galileo-galileiDames en heren, Galileo Galilei was in de 17de eeuw een vooraanstaand natuurkundige, een vermaard astronoom, een briljant wiskundige, en een topfilosoof.

Vele mensen weten dit niet, maar dankzij deze bijzondere blog weet u het wél: in zijn schaarse vrije tijd was Galileo een begenadigd hardloper (BH). In zijn beste jaren had Galileo een snedige 2 u 37 in de benen op de marathonafstand. Dat was niet min, in de 17de eeuw. Zeker als je in overweging neemt dat Galileo een recreatieve loper was, met vier voltijdse jobs.

De sportieve dimensie van Galileo blijft helaas vaak onderbelicht in de geschiedschrijving.

20161204_150443Het liefste liep Galileo in de omvangrijke bossen nabij de Universiteit van Padua, alwaar hij werkzaam was. In volle natuur kon hij stoom aflaten.

Die vervelende struikrovers, dat was natuurlijk wel een ellende, daardoor ontaardde een langzame duurloop regelmatig in een regelrechte tempoloop met veel sprintwerk.

Waar Galileo kwam, was het avontuur nooit ver weg. Op een keer gooide Galileo kanonskogels van de scheve toren van Pisa om te bewijzen dat de snelheid van een vallend lichaam niet evenredig is aan het gewicht ervan.

20161204_150558Een heel mooi experiment, maar driewerf helaas, dat ging helemaal fout.

Ferdinando II, de groothertog van Toscane, kwam net voorbij gejogd, en hij werd op een haar na nét niet vermorzeld door zo’n kanonskogel.

Toen waren de rapen gaar, natuurlijk.

Op dat moment kwamen het uitmuntende uithoudingsvermogen én het prima sprintwerk van Galileo goed van pas! 

Het werd een lange én snedige duurloop van Pisa naar Padua, in totaal een ruime 276 km.

Iets anders.

Galileo geloofde resoluut in de kracht van verandering. Hij dacht net zoals Copernicus dat de aarde om de zon wentelt. Dat klinkt in 2016 misschien niet zo spectaculair, maar dat was het wel, in de 17de eeuw. Toen volgde iedereen nog de theorie van Ptolemaeus, die zei dat de aarde in het middelpunt van het heelal staat, en dat de zon om de aarde draait.

Toen Galileo dat in twijfel trok, was moedertje Kerk daar niet blij mee. En dan drukken wij ons nog voorzichtig uit. Galileo lag zowieso al niet in de bovenste schuif. Immers, Galileo leefde in zonde. Alhoewel hij katholiek was, leefde hij samen met zijn geliefde zonder dat zij getrouwd waren.

20161204_140729Galileo had trouwens wel lef. In zijn boek Dialogo sopra i due Massimi Sistemi del Mondo Tolemaico e Copernicano uit 1632, komen diverse personages aan het woord over de kwestie, met uiteenlopende meningen.

Simplicio (what’s in a name!) was degene die het standpunt van de Kerk te berde bracht, en hij kreeg enkele letterlijke quotes van de Paus in de mond gelegd.  

De paus was not amused.

20161204_140105Aldus kreeg Galileo de inquisitie op zijn dak, en de hele zaak kwam hem op huisarrest te staan.

Van toen af ging het bergaf met de sportieve loopbaan van Galileo.  

Hij had slechts een héél klein moestuintje, dus lange afstanden lopen, dat was afgelopen.

Niet fijn voor Galileo, hij kwijnde helemaal weg.

Hoe zeer hij ook had geleefd voor de wetenschap, hij ging nu pas goed beseffen hoezeer hardlopen z’n échte passie was.

20161204_134713Galilei stierf in 1642. Men wou Galileo begraven in het voornaamste deel van de Basilica di Santa Croce, en er zou ook een marmeren mausoleum komen.

Maar Paus Urbanus VIII was er tegen, en het werd een zeer modeste begrafenis. Nadien heeft de Kerk zich wel gehaast om het onrecht jegens Galileo recht te zetten, en reeds in 1992 sprak paus Johannes Paulus II zijn excuses uit.

Zo werd Galileo’s naam gezuiverd, en zo werd hij uiteindelijk dan toch erkend als een groot wetenschapper, een fantastische marathonloper, en een goed, gelovig mensOok al was hij dan niet getrouwd met zijn geliefde!

Met sportieve groeten,

Peter

Advertenties