Met volle angst vooruit


Met volle angst vooruitBeste lezers,

Deze week begaf ik mij naar de huisarts. Naar een mij geheel onbekende arts, want m’n vaste huisarts was voor drie weken naar Noorwegen vertrokken.

Gezien zijn harde werk, en gezien het soort hardlopende patiënten dat hij onder zijn patiënten telt, kunnen wij hem alleen maar een deugddoende & ontspannende vakantie toewensen.

De mij onbekende huisarts vroeg waarvoor ik kwam. “Ik kom vragen wanneer ik terug mag hardlopen”, zei ik.

De dokter fronste de wenkbrauwen, en merkte op: “Dat hangt er vanaf, wat u precies aan de hand hebt”. Waarbij ik verduidelijkte: “Aan de handen heb ik niets, maar m’n rechteroor, dokter, hemeltjelief, wat doet dat rechteroor veel pijn! Dat lijkt me niet pluis. Daarom dat ik even langs kom, eigenlijk.”

Nu, wat zo’n dokter dan uitspookt, dat is te sadistisch voor woorden. Ook al doet een mens z’n rechteroor véél pijn, dan gaat zo’n dokter daar nog eens met zo’n ijzeren spullement in zitten wroeten en wriemelen!

“Auw!”, riep ik uit, en verontwaardigd herhaalde ik dat m’n rechteroor veel pijn deed. De dokter fronste de wenkbrauwen, opnieuw. Hij maakte – terzijde – een opmerking over mijn eerder lage pijngrens.  Hij dacht lang en diep na, hij zuchtte, wou iets zeggen, maar zweeg weer.

Toen kwam het er eindelijk uit: “Ik denk dat uw rechteroor ontstoken is, meneer De Groof”.

Wie had dat gedacht?

Toen was het mijn beurt om lang en diep na te denken.  Ik trachtte de situatie als volgt samen te vatten: “Ha. Ontstoken. Vandaar dat dat rechteroor zo veel pijn doet”.

De dokter bevestigde.

Niets aan te doen. Drie dagen rusten, en hopen op beterschap. 72 uur zonder hardlopen.

Wat zulks betekende voor Kathelijne Verboomen, mijn wettige echtgenote, wij gaan er zedig over zwijgen. Laat het ons samenvatten als: “Niet veel om trots over te zijn”.

Maar goed, ook 72 uren gaan voorbij, als je lang genoeg wacht.

En gisteren mocht ik opnieuw gaan trainen. It was lucky day: Kathelijne ging mee, met de fiets. Ik was een beetje bang.

Op m’n schema stond: drie kilometer opwarmen, vier keer drie kilometer aan het beoogde marathontempo, omzeggens 4:15 min/km, en tot slot, drie kilometer cooling down.

Met volle angst vooruitIk was een beetje bang, want ik had slecht en weinig geslapen, en ik was amper weer op de been na deze ernstige, quasi-levensbedreigende medische inzinking.

En dan zo’n zware training, het was mij zwaar te moede.

Ik zag deze mooie quote:  “Met volle angst vooruit”.

Zo werkt hardlopen soms, bij mij.

Met een klein hartje, maar je begint er toch aan, met volle angst vooruit.

PushNa de opwarming was het zover: drie kilometers, voluit. Het beoogde tempo werd toch gehaald, zij het heel nipt, zo zag ik op m’n sporthorloge.

Nadien zag ik op Strava dat het park van Tervuren eigenlijk verrassend veel hoogtemeters telt, het is bijna een bergachtige streek, zo lijkt het wel.

Het gecorrigeerde tempo was dus heel wat beter dan 4:15 min/km.

Het tweede tempoblok ging gemakkelijker. Toen waren de spieren opgewarmd, en het liep als een trein zonder oorpijn: 4:04 min/km, zonder correctie, en dan had ik me nog ingehouden.

Het derde tempoblok ging ook goed, maar toen voelde ik me moe worden.

Bij het vierde tempoblok kwam de kat op de koord. Toen zag ik op m’n sporthorloge dat het tempo zakte. Van 4:15 min/km naar 4:17 min/km, en dan naar 4:20 min/km. Toen moest ik het tij keren, en weer proberen versnellen.

Ik dacht aan Koen Naert. Het mooie artikel in Knack, waarin hij vertelt aan wie en aan wat hij allemaal dacht, tijdens zijn ijzersterke EK-marathon in Berlijn. Zo mooi, zo inspirerend om te lezen. Op moeilijke stukken is het kwestie van niet te veel na te denken.

Koen Naert zei dan bij elke pas tegen zichzelf “push!”.

Dat probeerde ik ook.

Bij elke pas: “Push!”.

Wellicht mompelde Koen Naert dat binnensmonds, daar in Berlijn, in een niet voor iedereen even verstaanbaar West-Vlaams, maar ik riep dus “Push!” in schoon Vlaams, en zo luid ik maar kon. Ik brulde het, eigenlijk. Waarbij twee dames op leeftijd, veel kwieker dan je zou verwachten, haastig in het struikgewas doken, nauw gevolgd door hun schoothondjes. In de volle overtuiging dat er een aanslag op til was.

Maar goed, dat hielp dus. Van 4:20 min/km ging het tempo opnieuw omhoog, en we eindigden op 4:13 min/km. Gecorrigeerd voor de bergachtige omstandigheden, was dat 4:02 min/km.

Voilà.

Daar was ik tevreden mee.

Met volle angst vooruit“Met volle angst vooruit”, wat een mooi denkbeeld.

Je kan schrik hebben voor iets, maar als het je stevig vooruit duwt: ook goed.

Het idee dat ik veertien van die tempoblokjes voor de boeg heb in Eindhoven, dat blijft toch een schrikbarende gedachte.

Kathelijne zei (tijdens de training): “Maar je doet dit toch voor het plezier … ? Je kan maar je best doen, en ondertussen geniet je er van. En dan zie je wel …”.

Helemaal juist. It’s for fun. Hardlopen is een hobby. Het belangrijkste is dat je er van geniet, met volle teugen. Toch train ik ook nu weer voor die tot-nu-toe-onbereikbare “Sub 3”-grens.

Deze tempoblokken vallen me steeds zwaar, maar Benny schreef dat dat normaal is:

“Het is normaal dat tempoblokken moeite kosten. Die kosten voor iedereen moeite. Als ze géén moeite kosten, dan zijn ze te easy. Je haalt ze bijna altijd … Dus :-)”.

Zo.

Daarmee kunnen wij afronden.

Ik zou zeggen, beste lezers: Push!

Met sportieve groeten,

Peter

Advertenties

5 Comments

  1. Ik noteer je wijze woorden voor mijn dertiger voor zondag.

    Wat betreft je oor. Als het niet snel betert direct naar de KNO laten verwijzen want sorry dat ik het zeg maar huisartsen zijn prutsers op dat gebied. Ben zelf slechthorend sinds mijn jeugd en weet het uit ervaring.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s