20160813_170255Een voordeeltje van hardlopen: zo kom je nog eens ergens.

In Diksmuide, in casu. Diksmuide telt maar liefst 15 deelgemeentes. Dat kunnen niet veel Vlaamse steden of gemeentes de Diksmuidenaars of de Diksmuidelingen nadoen.

Of een inwoner van Diksmuide nu een Diksmuideling is, dan wel een Diksmuidenaar, dat is me niet helemaal duidelijk.

In ieder geval, één van deze 15 deelgemeentes is Sint-Jacobskapelle. Deze deelgemeente telde in 2007 ongeveer 96 inwoners.

Op het eerste zicht, maar zonder het uitvoerig bestudeerd te hebben, zou ik vermoeden dat we in 2016 nog steeds rond datzelfde aantal inwoners schommelen.

Dus onze aanwezigheid hier zorgt voor een spectaculaire piek in de populatie, zij het een tijdelijke.

Waar je hier niet naast kan kijken: de IJzertoren. 84 meter hoog, en aldus het hoogste vredesmonument in Europa, volgens de Diksmuidenaars (of de Diksmuidelingen), dan toch. Op de IJzertoren staat aan de vier zijden van de voet in vier talen: Nooit meer oorlog, Plus jamais de guerre, No more War, Nie wieder Krieg.

Mooi zo.

20160813_152703We verblijven in Hof ter Boone. Een warme aanrader. Smaakvolle kamers. Omgeving met prachtige natuur. En de aanwezigheid van een zwemvijver.

En een toppenbiljart, ook wel een golfbiljart, een tapbiljart, of een topbiljart genoemd.

Nou, wat wil een mens nog meer?

Vandaag eens geen hardlopen.

Op enkele honderden meters hier vandaan kunnen fietsen worden gehuurd. Dus een fietstochtje van Diksmuide naar Nieuwpoort is met dit mooie weer wel een goed idee.

Het eerste wat je dan ziet is de Dodengang. Of in de taal van Voltaire, Boyau de la Mort. Een reeks bewaarde loopgraven uit de Eerste Wereldoorlog.

Mind you, tot ver in 1915 waren deze loopgraven niet dieper dan een halve meter. Absoluut geen militair expert zijnde, zou ik toch vermoeden dat dat niet erg comfortabel kan geweest zijn. 20160813_171518

Doordat Belgische en Duitse loopgraven op enkele meters van elkaar lagen, gebeurden er toen regelmatig raids, en dat was  geen pretje.

Dat weet ik natuurlijk niet uit eigen ervaring, maar het staat zo uitgelegd op de educatieve borden die ter beschikking worden gesteld, voor niet-militaire experts. Best wel bijzonder: als je hier voorbij fietst zie je een heleboel figuranten rondlopen, volledig uitgedost in battledress.

En je ziet er de veldkeuken. Absoluut geen culinair expert zijnde, durf ik toch vermoeden dat het toen, in 1914 en tijdens de daarop volgende jaren, vooral kwestie was van te eten wat de pot schafte, zonder al te veel vraagtekens te plaatsen bij kwantiteit en kwaliteit.

20160813_213254Als je van Diksmuide naar Nieuwpoort fietst, dan moet je natuurlijk nog terug zien te geraken.

En het was toen al een ietsiepietsie later. Bijna stikdonker, om precies te zijn.

Maar waar de heenweg erg pittig was (tegenwind), was de terugtocht een makkie (meewind). Met als bonusnummer, nog prachtige taferelen van het avondlicht. Geen fotografisch expert zijnde, moet ik het grootmoedig erkennen: de foto kan het niet ten volle weergeven, en is slechts een armzalige reflectie van de real stuff.

20160813_173429Voilà. 

Morgen na het ontbijt, hop naar Middelkerke, en dan zien we wel wat de kids run in petto heeft (voor de kids), en wat de Sirene 10 Mijl in petto heeft voor ondergetekende.

De kennismaking met de IJzerstreek was in ieder geval bijzonder fijn, IJzer-sterk, eigenlijk.

Sportieve groeten,

Peter

Advertenties