Sylvain


SylvainBeste lezers,

Geloof het, of geloof het niet, maar deze blog is sinds z’n prille ontstaan 150.000 keer gelezen. In welke mate zulks tot tevredenheid was van de eerwaarde lezers, dat weten wij niet, en aldus sprak ik tot mezelf: “De Groof, nu wordt het toch tijd om het niveau van deze blog op te krikken”.

Dienaangaande hebben wij dan eens een forse investering gedaan, wij hebben ons de “Schrijfbijbel” aangeschaft, een boekje boordevol tips & tricks.  Zelfkennis is het begin van alle wijsheid, en uit de diagnostische test bleek dat jullie nederige blogger van het type toegankelijke allrounder is.

Daarover lezen wij het volgende:

“Je bent een vlotte schrijver, je hebt altijd inspiratie, je leeft er vrolijk op los, en je neemt de serieuze kanten van het leven niet al te zwaarmoedig op. Je op een creatieve manier uiten, dat zit je in het bloed. Je kan niet anders. Je schrijft op een spontane manier, en je bent je niet altijd bewust van de regeltjes waarvan de critici verwachten dat je ze toepast. Jij vindt het belangrijk dat je schrijfkunsten een gevoel uitdrukken, een vrije uitstroom van tekst”.

In dit soort testjes, volgt na het bloempje gewoonlijk de bloempot:

“Echter, door niet het uiterste van je werk te eisen, mis je kansen. Vermaak is je hoogste doel”.

Lap.

En dit was het advies, dat bij dit profiel hoort:

“Word niet te verliefd op je passages. Om de kwaliteit van je werk te garanderen, moet je veel schrappen. Schrijven is niet alleen lallen. Let ook eens op je grammatica.”

Niet alleen lallen? Veel schrappen en opnieuw beginnen?

Pfff. Ik word al moe bij de gedachte alleen.  Op m’n grammatica letten? Ik dacht het niet.

Enfin, de hand aan de ploeg, en gezwind gingen wij op zoek naar onze Jubileum-lezer.

Dat bleek Sylvain te zijn. Sylvain is een hardloper op leeftijd, 82 jaar oud, maar jong van geest, en woonachtig te Herstappe, een fervent hardloper, en lezer van het eerste uur.

Here we go:

Dag Sylvain, bel ik u gelegen?

Wat zeg je? Euhm, wie bent u? Sorry, ik was er even niet bij met m’n gedachten, ik ben aan het luisteren naar de legendarisch Gary BB Coleman en zijn heerlijke Blues-nummer “The Sky is Crying”. Is dat nu geen prachtig nummer, om te janken eigenlijk, allez, het begin alleen al: “The sky is crying, Can’t you see the tears roll down the street”, en de rauwe stem, de tristesse, wat is dat een wondermooi schijfje hé, euhm, dingske, hoe noem jij eigenlijk?

Mijn naam is Peter, meneer.

Meneer, meneer. Zeg maar Sylvain. Uit Herstappe. 88 mensen, wonen er hier. En weet je hoeveel er van Blues houden? Eentje! Moi! Maar goed, in “The Sky is Crying” is de zanger zijn poppemieke kwijt, en dat stemt hem droef te moede. ( Sylvain zingt mee: ) “I’ve been looking for my baby, and I wonder where can she be, I saw my baby early one morning, she was walking down the street, It made my poor heart skip a beat …”. Wat er wordt bedoeld kunnen wij wel raden: de zanger z’n poppemieke is niet onderweg naar een onschuldig theekransje hé! Ah neen, …

Euhm, Sylvain, ik wou even vragen of …

En dus schreeuwt de zanger zijn ellende uit: “I’ve got a bad feeling, My baby don’t love me no more”, man, zou je hart daar niet boenk van in twee breken, euhm, dingske?

Peter is de naam, Sylvain.

Juist, nu weet ik het weer. En wat kan ik voor u doen?

Wel, ik zag dat jij de 150.000ste lezer van mijn blog bent! Daar wou ik u van harte mee feliciteren! En ik wou ook eens informeren hoe het met de edele loopsport gaat?

Goed! Na een langdurige blessure ben ik weer stevig aan het trainen. In gans Herstappe, ben ik de enige hardloper. Jaarlijks organiseer ik hier het Criterium van Herstappe. Dan sta ik moederziel alleen aan de start. Dan loop ik door onze vier straten: de Crisnéestraat, de Dorpsstraat, de Kerkstraat en de Villers-l’Evêquestraat, tesamen is dat 2,75 kilometer. En aangezien ik de enige deelnemer ben, is het kwestie van de afstand rustig uit te lopen, en niet verloren te lopen, en dan ligt de gouden medaille in het verschiet.

Ja, 2, 75 km, dat is nog te doen. En, veel hoogtemeters, Sylvain?

Ca va. Op het hoogste punt van Herstappe staat het Heilig Huisje, daar heb je dus een prachtig vergezicht op de kerk van Rutten, de basiliek van Tongeren, en bij helder weer zie je dan zelfs de koeltorens van Genk. Nu jij weer!

Waw. Klinkt goed. En kan je ons iets over dat Heilige Huisje vertellen?

Zeker en vast. Het Heilige Huisje werd gebouwd in de 15e eeuw, deze kapel werd gebruikt tijdens de kruisdagen-processies: bedevaarders kwamen er bescherming vragen tegen ziekten, niet voor zichzelf, maar voor hun vee. Dit huisje werd oorspronkelijk gebouwd ter nagedachtenis aan de slag bij Othée in 1408. Luikse rebellen streden toen tegen de prins-bisschop van Luik, dat was nog een hele historie. De vijftienjarige Jan van Beieren nam een bijzonder wreedaardige houding aan tegenover zijn onderdanen, en een opstand was het gevolg. Landvoogd Hendrik van Horne werd aangesteld …

Wel, Sylvain, wat ik nog wou vragen: …

Brave jongen, m’n verhaal was nog niet klaar. Allez, waar was ik nu gebleven?

Dat weet ik niet Sylvain, je sprong nogal van de hak op …

Ha ja, dus die Hendrik van Horne, die nam de leiding over, waarop Jan van Beieren dan weer aan zijn familie vroeg om te hulp te komen. Z’n broer Willem IV, en z’n schoonbroer Jan Zonder Vrees, hertog van Bourgondië, verenigden zich, en zij trokken richting Luik, niet onmiddellijk met vreedzame bedoelingen. De rebellerende Luikenaars vormden een leger van 50.000 strijders, maar dat was eerlijk gezegd nogal een zootje ongeregeld. Het gedisciplineerde leger van Jan Van Beieren, Willem IV, en Jan Zonder Vrees, bestond uit 35.000 militairen, goed geoefende rakkers. De confrontatie vond plaats in Othée, nabij Herstappe, en de Luikenaars verloren de veldslag op jammerlijke wijze. Duizenden rebellen lieten daarbij het leven. De privileges van de Luikenaars werden hen ontnomen, en de stad moest opdraaien voor alle kosten, en toen …

Jaja, got the point, Sylvain. Wil je graag nog iets zeggen over deze blog?

Neen. Enfin, ja, ik wil nog graag even zeggen dat ik je hardloopblog graag lees, vooral het spontane karakter waardeer ik. Er zullen altijd critici zijn die verwachten dat je de regeltjes volgt inzake stijl, grammatica, en dies meer, maar trek u daar vooral geen fluit van aan. Als ik jouw blogs lees, dan denk ik altijd: “Amai, dat is nogal een vrije uitstroom van tekst”.

OK, dankuwel Sylvain. We wensen jou veel succes met de voorbereiding op de volgende editie van het Criterium van Herstappe!

Ja, we gaan nu eens gaan trainen zie, seffens, als de plaat van Gary BB Coleman gedaan is!

OK, loop ze, Sylvain!

Doen we! Doei, doei!

Zo. En na dit diepte-interview, gaan wij uit de digitale ether. Wij wensen de lezers alvast een fijne vrijdag en een fijn weekend, en wij danken de lezers voor de bezoekjes aan deze toegankelijke allround blog!

Met sportieve groeten,

Peter

Advertenties

Een gedachte over “Sylvain

Laat een reactie achter op djaktief Reactie annuleren

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s