Berlijn


Berlijn Wat jullie er van vonden (1)Beste lezers,

Nu zijn de rapen dus helemààl gaar.

Een lezer, die wij om privacy-redenen niet vermelden, heeft in vraag gesteld of deze blog wel voldoet aan de GDPR-regelgeving.

Verdikkeme. Wij zouden het begot niet weten. Laat het ons omdraaien: als deze blog wél zou voldoen aan de GDPR-regelgeving, dan is dat domweg een kwestie van toeval.

De rapen zijn dus gaar, want op het niet naleven van de GDPR-regelgeving staan zware, strafrechtelijke sancties. Aldus, lieve lezers, mocht m’n volgende blog in de petoet worden geschreven, dan reken ik op een massale instroom van lieve, opbeurende berichtjes, genre:

“Komaan, Peter, nog even volhouden! Nog 4 jaar en 364 dagen, en dan ben je weer op vrije voeten!”

Hersteltraining 1Nou. Voorlopig genieten wij nog met volle teugen van onze vrijheid, en deze week hebben we, na de marathon van Enschede, de eerste twee hersteltrainingen afgewerkt.

In Oostende, dus we hebben ineens een flink aantal hoogtemeters bij elkaar gesprokkeld.

Vijf, om precies te zijn.

Voor de lezers die zich afvragen hoe je in Oostende in hemelsnaam aan vijf hoogtemeters geraakt: tussen de zeedijk en het station, omstreeks de vismijn, heb je een licht glooiend stukje, en vandaar.

De hersteltrainingen verliepen tiptop, en dan begint een mens natuurlijk spontaan aan z’n volgende marathon te denken.

Aanvankelijk viel m’n oog op Valencia, want daar heb ik ooit ‘ns een marathon gelopen die zeer goed beviel.

Helaas, toen ik aan Kathelijne vroeg:

Hersteltraining 2“Poezemieke, kan jij het weekend van 1 december vrijhouden, want dan gaan we de marathon van Valencia eens afhaspelen, in een kwieke & snedige eindtijd, die de mensheid versteld zal doen staan, je weet nooit hoe een koe een haas vangt, en wie weet, als ik m’ dagje heb, en als ik goed op m’n hoogtemeters train, wat er dan allemaal tot de mogelijkheden behoort!”

Edoch, het antwoord liet niet al te lang op zich wachten: te weten dat onze gezamenlijke agenda zulks op 1 december helaas niet toelaat.

Waarom onze gezamenlijke agenda geen marathon op 1 december toelaat, en wat onze gezamenlijke agenda dan wél toelaat op 1 december, dat weet ik niet, maar op z’n 45ste is deze blogger wijs en verstandig genoeg om onze gezamenlijke agenda niet in twijfel te trekken, laat staan de beheerder ervan.

Aldus gingen wij vol goede hoop op zoek naar een waardig alternatief, en ik bedacht me dat de marathon van Berlijn, die ik in het gezegende jaar 2012 eens heb afgewerkt in 3 uur en 26 minuten, een mooie ervaring was. Voor herhaling vatbaar, quoi.

Bij navraag bleek dat het weekend van 29 september nog volkomen vrij is in onze gezamenlijke kalender, en dat het in Berlijn aangenaam shoppen is.

Zo. Dat zag er goed uit. Evenwel hebben wij nog even van de gelegenheid gebruik gemaakt om in de groep “Keep on Running” navraag te doen, hoe hardlopers van een toch wel divers pluimage, deze marathon beleefd hebben.

De eerste getuigenis was alvast ronduit spectaculair, het betreft iemand die we om privacy-redenen niet bij naam kunnen noemen, maar de hardloper in kwestie had de hoogte van de matten aan de finish schromelijk onderschat, of hij (of zij) had de slechte gewoonte om zijn (of haar) voeten niet op te heffen, daar willen we vanaf zijn, in ieder geval is hij (of zij) dientengevolge in één sierlijke, doch horizontale beweging over de finish gegaan. Het weze duidelijk, in de categorie “straffe verhalen” sleept deze anonieme hardloper met ruime voorsprong de eerste prijs in de wacht.

Wat hebben wij voorts geleerd uit de bevraging? Dat de marathon van Berlijn dus heel wat troeven heeft, maar dat de perfectie helaas niet van deze wereld is.

Wij vatten het – speciaal voor u ! – even samen.

Here we go.

1. PR-paradise!

Zo liep Bart (op wie de GDPR-regels niet van toepassing zijn) er een dik PR:

“Ik liep er m’n eerste marathon. Ik heb er serieus afgezien, want ik was toen nog naïever dan nu, en in al m’n onbezonnenheid was ik veel te snel begonnen. Gelukkig ben ik er uiteindelijk toch nog in geslaagd om m’n PR aan te scherpen!”

2. Got the t-shirt!

Je kan in Berlijn niet alleen een PR neerzetten natuurlijk, ook de t-shirts zijn er toppietoppie, waarbij het tot aanbeveling strekt om in de kleedkamer steeds nog één keer goed na te kijken of je wel alles bij je hebt.

Aldus Tom

“Ik liep in Berlijn mijn PR, en ik kreeg er m’n enige er OK-uitziende finisher-shirt, die ik helaas enkele weken later kwijtspeelde in de kleedkamer. Berlijn is een topmarathon qua facilities, qua t-shirts, en qua beleving” 

Het regent in Berlijn PR’s (Kristof: “De halve liters daarna hebben nogal gesmaakt!”), de keerzijde is wel dat zo de indruk ontstaat dat deze marathon enkel voor snelle lopers is.

Zelf herinner ik me dat zo niet, want er doen +45.000 deelnemers mee, dat lijkt me dan per definitie een bont allegaartje van jong en oud, snel en traag, dun en dik, blank en zwart, picobello in orde met de GDPR-regels versus hopen dat iemand je Monopoly-gewijs nog snel een kaartje kan toestoppen (“Verlaat de gevangenis zonder te betalen”).

3. Het ontbijtloopje op zaterdag (de “Frühstückrun”)!

Over het ontbijtloopje op zaterdag lezen we veel positieve zaken, maar voorzichtigheid is de moeder van de porseleinkast, zo liet Hilde ons weten:

“Een vriend van me is gevallen tijdens het ontbijtloopje, omdat er voor hem iemand plots was gestopt om een foto te maken. Hij heeft toen zijn voet gebroken, ik bedoel, niet de persoon die gestopt was om een foto te maken, maar wel die vriend, en hij (die vriend, dus) heeft daardoor de marathon niet kunnen lopen!”

4. Een hot topic: de drankposten!

En dan. De organisatie van de drankposten, en het verloop aldaar. Veel drukker dan bij andere marathons, aldus een respectabel aantal hardlopers.

Zo liet Stefano, die expliciet vroeg om bij naam vermeld te worden, ons het volgende weten:

“Wat vooral bijblijft, is dat dit de eerste marathon was waar je werkelijk moest vechten voor een bekertje water. Chaos ten top, met lopers die vielen, nog voor de aankomstmatten goed en wel in zicht waren, en elkaar begonnen uit te schelden”.

De meningen hierover zijn verdeeld, en andere deelnemers zeggen dan weer dat het bv. in Rotterdam nog véél erger is:

“De bevoorradingen in Berlijn zijn veel minder hectisch dan bv in Rotterdam” (Bart)

Enfin, het is en blijft natuurlijk een massa-marathon, en dat is altijd een beetje slalommen, zo vertelt ook An:

“Deze marathon was veel te druk … Mensen werden lastig onderweg omdat ze constant opzij moesten springen… Ik heb er ook eentje gehad die recht voor me stopte om een selfie te nemen bij een gebouw! Ik heb deze marathon gedaan, maar nooit meer… Dan vind ik Valencia veel beter!”

Ik ook. Maar zoals reeds uitvoerig uit de doeken gedaan, we gaan het hele verhaal niet opnieuw opdissen, onze gezamenlijke agenda liet Valencia dus niet toe, dit jaar.

5. Lotje trek!

Ja, helaas pindakaas, Berlijn is een marathon waar je ofwel via loting moet zien binnen te geraken, ofwel via een reisagentschap moet boeken (en dus ook: de bijhorende overnachtingen, etc.).

Dat systeem vind ik niet iedereen even sympathiek.

Om bij de loting iets meer kans te maken, nog even – gratis en voor niets ! – een truuk van de foor, met dank aan Nele:

“Eerste keer meegedaan met de loting, en direct binnen! Wel met twee tegelijk meegedaan met de loting, dus via een groepsinschrijving, en naar het schijnt heb je dan meer kans om geloot te worden!”

6. Het sponsen-systeem?

Een speciale vermelding verdient het systeem met de sponsen. Blijkbaar was dat een vieze bedoening, waarbij 45.000 hardlopers hetzelfde water delen:

“Berlijn is supergoed georganiseerd, dat mag ook wel aangezien het een Major is. Het parcours is minder vlak dan ik gedacht had, de bruggen zijn bij momenten toch wel kuitenbijters. Bij de aankomst is het opletten geblazen voor de hoogte van de matten, voor je het weet, struikel je daar dus over. Ze delen daar sponsen uit, en die moet je bijhouden, bij de verdere bevoorradingsposten staan er dan grote kuipen met water, waar je je spons kan insteken. Wat ik niet gedaan heb: ten eerste had ik geen spons, en ten tweede vond ik dat echt wel vies, je spons dopen in een kuip waar al duizenden anderen hun spons ook ingestoken hebben!” (Stefanie)

Ieuw.

Eikebeik.

Wat een vuile pateekes, die Duitsers.

7. Het parcours?

Over het parcours lopen de meningen grondig uiteen. Volgens de ene is het parcours vlak, volgens de andere is er verdorie toch veel vals plat, bijna zo veel vals plat als in Oostende, enzovoort, enzoverder, als hardlopers beginnen te discussiëren, haast je dan gauw naar binnen.

Bas schreef: “Ik vond het tegenvallen qua parcours, en ik kreeg vanaf 35k ook flinke problemen. Uiteindelijk ben ik wel met tranen en vol trots over de finishlijn gelopen!”

Idem dito voor An: “Het parcours was niet zo impressionant. Geef mij maar Parijs, of zelfs Brussel!”.

Daartegenover, toch ook veel lovende commentaren over het parcours, met als uitsmijter:

“Het moment dat je onder de Brandenburger Tor loopt, is echt wel een kippenvelmoment! :-)” (Stefanie)

Zo. En dan nu.

HET EINDOORDEEL.

Voor sommigen was de marathon van Berlijn er duidelijk eentje uit de categorie “Eén keer en nooit meer”

Berlijn Wat jullie er van vonden (1)Daartegenover zijn er de echte lovers:

Dit jaar doe ik ‘m de derde keer. Het blijft gewoon mijn lievelingsmarathon in m’n lievelingsstad!” (Maaike)

En voor andere hardlopers staat deze marathon nog op de wishlist:

“De marathon van Berlijn wil ik dolgraag nog lopen, als onze gezamenlijke agenda het toelaat tenminste, en ik hoop dan de echte ‘Ich bin ein Berliner’-sfeer 😇 te mogen opsnuiven. Met veel lopers onbevangen genieten van deze prachtige stad, terwijl je je grenzen verlegt … !” (Rachida)

En wat vele hardlopers (waaronder ondergetekende) natuurlijk inspireert: de bijna buitenaardse prestatie die Eliud Kipchoge vorig jaar in Berlijn leverde: 2 uur, 01 minuut, en 39 seconden. Oftewel: 2:53 minuten per kilometer! Wat – the one and only – Jan tot de conclusie noopte: “Als je graag een sub 2 uur wil lopen, dan moet je in Berlijn zijn”.

Juist. Het staat bij deze genoteerd 🙂

Dus wat betreft de marathon van Berlijn, welles of nietes, wat deze blogger betreft, wordt het een dikke “welles” en zoals Benny zijdelings suggereerde, misschien kunnen we een bus inleggen? 🙂

Met sportieve groeten, en iedereen bedankt voor de fijne reacties!

Peter

6 comments

  1. Het lijkt mij magisch om in Berlijn zowiezo te lopen. Al lijkt het mij, alleen al om de drukte, niet echt super leuk. Maar het voordeel, voor een #start2runpart?, wel handig om in alle anonimiteit je ding te doen en dus niet uitgelachen te worden met je traagheid. Toch denk ik dat, als ik ooit tot de magische afstand kom, deze dichter bij huis zal lopen.
    Weet jij misschien, als ervarene op deze afstand, een leuke, gezellige, fraaie en niet td drukke afstand waar een beginner zich kan aan wagen?
    Alvast succes daar in Berlijn.
    PS: Begrijp als 47jarige met gezin ook dat je best die gezamenlijke agenda en de beheerder niet in twijfel trekt.

    Like

  2. Het lijkt mij magisch om in Berlijn zowiezo te lopen. Al lijkt het mij, alleen al om de drukte, niet echt super leuk. Maar het voordeel, voor een #start2runpart?, wel handig om in alle anonimiteit je ding te doen en dus niet uitgelachen te worden met je traagheid. Toch denk ik dat, als ik ooit tot de magische afstand kom, deze dichter bij huis zal lopen.
    Weet jij misschien, als ervarene op deze afstand, een leuke, gezellige, fraaie en niet te drukke afstand waar een beginner zich kan aan wagen?
    Alvast succes daar in Berlijn.
    PS: Begrijp als 47jarige met gezin ook dat je best die gezamenlijke agenda en de beheerder niet in twijfel trekt.

    Liked by 1 persoon

    1. Dag Dirk, bedankt voor je reactie ! In Belgie zijn er ook heel fijne marathons hé … Antwerpen vond ik TOP (wel niet zo heel veel publiek op sommige stukken), Brussel was ook een heel fijne ervaring (wel redelijk wat hoogtemeters!), Gent is een relatief nieuwe, en bouwde op korte tijd een heel fijne community op, en Ieper vond ik een lastige (veel open stukken, waar je vol in de wind loopt), maar natuurlijk heel interessant voor hardlopers met interesse in de Eerste Wereldoorlog … !! Groetjes, Peter

      Like

  3. Weer een fijn bloggeske om lezen! Ook ik trek in september richting Berlijn om daar weer wat af te zien 🙂 Ergens denk ik dat die drukte ook wel zijn charmes kan hebben misschien, we shall see! Ik kijk er in ieder geval naar uit!

    Liked by 1 persoon

      1. De zomer komt er aan, dus echt wel mijn favoriete hardloopmaandjes (ja, ook van temperatuur.. al zal ik 1 van de weinige zijn 😁). Na Antwerpen deze zondag even uitrusten en meteen terug de trainingen van 4x/week hervatten. Train altijd op hartslag en ook met een coach. Komt goed, hopelijk lukt het om wat sneller te worden tegen september! 🤗 Voor u ook veel succes eh! Ik lees het wel uiteraard! Groetjes

        Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s