Pipi in de broek


engaged! (21)Beste lezers,

Welk een oogverblindende sneeuwlandschappen ontvouwen er zich vandaag, speciaal voor ons!

Als ik al de hardlopers zie, zichtbaar genietend, die zich een weg banen door de sneeuw, dan is de luide “krak” die u hoort, mijn arme hartje dat in twee breekt, als gekwetste hardloper, aan de zijlijn toekijkend.

Zelfmedelijden. Kathelijne zegt daarover:

“Zelfmedelijden is zoals pipi in de broek. Eerst heel warm en comfortabel, maar na een tijdje nat, koud & al heel wat minder comfortabel”

Wat een wijze (en sexy) vrouw is die Kathelijne van me toch. Nu, de rustpauze van de voorbije maanden doet me wel deugd. De energie en de creativiteit raast door mijn arme lijf, en mijn nog armere hoofd, en het ene idee na het andere presenteert zich, op een zilveren blaadje.

Zo begonnen wij recent aan een blog over het werk, met als originele titel, “Peter aan het werk”, en met recent een prachtig, ontroerend stukje over “Zwijgen”, een fascinerend onderwerp, waar wij voorts zedig over zullen zwijgen.

Die werkblog deed me wél het plezier terugvinden van weleer, toen ik met deze hardloopblog begon: met hart en ziel aan een stukje schrijven, en dan in je statistieken zien dat er welgeteld 5 lezers waren. Nou, dan kan je dus een Spaanse inquisitie beginnen bij je echtgenote, je twee kinderen, je beide ouders, en je broer, om uit te vissen wie van de zes er nu weer een lamlendig excuus had om de blog van zijn of haar bloedeigen vader, zoon, broer of echtgenoot niet te lezen!

Maar goed, nadien begint zo’n blog dan plots te bloeien en te groeien, en nu kan ik met gepaste trots zeggen dat deze hardloopblog internationale allures begint te krijgen. In 2018 was dit de top 10 van de (niet-Europese) landen waar m’n blog gretig werd gelezen: 1) India, 2) Nieuw-Zeeland, 3) Australië, 4) Filipijnen, 5) Hongkong, 6) China, 7) Zuid-Afrika, 8) Singapore, 9) Japan, en 10) Indonesië. In totaal zijn er maar liefst 121 landen waar deze blog zo z’n trouwe lezerspubliek heeft.

Echter, laat ons vooral kritisch blijven, want alles kan beter: in Kameroen heb ik – blijkens m’n statistiekjes – slechts één lezer. Eentje. U zal het met mij eens zijn, beste lezers, dat is niet best. Dus aan eenieder die connecties heeft in Kameroen: u mag voor deze bescheiden blogger gerust eens een goed woordje doen, want ik zie me nog niet onmiddellijk een grootscheepse marketing-campagne opstarten, daar in het verre Kameroen.

Maar goed, waar waren we gebleven? Iets nieuw opstarten. Hoe ellendig dat ook moge wezen in het begin, het is en het blijft wel een héérlijke thrill: misschien lukt het, misschien mislukt het, jammerlijk, maar alleen al het eenvoudige gegeven dat je het probéért, dat je je beste beentje voorzet, dat is toch te mooi voor woorden?

Toen ik daar iets dieper over nadacht, welde de volgende gedachte in me op:

“En waarom in hemelsnaam, zou ik me beperken tot ‘Peter loopt’ en ‘Peter werkt’? Peter doet nog zoveel andere dingen! Er zijn dus nog zo véél andere blogs, die ik kan opstarten!”

En aldus vroeg ik om strategisch advies aan onze Quint:

“Lieve Quint, aan welke zaken zou ik ‘ns een gloednieuwe blog kunnen wijden?”

En het antwoord liet niet lang op zich wachten:

“Aan eten & drinken, aan slapen, en aan pipi & kaka”.

Zo.

Dat is eens iets anders dan een ellenlang rapport, of een tientallen slides tellende Powerpoint. Gewoon kort en krachtig, drie ijzersterke mogelijkheden, voor een nieuwe blog.

Nu, over pipi en zelfmedelijden hebben we het al gehad, en over eten en drinken bestaan er al miljoenen blogs, speciaal voor de smulpapen onder jullie, dus daar ga ik m’n vingers niet aan verbranden.

Maar “Peter Slaapt”, zou dat geen fijne blog zijn!

M’n slaapblog begint er dan mee dat ik na een dagje keihard werken doodmoe in m’n nest kruip, mijn teerbeminde Kathelijne een zachte kus op het voorhoofd geef, m’n blaffeturen laat zakken, en boenk, als een blok in slaap val.

Vervolgens eindigt m’n slaapblog er mee dat ik, meestal omstreeks 6u45, wakker wordt, uit m’n bedstee kom geklauterd, en na het scheren en douchen, een stevig ontbijtje wegwerk. Tot slot vertrek ik in m’n slaapblog dan fluitend en welgemutst naar m’n werk. Van daaruit kan ik vlot overschakelen naar m’n werkblog. Begint u het holistische plaatje te zien?

Let wel, vandaag heb ik maar liefst tot 11u30 geslapen! Dat kwam omdat ik moe was. De lezer zal de bui al zien hangen: tot 11u30 liggen ronken in je nest: daar valt een pittig en lang blogje over te verzinnen!

Eventueel zou ik ook nog kunnen schrijven over wat ik allemaal droom ’s nachts, en over hoe ons gebruikelijke ochtendritueel soms enige vertraging oploopt, maar goed, je zal altijd zien dat er dan toch één minderjarige lezer van deze blog blijkt te bestaan, ergens in Kameroen, of in Djibouti, of elders, en dan zijn de rapen gaar, natuurlijk.

Zo, en dan moeten wij nu helaas afronden.

Want wij gaan inspiratie opdoen, voor een geheel nieuwe blog: “Peter eet pannenkoeken”, en Kathelijne wacht op mij, en zoals de lezers wel weten, een dame mag je nooit laten wachten!

Gegroet, en een fijn weekend voor alle lezers, waar ook ter wereld!

Peter

Advertenties

4 gedachten over “Pipi in de broek

  1. Je kunt ook alles bundelen in een blog ‘Peter’ zonder toevoeging. Je lezers zien dan heel de mens, vader, echtgenoot, werken en sporten. Af en toe is een bepaald onderwerp minder boeiend voor hen maar de keer erop weer wel. Blijf schrijven om het schrijven en niet voor de statistiek. Lezers uit ‘rare’ landen komen gewoon doordat meneer Google slecht zoekt op trefwoorden. Ik lees het liefst over lopen en sla je werkstukken dus even over maar misschien op een dag lees ik er toch wel wat van. Zo gaat dat met bloggen. Ik doe het zelf nu voor het 8e jaar en lezers komen en gaan maar de blogger die schrijft blijft altijd bestaan.

    Liked by 1 persoon

  2. 8 jaar ! Amai … ! Proficiat met zoveel volharding hé … !! 🙂 Ja, je hebt gelijk, het zou het handigste zijn om alles in 1 blog te houden, maar het geeft toch ook veel energie & plezier om te spelen, na te denken, welke kanten je nog uit kan, met aparte blogs … !! Van meneertje Google: ik denk dat je gelijk hebt, in al die landen zal de kennis van het Nederlands waarschijnlijk toch heel beperkt zijn ! 🙂 Groetjes & fijne zondag !!

    Like

    1. In het verleden heb ik dat ook gedaan. Ik geef naailessen en daarvoor had ik een apart blog maar het was teveel werk om dat bij te houden en ik wist soms niet meer wat ik op welk blog geschreven had. Uiteindelijk haalde de extra blog veel minder bezoekers en toen heb ik alles weer samengevoegd, maar het wel laten bestaan.

      Gek genoeg krijg ik wel het sterretje van jou door in mijn meldingen maar niet jouw commentaar op mijn melding.

      Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op djaktief Reactie annuleren

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s