Fura 10 Miles – Katelijne, Jennifer, en Niels


Fura fotoBeste lezers,

Nog twee keer slapen, en de Fura 10 Miles staat voor de deur!

Nu zou ik natuurlijk met de mij typerende voorliefde voor details, in geuren en kleuren, en met veel vijven en zessen, kunnen verhalen over mijn deelname aan deze mooie wedstrijd in 2016 (“Fura 10 Miles, up & down!”), toen ik iets te enthousiast en vooral, iets te laat had ontbeten. Of over mijn deelname in 2017 (“Fura 10 Miles”), toen ik bijzonder scherp & snedig begon aan de wedstrijd, maar halverwege de man met de hamer mocht ontmoeten.

Over mijn deelname in 2018 kan ik dan weer kort zijn: toen was ik samen met mijn poezemieke op een romantisch weekendje, hetwelke ik had voorgesteld zonder erbij stil te staan dat ik dan de Fura 10 Miles zou missen.

Maar genoeg over de strapatsen van ondergetekende, wat de editie 2019 betreft laten wij graag enkele fervente hardlopers aan het woord, te weten: Katelijne Tas, Jennifer Hoebeke, en Niels Rondou.

Wie?

Wel, Jennifer, Katelijne, en Niels stellen zich graag voor aan jullie:

Jennifer: “Dag, ik ben Jennifer, 25 jaar, en ik woon al heel mijn leven in Tervuren 🙂

JenniferMijn grote passie is beweging en fysiek en mentaal welzijn. Sinds mijn dertiende ga ik naar Fitness Tervuren, en op mijn zeventiende begon ik er groepslessen te geven.

Ondertussen heb ik op dezelfde locatie mijn kinesitherapiepraktijk opgestart. Daarnaast werk ik als psychomotorisch therapeute op de afdeling kinderpsychiatrie in UZ Gasthuisberg”.

Katelijne: “Dag, ik ben Katelijne, enig kind, met roots in West-Vlaanderen, en al meer dan 30 jaar woonachtig in Peutie, het dorp gekend om zijn mooie parking langs de E19, én de files.

Katelijne
Photo credits Marc Fourmois

Als kind heb ik altijd graag aan sport gedaan, maar van thuis uit werd het competitieve niet aangemoedigd. Toen ik op mijn 23ste begon te werken, heb ik me ingeschreven bij de Vilvoordse atletiekclub VAC voor een start2run. Ik liep toen samen met mijn beste vriendin en wij moesten ongelooflijk lachen met de mensen die ging “loslopen” aan 12 km/u. Dat was voor ons toen niet eens een haalbaar wedstrijdtempo! 

Maar toen begonnen wij onze grenzen te verleggen: van 5km naar 10km, naar de 10 miles van Antwerpen, en naar de 20km van Brussel. Na een zware blessure (stressfractuur / breuk in de heup) onderging ik een operatie, en was er een lange revalidatie. Daarna ging het steeds beter, en ik had op voorhand nooit kunnen dromen dat ik in 2016 mijn eerste marathon zou lopen. Ondertussen heb ik er vier gelopen, met een PR van 3u04!”

De heren laten we uiteraard als laatste aan het woord:

Niels: “Dag, ik ben Niels. Ik ben opgegroeid in Duisburg, en ik begon in 2011 met hardlopen.

NielsIk sloot me aan bij de Furalopers, mijn vader is er ook lid geweest. Daarna maakte ik de overstap naar de atletiekclub van Kortenberg, waar ik nu nog steeds lid van ben.

Naast het lopen rijd ik ook regelmatig met de fiets naar het werk (dat is een goede aanvulling op het lopen!).

Ik luister graag naar muziek, vooral jazz en klassiek. Tot slot, ik kook graag (vegan)“.

Zo.

En hoe was jullie eerdere ervaring met de Fura 10 Miles?

Niels: “Ik deed reeds drie keer mee aan de 10 Miles. De wedstrijd is altijd speciaal geweest voor mij, omdat ze door mijn vaste trainingsplek loopt, nl. het Kapucijnenbos, en omdat er veel supporters langs de kant staan. Omdat ik het parcours goed ken, kan ik de wedstrijd goed indelen, wat toch een voordeel is. Het is een pittig parcours: vlakke stukken zijn eerder de uitzondering. Het is wel leuk dat de verschillende afstanden op het einde bij elkaar komen, waardoor iedereen samen binnen komt”.

Katelijne: “Als ik in de archieven duik, constateer ik dat aanstaande zaterdag de vijfde keer op rij is dat ik meedoe aan de Fura 10 miles. Mijn eindtijd en rangschikking verlopen in stijgende lijn: van 1u13 en 6de vrouw in 2015, naar 1u08 en 2de vrouw in 2018. Dat belooft! :-).  Het parcours is prachtig, maar pittig! Rond kilometer 12 zijn er steile beklimmingen, nl. de Kamelenberg en De Muur. Maar eens je die overleeft, kan het niet meer misgaan, het einde is het leukste, bergaf! 🙂

Jennifer: “In 2013 heb ik de Furaloop korte afstand gelopen. Dit was mijn allereerste wedstrijd! Ik heb toen echt afgezien. Ik weet niet meer in welke tijd ik gefinisht ben, ik herinner me wel dat mijn toenmalig vriendje me bij de hand genomen heeft om de laatste bergop te overwinnen, en we langs alle kanten aangemoedigd werden. Het is pas twee jaar later dat ik met meer regelmaat ben beginnen hardlopen omdat ik het in mijn hoofd had gehaald om de 20km van Brussel te lopen. Ik finishte mijn eerste 10 miles in 1u35, en ik was trots dat ik die berg ook alleen kon oplopen 🙂 ! Een jaar later heb ik Patrick leren kennen, dankzij hem ken ik nu heel wat toffe looproutes in het Zoniënwoud. In 2016 liep ik de Fura 10 miles in 01u22, in 2017 in 01u18 en in 2018 opnieuw 01u22. Het is absoluut mijn lievelingswedstrijd 🙂 !

Zo.

En dan nu, de kaarten op tafel: wat zijn de ambities, voor zaterdag?

Niels: Liefst podium, natuurlijk! Omdat ik de wedstrijd eerder al eens kon winnen, is dat eigenlijk opnieuw het doel. Maar dit hangt natuurlijk ook af van de tegenstand!”

Katelijne: “Het is momenteel een periode met weinig ambities, maar podium zou wel leuk zijn! Mijn grootste ambities dit jaar was halve marathon van Enschede, in april, en nu de marathon van Berlijn, in september. Tussendoor doe ik graag mee aan de joggings van het Running Mate Criterium: dat zijn gezellige joggings, met veel bekende gezichten!”

Jennifer: “De wedstrijd op zaterdag wordt mijn vijfde deelname aan de Fura 10 miles, en het weekend nadien loop ik voor de vijfde maal de 20km van Brussel. Een wedstrijd lopen zorgt bij mij altijd voor veel spanning. Een PR lopen zou natuurlijk heel mooi zijn, maar daar heb ik niet specifiek voor getraind. Ik hoop dat ik mijn normale tempo kan aanhouden, zonder al teveel zijsteken en zonder teveel verzuring in de benen, want op vrijdagavond is er namelijk eerst een korte loopwedstrijd in Hoeilaart!”.

Tot slot, waarom zouden de lezers er ZEKER moeten bijzijn, a.s. zaterdag?

Katelijne: “Het worden ideale looptemperaturen, en thuisblijven kan je nog altijd op zondag (moederdag) ! :-)”

Jennifer: “Iedereen zeker meedoen, want het is de mooiste wedstrijd van de streek, met een super organisatie!”

Niels: “Dat is eigenlijk heel simpel. Het parcours door het Zoniënwoud is ronduit prachtig!

Dat is duidelijk. Dank jullie wel voor de kostbare tijd, Niels, Jennifer & Katelijne!

En tot zaterdag!

Peter

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s