Uniek

Geplaatst door

20180421_104610.jpgBeste lezers,

Bij de marathon van Krakau stond ik deze ochtend voor een ernstig dilemma. Lopen met een korte broek, of met een lange broek? Die ene lange broek draag ik dus supergraag, dat is er eentje die veel compressie geeft.

“Maar bollie toch”, zei Kathelijne bezorgd, en vol liefde, “Is het daar niet een ieniemienie klein beetje te warm voor?”

Waarop m’n zoontje het iets scherper formuleerde, “Allez, ket, het is 25 graden, dat ga je toch niet menen?”

En m’n dochter, die rekende nadien af. Hard en meedogenloos. Bij de aankomst. Toen zei ze: “Papa, in die hele marathon waren er maar twéé lopers met een lange broek. Jij en spiderman.”

Voilà. Die kon ik in m’n zak steken.

Voorts verliep alles in opperbeste stemming. Bart en ik eindigden vandaag als 1ste en 2de Belg in Krakau! Dat is toch een voordeel als je deelneemt aan een marathon met slechts twee Belgen in het peloton.

received_140127726835564.jpegNou. Deze ochtend namen Bart en ik een stevig maar deugddoend ontbijt, en toen gingen we even opwarmen in de straat. Erg handig, onze Airbnb was ongeveer 250 meter verwijderd van de start.

Bij de start voelde ik me zowaar even emotioneel. De pure, onversneden blijdschap en vreugde, om voor de achttiende keer aan de start van een marathon te mogen staan.

En toch ook: wat had ik de daver op het lijf. De angst. Je wéét dat je gaat afzien. En geen klein beetje. Kilometers 35 tot 42,195, dat is altijd de hel. Pfff.

Het werd me even te machtig bij de start.

Toen het startschot weerklonk, kon ik mezelf nog net even toespreken, met veel zelfliefde, “Come on, you whimp!”, en huppekee, daar gingen we.

Vanaf het begin voelde ik dat 4:15 min/km geen optie was. Dus dacht ik, kom, dan lopen we maar 4:20 min/km. Niet snel genoeg voor sub 3 maar het zou wel een mooi PR zijn.

Krakau aankomst 3Tot ongeveer halfweg lukte dat enigszins, maar toen zette het verval toch in.

Langzaam, maar zeker.

Zo zie je maar.

De marathon is en blijft een Liesbeth Homans.

Ik wou eerst iets anders schrijven, maar misschien lezen er kindjes mee.

Wat was het warm. Vooral die lange broek speelde me parten. Maar we moeten het zeggen zoals het is: de Krakauenaren, de Krakauërs, of de Krakaunezen weten wel hoe ze een marathon moeten organiseren, alles was prima geregeld en om de 2 à 3 km was er eten en drinken, jochei!

Met dit weer was het héérlijk om af en toe eens enthousiast een bekertje water over m’n verhitte hoofd te gieten, want m’n zonnepet was ik helaas thuis vergeten.

De eerste keer ging dit trouwens flink mis. Ik geef het grif toe, en we gooien het maar in de groep: mijn kennis van het Pools is niet al te opperbest. Dus wat bij de drankpost werd aangeprezen als helder, koel en verfrissend water, naar ik meende, bleek eigenlijk gewoon mierzoete sportdrank te zijn. Wel lekker, niet zo verfrissend.

20180422_133036.jpgZoals ik al vreesde bij de start, de laatste kilometers waren hels. Gelukkig ontmoette ik bij punt 35 km m’n supporters.

Heerlijk.

Ik wou er zowaar terug een tikkeltje emotioneel van worden, en ik wou ook even uitgebreid op krachten komen, met een flinke groepsknuffel en dies meer, maar dat leverde me een reprimande op van m’n dochter, die zei:

“Doorlopen Papa! Je loopt goed vooraan, allez, toch min of meer, doorlopen nu!”

Zo gezegd, zo gedaan. De laatste 2 kilometers vroeg ik het me opnieuw af. De Grote Filosofische Marathonvragen. Waarom ik hier ooit mee begonnen ben? Waarom ik dit nu wéér deed? Of ik dat ooit nog opnieuw zou doen?

Ja. Natuurlijk. De Liefde is zo groot. Amper aangekomen dacht ik al:

“Ik schrijf me in. Voor Eindhoven. Dicht bij huis, je kan geen verkeerde vlucht boeken, een biljartvlak parcours, en dat er veel Nederlanders zullen zijn, dat nemen we er maar bij. De eerste Belg zullen we daar niet worden, maar goed, die marathon steekt al veel té lang mijn ogen uit.”

20180421_102106.jpgEn nu eerst een paar weken platte rust!

Het bourgondische leven!

Enfin, toch minstens één week.

Of een paar dagen, tot aan de eerste hersteltraining.

Oh, en misschien toch alvast enkele mooie trails inplannen, tijdens de zomer … ?

Beste lezers, u leest het, het leed is geleden, tijd om weer plannen te smeden.

Tot slot, zou ik de marathon van Krakau regelrecht willen klasseren als een “warme aanrader”, wat vandaag letterlijk te nemen viel. Een unieke marathon, met een heel mooi parcours, iets pittiger dan gedacht, zowaar enkele klimmetjes. Een prima organisatie, en regelmatig zag je aan de overkant van de weg de Keniaanse Loopgoden aan het werk, dat is en blijft toch ronduit indrukwekkend!

Hier vind je er meer informatie over: website marathon Krakau.

Met sportieve groeten,

Peter

Advertenties

4 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s