Yuki Kawauchi

Kawauchi FrontDag beste lezers,

Alles goed met jullie?

Kan iedereen zich een beetje verwarmen?

Graag beginnen wij deze blog steeds met een beetje luchtig, met een anekdote hier of een lolletje daar, maar vandaag, lieve lezers, was het bittere ernst.

Alle hens aan dek, zeg maar.

Kathelijne Verboomen, de vrouw van mijn Droomen, stelde mij bij het ontbijt op nogal stekelige wijze de vraag wanneer wij voor ons Quintje een eigen kamertje denken te voorzien, en of dat nog voor zijn Plechtig Vormsel zal zijn, of pas daarnà?

Nou, beste lezers, dat laatste bleek een retorische vraag te zijn, en voor jullie blogger het goed en wel besefte, waren wij een forse kleerkast in elkaar aan het schroeven, met gevaar voor lijf en leden. Tjonge, waar je dan allemaal – tegelijk dan nog – op moet letten, het heeft geen naam. Qua oog-hand-coördinatie is aan jullie blogger geen overdreven groot talent verloren gegaan, en laten wij deze kwestie maar gauw vergeten. Zoals ze bij Anderlecht zeggen, het is het eindresultaat dat telt, en zodus en zodoende, de kast is in elkaar geraakt, case closed.

Zo. En over wie gaan wij het vandaag eens hebben?

Ik stel voor, over Yuki Kawauchi.

Misschien stellen de lezers voor om het eens over iemand anders te hebben, over Franky Vercauteren of zo, maar toevallig ben ik hier de baas, en wij gaan het vandaag over Yuki Kawauchi hebben.

Over Franky Vercauteren kunnen we het op een andere keers eens hebben.

Enfin, wie het per sé wil weten, en dan zijn we van het gezaag af, Franky Vercauteren was een Brussels ketje dat in de jaren stillekes leerde sjotten op wat in de volksmond Het Pleintje werd genoemd, in Kuregem, een knusse Brusselse volksbuurt.  Tijdens zijn jeugdjaren voetbalde Franky het liefste als aanvaller, in de spits. Edoch, z’n  jeugdtrainer postuleerde hem steevast als middenvelder. De familie Vercauteren was trouwens niet bepaalde supporter van Anderlecht, en geef die mensen eens ongelijk. Wel waren zij ten huize Vercauteren vurig supporter van Daring Brussel, en dus was het redelijk affrontelijk dat die kleine aap van een Franky bij RSC Anderlecht speelde, enfin, een heel verhaal, en na veel vijven en zessen werd Franky in 2019 dan uiteindelijk hoofdtrainer bij Anderlecht.

yukikawauchiZo. En dan nu snel terug naar Yuki Kawauchi. Een raspaardje, een vierentwintigkaraats hardlooptalent, geboren (in 1987) en getogen in het land van de Rijzende Zon, en meer bepaald in Setagaya, 世田谷区 voor de vrienden, een knusse, volkse buurt in Tokyo.

Toen Yuki een duim hoog was, ging hij al mee hardlopen met z’n mammie.

Yuki’s moeder was namelijk een straffe 800m en 1.500m loopster.

Op school kreeg Yuki de smaak vervolgens écht te pakken, en alhoewel hij graag en véél liep, kreeg hij tijdens en na z’n schooltijd geen aansluiting bij een Ekiden-team, wat normaliter de klassieke weg is voor een Japanse atleet (bv. de Hakone ekiden wordt jaarlijks door miljoenen kijkers op televisie gevolgd, en is een echte cult in Japan).

Stug hield Yuki vol, en hij begon scherpe tijden te lopen, bv. in 2009 liep hij 2u18 in de marathon van Tokyo. Vanaf 2010 brak hij door, met een vierde plaats in diezelfde marathon van Tokyo, in 2u12.

Straf daarbij is dat Yuki lang als “citizen runner” voltijds bleef werken voor de overheid. In die optiek mocht hij van niemand geld aannemen en had hij dus ook geen enkele sponsor. Dit gaf ‘m dan weer véél vrijheid:

“I worked in the administration office of a high school, just regular office work. I can only train once a day during the week. In some respects, it’s a restricted schedule, but compared to a lot of elite athletes, I have freedom. I don’t have a coach telling me what I’m trying to do is crazy. If I want to run 10 marathons a year there’s no one telling me not to do it. Being financially independent gives me freedom to do what I want to do and be the athlete I want to be.”

Athletics10 Marathons per jaar?

Zelf naar Japanse normen loopt hij véél wedstrijden, bijna wekelijks. Bv. in 2019 werkte bij 11 marathons af, maar ook diverse halve marathons, en ja, why not, ook ultramarathons (hij won de Okinoshima Ultramarathon in 2019).

Over zijn aanpak, zei Yuki in Runner’s World:

“My training cycle is worked out to a one month cycle, so from my regular training I’m able to build up to a peak performance within one month. Because of this, I’m able to plan my schedule so I’m able to race very often. Compared to other athletes at my level, from Monday to Friday, I’m not able to do serious training because I work, so in the morning I do relatively low-intensity running. That allows me to put more into my weekend performances. A lot of the races are serving as workouts, even the marathons. Japanese athletes place a big importance on how many hard long runs you have done before a major marathon”

Pas in april 2019 werd Yuki professional, zo lezen we op zijn website:

“I started to run at 6 years old. I belonged to the track&field club in Bukatsu when I was in high school. I continued to run as “Citizen runner(Full time Office Worker)” after I got a job with Saitama Prefectural government in 2009. (…) I turned professional runner in April 2019.

Tot nu is de PB van Yuki 2u08 (gelopen in 2017, in Seoul), dus te vergelijken met Koen Naert (2u07), en nog een eindje verwijderd van de 2u04 van Bashir Abdi.

Boston 2Een heel mooie overwinning voor Yuki was de Boston Marathon in 2018, hij was toen de eerste Japanse winnaar sinds 1987.

Je kan het filmpje hier bekijken: link.

Een mooie strijd tussen Kawauchi en Geoffrey Kirui, in toch wel lastige omstandigheden: regen, een sterke tegenwind, en slechs 4 graden.

Yuki zei daarover: “For me these are the best conditions possible”.

Nou. En nu vroegen we ons natuurlijk af wat iemand die zo veel marathons loopt gaat doen in tijden van corona & de daarbij horende aflassingen … ?

New CaledoniaWel, volgens de website, staat de volgende marathon gepland op 30 augustus in …

New Caledonia.

Wij hebben het even opgezocht en nagekeken: dat is een eiland in the middle of nowhere, dat wis en waarempel corona-vrij lijkt te zijn en waar de voorbije weken geen enkele besmetting was te bespeuren … (Voor méér informatie over deze marathon, slechts één adres: link.)

Ziezo.

Deze Yuki Kawauchi heeft, tot slot, een hele rits wereldrecords op z’n naam staan … :

  • “Shortest period of time between two sub-2:10 marathons” (amper 2 weken)
  • “Shortest period of time between two sub-2:09 marathons” (6 weken)
  • “Most sub-2:16 marathons in one calendar year” (12)
  • “Most sub-2:11 marathons” (21)
  • “Most sub-2:20 marathons” (96!)
  • “Most sub-3:00 50km ultra marathons” (8)
  • Etc.

BostonNu, of dat dan gezond is weten we niet, maar op z’n 33ste is Yuki Kawauchi toch een grote meneer, met een indrukwekkend parcours, wat mij betreft!

Wie het graag op de voet volgt & voor wie graag Twittert en zo, dit is de enige echte account waar je Yuki’s avonturen kan volgen: @Kawauchi2019 !

Zo.

En bij deze wensen wij alle lezers een fijn & zonnig weekend!

Met sportieve groeten,

Peter

Over Peter De Groof 598 Artikelen
www.peterdegroof.com

2 Reacties