Waarom vloeken zo gezond is?

Posted by

vloeken-4Beste lezers,

De Midwinter Apeldoorn is goed verteerd, en de hersteltraining voelde goed aan. In al mijn kinderlijke eerlijkheid had ik het dan ook als volgt neergeschreven in mijn traininglog – die helaas online raadpleegbaar is – voor coach Benny:

“Alles tiptop! De spieren lijken prima hersteld, weinig of niets vermoeidheid. Hartslag OK, normale hartslag voor een rustige duurloop.”

Eerlijkheid?

Hm, laat ons dat maar als volgt herformuleren: “in mijn grenzeloze naïviteit”.

Want amper was de digitale inkt droog, of het antwoord van coach Benny verscheen:

“Mooi! De vorm zit goed! De komende weken gaan we dan een tandje bij steken!  :)”

vloeken-2Wat die smiley daar stond te doen, het ontging mij even. Vandaag hadden we het dus aan onze rekker.

Na de 4 km opwarming, drie keer een tempoblok van 2 kilometer. Telkens 2 km voluit gaan, dat vind ik afzien.

Nu, normaliter hebben wij steeds enkele minuten rust tussen de tempoblokken, maar nu werd er vermeld:

“VO2-max training: slechts 1 min rust tussen de tempoblokken”

1 minuut? 60 seconden! Als ik nu even zo indiscreet mag zijn om dit na te vragen: bent gerecupereerd van 2 km voluit hardlopen, na 60 seconden? Ik dacht van niet? Dat is toch om onmiddellijk het ABVV op te bellen?

Wat heb ik gevloekt. Nonde nonde, miljaar miljaar. En dat waren dan nog de meest zedige termen die mij ontglipten.

Na het tweede blok, hapte ik amechtig naar adem.

En toen moest ik – 60 seconden later ! – nog aan het derde blok beginnen.

Het deed me waarempel denken aan de late jaren ’90. Ik werkte toen nog niet zo lang,  en wanneer ik een maand lang hard had gewerkt, verscheen er telkens, tot mijn aangename verbazing, een mooi bedrag op mijn bankrekening. Een mooi bedrag, vooral omdat de lonen destijds nog in Belgische franken werden uitbetaald. In ieder geval, af en toe kon ik dus eens op city-trip. Naar Barcelona, bij voorbeeld.

vloeken-3Via internet – de ecommerce zette z’n eerste kinderpasjes! – had ik een prima hotelletje geboekt. Dacht ik. Die foto’s! Wat zag dat er pittoresk en knus uit!

Echter, toen ik in de luchthaven het adresje toonde aan de taxi-chauffeur, keek die toch maar zorgelijk. En niet zonder reden, want voor ik het goed en wel besefte, werd ik gedropt in een bijzonder louche buurt. Ik had er veel bekijks. Van m’n gloednieuwe trolley en modieuze rugzak, tot m’n gloednieuwe gsm (die was toen nog van het formaat dat niet te camoufleren valt): werkelijk àlles werd gedetailleerd getaxeerd en naar waarde geschat.

En inderdaad, binnen de kortste keren vroeg een haveloze jongeman mij om een forse som peseta’s. M’n Spaans stelde toen nog niet zo veel voor, en nu nog stééds niet, maar sommige verzoekjes en bijhorende gebaren zijn zo universeel dat je maar moeilijk kan missen wat er precies bedoeld wordt.

Toen ik weigerde, werd het een vervelende discussie. Uiteindelijk riep ik luidop: “Hijo de p***! Leave me alone!”. Daar schrok de haveloze jongeman even van. Dat ene moment was voldoende: fluks nam ik de benen, in gestrekte draf, en zo waren wij vertrokken voor een tempoblok van 2 kilometer, met m’n hippe trolley hotsend en botsend over de kasseien, en zo bereikten we alsnog veilig en wel ons pittoreske hotelletje.

Wel geheel buiten adem, een hijger was er niets tegen. Voor de lezers met gevoel voor leedvermaak: er bleek een schrijnend grote discrepantie te bestaan tussen de mooie plaatjes op het internet, en de grauwe realiteit van het uitgeleefde hotelletje, waar zowel in bijberoep als in  hoofdberoep ontuchtige activiteiten plaats vonden. Het was ondertussen al nà middernacht, en ik moest nog een knus, pittoresk hotelletje gaan zoeken, op niet-digitale wijze.

Toen heb ik ook stevig gevloekt. Daar moest ik aan denken, toen ik aan het derde tempoblok begon. Hijo de p***.

Maar goed. Het zijn natuurlijk die tempoblokken waar je beter van wordt. Met die tempoblokken, verleg je je grenzen.

Conclusie?

Wat kunnen we uit dit alles nu concluderen?

vloeken-5Dat eens stevig vloeken je leven kan redden.

Maar ook in niet-levensbedreigende omstandigheden is het goed om af en toe eens stevig te vloeken.

Dat helpt.

Echt waar!

Geloof het of niet, daar is zelfs onderzoek naar gedaan.

Vloeken verzacht de pijn:

“Vloeken lucht niet alleen op, het verzacht ook de pijn, stelde Richard Stephens van de Kale Universiteit in Groot-Brittannië vast. Bij een onderzoek werden proefpersonen onderverdeeld in twee groepen. De ene groep personen mocht vloeken terwijl ze een glas ijs vasthielden, de andere groep niet. De resultaten waren duidelijk, de groep die wel mocht vloeken kon het ijs langer vasthouden!”

Ziezo.  Ik wens jullie nog een fijne dag, nondeju!

Met sportieve groeten,

Peter

Advertenties

4 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s