Dag beste lezers, koekoek!
Alles goed met jullie?
Laat ons maar met deur in huis vallen: wat Parijs is voor smoorverliefde stelletjes, dat is Valencia voor enthousiaste hardlopers!
In Valencia liep ik reeds twee keer met bijzonder veel plezier de marathon, telkens liep ik er een degelijke tijd en wat is het daar een magische aankomst aan de Ciudad de las Artes y las Ciencias. Als ik er aan denk, lopen de rillingen me nog over de rug!
Vakantie!
Toen Kathelijne me recentelijkvroeg waar ik graag naartoe zou willen voor de paasvakantie, leidde mijn antwoord,“Valéééééncia”, wel tot enige argwaan:
“Toch niet om daar de hele tijd te gaan trainen, zeker?”
Waarbij ik me zo goed mogelijk trachtte te verdedigen:“Neen, poes, absoluut niet. Op één week van de marathon van Enschede zijn we nu volop aan het taperen. Aan het uitbollen, eigenlijk!”
Enfin, het is nu te hopen dat Kathelijne niet meeleest, want stiekem moet ik toegeven dat het toch een ieniemienie klein beetje de bedoeling is om een paar trainingen mee te pikken.
Eerst even terug in de tijd!
Valencia kent een rijke geschiedenis, die terug gaat tot de oude Romeinen!
Valencia werd reeds in 138 v.Chr. gesticht. Nu, op dat moment wisten de Romeinen nog niet dat het 138 voor Christus was, dat kwartje is pas later gevallen. In ieder geval, de Romeinse generaal Decimus Junius Brutus Callaicus noemde deze stad Valentia Edetanorum, en daarmee.
De stad lag strategisch aan de Via Augusta, een belangrijke handelsroute die Rome verbond met het zuiden van het land. Dat maakte Valencia tot een belangrijk knooppunt voor handel, al durfde de reeds eerder genoemde generaal Decimus Junius Brutus Callaicus nogal onredelijk uit de hoek komen als het aankwam op importtarieven en dies meer.
De kern van de oude stad bevond zich rond de Plaza de la Virgen, waar het Romeinse forum werd gebouwd.
Tijdens deze Romeinse periode kende de stad heel wat ups, en nog veel meer downs. Af en toe werd de stad bijvoorbeeld helemaal in de as gelegd, en door een of andere epidemie (“Covid”) hebben de Romeinen hun jaarlijkse Marathon eens een jaar moeten overslaan, na veel discussie en gepalaver over het dragen van mondmaskers en die meer.
Vandaag
Tegenwoordig staat Valencia bekend om de moderne architectuur, en de mooie parken. Zodus en zodoende heeft Valencia voor elke hardloper wat wils.
Qua warming up is de Turia-rivierbedding zeker de moeite: een groene oase en een ideale plek voor hardlopers. Het Turiapark is maar liefst negen kilometer lang, en werd aangelegd in de voormalige rivierbedding van de rivier. Dit betekent dat je letterlijk kunt lopen waar vroeger het water stroomde. Het park heeft een speciaal hardlooppad (van ca. 5 kilometer).
Je kan ook langs het strand lopen, met prachtig uitzicht op zee.
Voor wie van een sportieve uitdaging houdt, biedt Cabecera Park de nodige heuvels én trappen. Ook hier: met prachtige uitzichten.
Dan is er ook nog de Jardines del Real oftewel de rozentuinroute. Dit park heeft bijna 6.000 rozen staan, en biedt eveneens een fijne omgeving voor de betere hardloopervaring.
Ook te vermelden is de infrastructuur! Overal vind je drinkwaterpunten. In Valencia vind je overal kranen met drinkwater, perfect om te hydrateren als het al eens een graadje warmer is
Valencia heeft maar liefst 300 zonnige dagen per jaar en steeds zachte temperaturen, ideaal voor hardlopers. Vooral in het voorjaar en in het najaar zijn de omstandigheden vaak perfect.
De Marathon & het verhaal over Vincentius
Zoals hierboven vermeld: de marathon van Valencia is een van de snelste marathons ter wereld!
Deze marathon staat bekend om zijn snelle parcours, er werden reeds verschillende wereldrecords van de tabellen gelopen: zo zette bv. Letesenbet Gidey er in 2021 het wereldrecord op de halve marathon neer.
Ook Abraham Kiptum en Geoffrey Mutai behaalden hier wereldrecords.
Gaan we nu even wat verder terug in de tijd: één van de bekendste marathonlopers in Valencia was Vincentius van Zaragoza.
Je zou denken dat de brave man uit Zaragoza kwam, maar niets is minder waar, hij kwam wel degelijk uit Valencia, ik heb het opgezocht.
Vincentius (Vinnie voor de vrienden) was een fanatieke hardloper die zich steeds stipt aan zijn schema hield, en elk jaar trouw aan de marathon deelnam.
Echter, in 303 na Christus sloeg het noodlot toe. Keizer Diocletianus begon toen aan een hevige vervolging van de Christenen. Zowel Vincentius als bisschop Valerius werden gearresteerd. Echter, waar bisschop Valerius chance had en gewoon werd verbannen, wachtte Vincentius een gruwelijk lot, hij onderging een reeks mensonterende martelingen omdat hij weigerde zijn geloof af te zweren.
Hij werd gevierendeeld, geroosterd op een ijzeren rooster, en uiteindelijk in een cel gegooid die bezaaid was met glasscherven.
Ondanks deze kwellingen wilde Vincentius niet wijken, en bleef hij Onze Lieve Heer standvastig getrouw. De legende wil dat engelen hem kwamen troosten, en dat plots de glasscherven in bloemen veranderden!
Toen de Romeinen beseften dat Vincentius niet te breken was, lieten ze hem weer vrij, om verdere miserie te voorkomen. Echter, Vincentius overleed alras aan zijn vele verwondingen, en zijn lichaam werd bruutweg buiten de stadsmuren geflikkerd.
Qua marathons lopen was toen wel afgelopen, voor Vincentius.
Conclusie
Mede door het bedevaartstoerisme dat aldus op gang kwam, bleef de marathon van Valencia gestaag groeien.
Met meer dan 35.000 deelnemers is het een grootschalig event geworden.
Naar ik las, vinden Belgische deelnemers vlot de weg naar deze marathon, bij de laatste editie namen er meer dan 1.500 Belgen deel aan dit event!
Zo.
Wie nog suggesties en bedenkingen heeft over hardlopen in Valencia, of over het martelaarschap, shoot!
Met sportieve groeten,
Peter
Geef een reactie