Wolven & alfamannetjes

Beste lezers,

Hoe graag ik ook het woord tot u richt, vandaag geven wij graag eens het woord aan iemand anders, namelijk aan Chris Nicholas.

Nou, hoor ik daar enkele lezers pruttelen en mopperen?

Omdat zij mordicus een blogpost van eigen makelij willen, want dat het anders nogal gemakkelijk is, und so weiter und so fort?

Dat is dan helaas pindakaas, een gebeurlijk geval van brute pech, want toevallig ben ik hier de Grote Baas, en wat ik zeg zal ook zo gebeuren: wij gaan het hier even over Chris z’n blogpost hebben. Dit is de link.

Hemeltjelief, wat een prachtige blogpost is dat!

Over wolven en alfamannetjes.

Het verhaal begint ermee dat Chris Nicholas vertelt hoe hij op gezette tijden uitgebreid zit te keuvelen met z’n moedertje. Gezeten bij het haardvuur en met warme kop koffie in de hand, worden allerlei ditjes en datjes uitgewisseld in een ontspannen, ja huiselijke sfeer. En op een keertje vertelt de moeder van Chris kwansuis dat zij haar zoon niet beschouwt als een alfamannetje. Waar Chris van schrikt, want als hij geen alfamannetje is, wat is hij dan wel?

Een flauwe bees?

Geen echte vent?

Moet elke man niet een klein beetje een alfamannetje zijn?

Enfin, niet getreurd om zoveel vraagtekens en vooruit met de geit, Chris verdiept zich in dit vraagstuk. Waar komt het concept alfamannetje vandaag? Van bij de wolven!

Al hebben ze daar wel een alfamannetje én een alfavrouwtje:

“The term “alpha” was first coined during the 1940s by Rudolph Schenkel of the University of Basel in Switzerland as he studied a pack of grey wolves held captive in a zoo. During his study Schenkel observed as the wolves competed for status within their own sex, until over time, the pack established a clearly defined alpha pair, documenting his findings and sharing them with the world.”

Die alfa’s, dat zijn uiteraard niet de doetjes van de roedel:

“The phrase “alpha” was used to identify the wolves who used domineering, violence, and aggression to become the leader of a pack. This savage imagery was hugely appealing to popular culture, particularly in mediums such as film where an alpha could be defined as a “win at all cost” protagonist who would burn down an entire village just to serve his own selfish ends. And so, society began to use term “alpha wolf” as a term of endearment to define those members of our society that climbed the social, financial, or political hierarchy at any cost. Because these characteristics were typically given to male roles within movies, the phrase was adapted, and the alpha wolf became the alpha male. The alfa was the asshole you hated for his ruthlessness, but admired for his success

Daarbij waren de heren en dames Wetenschappers wel een en ander uit het oog verloren.

Die Wetenschappers toch!

Ze hadden er niet aan gedacht dat de bestudeerde wolven in gevangenschap vertoefden. Dat zulks niet per sé het mooiste in de wolf naar boven haalt, met al die stress en miserie en zo, daar hadden de heren en dames Wetenschappers los niet aan gedacht. En geloof Chris of niet, maar pas laat in de 20ste eeuw werd het concept “alfawolf” grondiger bestudeerd, en nu vrijelijk bij Moedertje Natuur.

En wat bleek?

Een heel ander verhaal!

In de vrije natuur heb je ook alfamannetjes en alfavrouwtjes, maar die rol wordt dan helemaal anders ingevuld:

“The alpha of a pack is not the most violent, or aggressive. The alpha is simply a paternal figure who co-parents his offspring with his mate. In his natural habitat the alpha male treats his pack with love, generosity and kindness. He’s notorious for playful roughhousing with his pups. That doesn’t mean that the alpha is all warm and fuzzy though; wolves are still incredibly dangerous predators. And the alpha will ferociously protects his pack against a threat when he needs to”.

De essentie van een alfamannetje is een rustig soort zelfvertrouwen: “The alfa male knows what he needs to do; he knows what’s best for his pack. He leads by example. He’s comfortable with that”.

Waw.

Hiermee kunnen we onze hele samenleving even helemaal anders bekijken:

“Researchers got it wrong when they assumed that being an alpha meant being domineering. It also means that society has it wrong when we assume an alpha to be intimidating or powerful, or even that their purpose in life is to serve themselves. Those are the characteristics of an asshole. An alpha is calm, level headed, knows what is best for their pack, and isn’t afraid to put the need of others above their own. They show sensitivity and love to those they care for, and are willing to do violence only when necessary”

Tot slot maakt Chris nog een uitstapje naar de huidige covid-miserie, waarmee wij ons als mensheid, laat ons maar eerlijk zijn, toch lelijk in een hoekje hebben geschilderd:

“We already have an abundance of assholes who put their needs before everyone else’s even without the added stresses of a global pandemic. Instead, the world needs more true alphas; leaders who recognise that we’re living in uncertain times, who understand what their pack needs, and who have the self-assuredness and confidence to support and nurture the people they care about (…) Whether that support is making your partner a cup of tea, turning off the television to play with your kids, or just phoning to check in on your friend or relative who may be struggling, every little moment of kindness matters in a time like this”

Juist.

Beste lezers, ik moet het eerlijk bekennen, dat had ik zelf niet beter kunnen omschrijven.

Ik werd er zowaar blij van, om zo naar onze wereld te kijken. Leiderschap is dus méér dan de clichés allerhande doen uitschijnen. Spontaan deden wij hier een Ly O Lay Ale Loya-dansje.

Nu vragen de sportieve lezers zich misschien af wat dit alles eigenlijk met hardlopen heeft te maken?

Niet zo heel veel. Edoch! De wolf zwemt natuurlijk veel en graag, maar de wolf is ook een prima hardloper!

Wolven halen topsnelheden van 50 à 60 km/u!

60 kilometers, op één uur! Zo is de marathon op 42 minuutjes gepiept! Een wolf legt met gemak legt 70 kilometer per dag af, en wis en waarempel, er zou een geval bekend zijn van een wolf die op een dag bijna 200 kilometers heeft aflgelegd!

Een dikke chapeau voor deze ultra-wolf ! 🙂

Hiermee zijn wij aan het einde van deze blogpost gekomen, met warme dank aan medeblogger Chris, voor zoveel inspiratie.

Wij wensen de lezers een zeer fijne avond toe!

Met sportieve alfa-groetjes,

Peter

Over Peter De Groof 598 Artikelen
www.peterdegroof.com

Geef als eerste een reactie