Mannekes, mannekes, what a day!
Vandaag onderging jullie blogger een kleine ingreep, ten gevolge van een liesbreuk.
Hoe dit begon?
Wel, in alle eerlijkheid en transparantie: ik liep er al 87 jaar mee rond, en ik dacht dit euhm, ooit eens te laten behandelen.
Te weten: als ik ooit eens heel veel tijd zou hebben, en niet zou weten wat gedaan, en dan tot slot zou concluderen:
“Weetjewat, laten we vandaag het probleem van die liesbreuk maar eens aanpakken”.
Nou, beste lezers, dat was zonder Kathelijne Verboomen gerekend.
Om een lange discussie enigszins kort & beknopt samen te vatten: als ik dat niet situ presto liet behandelen, dan zou het mijn beste keer nog niet zijn. Over de machtsverhoudingen in onze ménage zal ik niet in detail treden, laat het ons kort samenvatten: dat ik nà de rit naar UZ Leuven nog steeds in het bezit ben van mijn rijbewijs, het mag een klein wonder heten.
De ingreep
Vervolgens veel vijven en zessen, de arts in UZ Leuven zei dat een ingreep niet echt nodig was, maar anderzijds, dat het ooit wél eens nodig zou zijn, en voorkomen is beter dan genezen, enzovoort enzoverder, maar het was zeker niet dringend, en dus, ik moest er maar eens een nachtje over slapen.
Edoch, het gesprek met Kathelijne indachtig, bevestigde ik dat een nachtje slapen overbodig luxe was.
En zodus en zodoende, lagen wij vandaag op de operatietafel. Voor een kleine, routineuze ingreep die de chirurg – ter vermaak en amusement van zijn team – met de ogen dicht kon uitvoeren.
En toch
Wel, en toch, flauwe bees dat ik ben, was ik nadien zo mottig als een krab. Dat hadden we weer mooi verkeerd ingeschat. Op voorhand dacht ik, “Och, zo’n simpel akkefietje, een uurtje na de operatie huppel ik vast weer vrolijk in het rond!”
Maar, beste lezers, want zo blijkt dat dus niet te werken.
En het ergste moest nog komen!
Nachtmerrie
Waar ik ’s nachts soms van wakker wordt, badend in het zweet?
Van N-VA politici. Wat er aan die N-VA-peeps in hemelsnaam nog Nieuw is, ik zou het begot niet weten, maar aangezien deze blog 100% politiek neutraal is, gaan we daar niet verder op in.
Of misschien toch nog even: mijn boterkoekske is van CD&V-signatuur, dus als ik dan toch een lichte voorkeur zou mogen etaleren, voor zover toegelaten in een politiek neutrale blog, dan toch mijn intense & hitsige liefde voor de Christendemocratische ideologie, en meer bepaald, zijn fantastische Voorzitter in de pittoreske gemeente Tervuren.
Euhm, waar waren we ook alweer gebleven?
Juist, mijn échte nachtmerrie is dus: niet meer mogen hardlopen.
En wat zei de verpleegster, nét voor ik het ziekenhuis wou uitglippen?
Bàm. “Meneer, rustig aan doen, geen zware gewichten tillen, en zeker nog niet sporten. Ik herhaal, om misverstanden te vermijden: de komende twee weken nog géén sport. Onder geen beding. Na twee weken mag je eens een half uurtje rustig joggen. Valt dat tegen, dan neem je opnieuw rust. Valt het mee, dan mag je dat nog eens opnieuw proberen, en langzaam, héél langzaam weer opbouwen!”
Mannekes.
Het was also de hemel op mijn arme hoofd viel.
En nu?
Zelfs Kathelijne, immer de rust en kalmte zelve, keek enigszins verbouwereerd naar de verpleegkundige van dienst:
“Twee weken? De volle twee weken? Euhm, en wat moet ik dan met die pipodemus hier aanvangen, als hij 2 weken niet mag sporten?”
Edoch, er werd soepel gereplikeerd, middels Psalm 119:
“Ik houd mij aan uw richtlijnen Heer,
Mijn ziel heeft ze innig lief.
Ik houd mij aan uw regels en richtlijnen,
Al mijn wegen zijn U bekend”
Lap.
What a day.
Twee weken niet sporten, je wenst het je ergste vijanden niet toe.
Opnieuw starten met hardlopen na een korte ingreep
Maar goed, vooruit met de geit. Wat strekt er nu tot aanbeveling na een kleine ingreep?
Dat hangt af van ingreep tot ingreep, maar voor de herstellenden van een liesbreuk, 5 tips!
5 tips
1. Goed luisteren naar de verpleegkundige
Begin de eerste week na de ingreep met alléén lichte activiteiten, zoals bv. wandelen.
Na twee weken, en enkel als je pijnvrij bent, kan je rustig een kort stukje joggen.
Eventueel, met afwisselend joggen en wandelen.
2. Goed luisteren naar je lichaam
Stop onmiddellijk als je pijn, zwelling of ongemak voelt, in dit geval: in de lies.
Of elders.
Pijn is in deze wellicht géén onderdeel van de gebeurlijke pittige training waar je je grenzen tracht te verleggen, maar eerder een subtiel of minder subtiel signaal, om een stapje, of een stevige stap, terug te zetten … En extra rust te nemen.
3. De buikspieren ontzien
Daar was de verpleegster formeel in: vermijd in de eerste weken na de operatie oefeningen of sport waarbij je veel kracht zet op de buikspieren: zoals daar zijn, zowat élke leuke trainingsvariant voor de gepassioneerde hardloper: interval, sprinten, fartlek, heuveltraining, krachttraining, etc.
Focus eerst op herstel! In geval van twijfel, dan lees je er best even Psalm 119 op na.
4. Zachte oefeningen
Als het lukt, kan & mag je werken aan het verstevigen van de spieren rondom de lies en heupen, met lichte oefeningen, wel pas nadat je soepel en pijnvrij kunt bewegen.
Dit kan eventueel helpen om blessures te voorkomen bij het hervatten van de training.
5. Overleg bij twijfel met arts of kine
Als de opstart toch aanhoudende pijn, zwelling, etc. veroorzaakt, best checken met de arts of kine, en kijken wat je aan de hand en in dit geval, aan de lies hebt.
Kort samengevat
Uit analyse en statistiek, bleek dat de gemiddelde lezer van mijn blogposts gemiddeld een 48-tal seconden checkt wat ik heb te vertellen.
Dus kort samengevat, voor de mensen met weinig tijd: rustig starten, luisteren naar je lichaam, vermijd overbelasting van de getroffen buikspieren, en verstevig (zachtjesaan!) de omliggende spieren.
En schakel hulp in bij twijfel.
Zo.
Dat was het vandaag, nu gaan we rustig herstellen.
Als jullie nog tips en suggesties hebben, dan hoor ik het graag?
Groeten,
Peter
Geef een reactie