Fura 10 Miles

Fura 10 Miles aankomst
Foto credits Nejib JM

Beste lezers,

De Fura 10 Miles zitten er weer op.

Dat verdient een verslagje, als de lezers dat goed vinden.

Om maar met de Weergoden te beginnen: die waren de hardlopers uiterst gunstig gezind: geen druppel regen, geen bolletje hagel, geen vlokje sneeuw, geen zuchtje wind, en wél een stralend zonnetje, een ideale hardlooptemperatuur, beknopt samengevat: perfecte omstandigheden.

Eerst en vooral, informeerden wij graag eens bij Jennifer, Katelijne, en Niels, hoe zij deze editie hebben ervaren!

De beuk erin. We beginnen met Katelijne, die won bij de dames: een dikke proficiat!

Katelijne: “Ik heb één minuut sneller gelopen dan vorig jaar, én gewonnen, dus ik kan tevreden terugblikken op deze 10 Miles! 🙂

Katelijne
Foto credits: Marc Fourmois

In het begin was ik toch wat onzeker over het gevoel in de benen: de avond ervoor had ik nog in Hoeilaart de 6 km gelopen. Het initiële plan was om in Hoeilaart op reserve te lopen, maar is niet echt gelukt.

Toen de Fura 10 Miles begonnen, voelde ik bergop toch de race van de avond voordien nog in de benen. Vlak liep het wél vlot.

Ik werd 16 km lang vergezeld door Dirk Logghe en Paul Van Campenhout. Op die manier was het fijn lopen, voor we het wisten zaten we al halverwege!

“De Muur” was het zwaarste moment in de wedstrijd!

Daarna kwam ik er terug door, en heb ik het tempo hoog kunnen houden, met in gedachten mijn parcourstijd te verbeteren. Mijn twee compagnons hadden mij namelijk al verzekerd dat de eerste plaats binnen was 🙂 ! Ik vond het heerlijk loopweer. Ik had het gezegd hé ! :-), en ik heb genoten van de prachtige omgeving. Hoe klein zijn wij, ten opzichte van die meterslange bomen?!

Straf.

Zo goed gelopen, de dag na een wedstrijd!

Ook Jennifer had daags voordien (dezelfde) race gelopen:

Jennifer: “Op vrijdagavond had ik reeds in Hoeilaart gelopen: een korte afstand, 6km. Zo’n korte afstand had ik nog nooit gelopen. Ik vond het niet zo’n fijne ervaring: ik heb alles gegeven, maar ik leek mijn tempo niet omhoog te krijgen. Bovendien had ik ervoor gekozen om mijn warme maaltijd te eten vóór het lopen (terwijl ik anders na het sporten eet): lekkere pasta en kip, maar een beetje veel gesmuld 🙂 Enfin, genoeg excuses, maar die korte afstanden zijn precies niet zo mijn ding!

Jennifer
Foto credits: Marc Fourmois

Op zaterdagochtend begon de stress voor de Furaloop.

Ik was wel blij dat mijn kuiten niet te stram aanvoelden van de wedstrijd in Hoeilaart!

Ook al zou dit mijn vijfde deelname aan de Fura 10 miles worden, toch was ik misselijk van de spanning.

Als lid van de Furalopers ben ik ’s ochtends naar Diependal vertrokken en het meehelpen met de organisatie heeft toch een paar uur mijn gedachten kunnen verzetten.

Ik had mijn broer kunnen overtuigen om ook deel te nemen. Ik had hem twee weken geleden ingeschreven voor de 20km van Brussel, vandaar. Dit was zijn eerste wedstrijd en hij had er niet specifiek voor getraind.

We spraken af om samen te lopen, en we zijn na 1u18 over de finish gerend, net als mijn PR twee jaar geleden! Dit had ik niet verwacht, dus ik was heel tevreden. Tijdens de wedstrijd riepen ze regelmatig dat ik de 8ste vrouw was, en bij het zien van de uitslag bleek ik de 7de vrouw te zijn: dat is mijn beste klassement ooit in deze wedstrijd! Joepie! Wat héél leuk was, waren de vele aanmoedigingen onderweg, ook al omdat bijna alle seingevers me kenden 🙂 Zowel voor als na de wedstrijd heb ik met veel mensen een babbeltje kunnen slaan, het was een gezellige bedoening!”

Dikke proficiat voor Jennifer!

Foto Niels
Foto credits: Marc Fourmois

Niels, tot slot, kreeg in deze editie te maken met forse tegenstand:

Niels: “Ik ben blij dat ik heb meegedaan, maar ik had geen goede dag.

Langs de andere kant, Lucas Moray (2de plaats) ken ik, en zelfs met héél goede benen had ik hem niet kunnen volgen.

Dus 3de was sowieso het hoogst haalbare, gisteren“.

Nou, beste lezers, de dag dat jullie blogger op een minder goede dag 10 Miles loopt in 57 minuten, dan laten wij de champagne aanrukken, beloofd ! 🙂

Dus, tot slot, hoe verliep de Fura 10 Miles voor ondergetekende?

Wat betreft de eerste drie kilometers: véél te snel.

De doelstelling was om 4:15 min/km te lopen, maar de eerste kilometers gingen aan 4:07, 4:02 en dan 3:59 min/km, daar hebben we eigenlijk maar één woord voor: loemp 🙂

Fura 10 Miles actiefoto Marc Fourmois
Foto credits: Marc Fourmois

Want tijdens zo’n 10 Miles met veel hoogtemeters is een te snelle start niet echt een briljant idee.

Tot km 12 kon ik de beoogde 4:15 min/km aanhouden, maar toen kwamen de twee zwaarste hellingen: de “Kamelenberg” en de “Muur”: daar moest ik onherroepelijk vertragen.

Km 13 en 14 waren ronduit lastig, toen heb ik me toch gevloekt en gesakkerd.

De laatste twee kilometers kon ik terug versnellen, maar dat waren stukken met véél bergaf 🙂

Toen ik later op Strava keek, en de blokken per 5 km nakeek, dan zag ik het verschil duidelijk: het eerste blok van 5 km aan 4:09 min/km, het tweede blok nog aan 4:16 min/km, maar het derde blok een flinke terugval tot 4:33 min/km.

Ook al werd de beoogde 4:15 min/km niet gehaald, toch was het gisteren een heel fijne ervaringHet voelde goed om nog eens helemaal voluit en ongeremd te kunnen lopen.

Al had de dosering dus beter gekund 🙂

Start
Foto credits: Marc Fourmois

Volgende week staat de 20 km van Brussel op het programma, en dan is de voorbereiding op de marathon van Berlijn officieel helemaal uit de startblokken geschoten.

De goesting is alleszins groot!

Zo. 

Volgens de Sportu-website, waren er dit jaar in Tervuren 212 deelnemers aan de 10 Miles, en tesamen met de andere afstanden waren er zelfs meer dan 350 deelnemers. Een dikke chapeau, voor iedereen. Meer dan 350 lopers, dat was dus een héél grote hoop loopplezier: een dikke merci voor de organisatie! ’t Was prima georganiseerd, alles verliep vlekkeloos, en om eerlijk te zijn & de zaak even mercantiel te benaderen: die goodiebag mocht er wezen, daar kan een mens al eens mee thuiskomen 🙂

Tot volgend jaar, dus! 🙂

Met sportieve groeten,

Peter

 

Advertenties