.

Eikebeik.

Dan maar snel door naar het Panathinaiko Stadion. Wat een prachtig stadion!

Ronduit indrukwekkend, om dat heiligdom in alle vroegte te betreden. Het was nog gesloten, en gezwind wipte ik over de afsluiting.

In de Griekse volksmond is dit het Παναθηναϊκό Στάδιο, met als bijnaam Kallimarmaro, wat wil zeggen, “uit mooi marmer”.

Dit was het Olympisch stadion van de eerste moderne Olympische Spelen in 1896, in hartje Athene.

20180707_080127Het stadion staat op de fundamenten van het veel oudere stadion, daterend uit 330 voor Christus, waar destijds de Panatheense Spelen werden gehouden, een lokale variant van de veel grotere Olympische Spelen.

Het stadion is volledig in marmer gebouwd, en heeft capaciteit voor meer dan 60.000 toeschouwers!

Het stadion heeft de vorm van een haarspeld, heel merkwaardig.

Ik begon aan m’n eerste rondjes, en ik stelde het me voor, hoe duizenden mensen mij aanmoedigden, het kleine jongetje in mij kwam helemaal tot leven. Helaas, na enkele rondjes werd ik plots bruusk van de piste gehaald!

Een bewaker zei dat ik 5 euro moest betalen, voor de toegang.

“Vijf euro, dat is alles wat ik bij me heb”, jammerde ik. Bedoeld om iets te kunnen drinken, bij dit warme weer.

Tuttut, ik moest m’n vijf euro afgeven, of elders gaan lopen.

StadionEnfin, gelukkig mocht ik tussendoor – gratis en voor niks – naar de toiletten om een beker water te gaan drinken, wij zijn de bewakers eeuwig dankbaar.

Rond 8 uur werd het tropisch warm op de piste. Van de drie tempoblokken heb ik er twee aan geplande tempo gedaan, 4:25 min/km en 4:15 min/km, maar de derde, die ik aan 4:10 min/km wou doen, die heb ik kalmpjes aan gedaan. M’n hartslag ging boven de 190, de pijp was uit.

Morgen staat er 20 km duurloop op het programma, we gaan dus nog iets vroeger vertrekken!

En de finale van het WK, dat wordt België tegen Engeland, volgens Kathelijne 🙂

Met sportieve groeten,

Peter

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s