Antwoord

Posted by

Beste Peter,

Wat heb jij me een mooie brief geschreven, hartelijk dank! Eerlijk waar, ik moest er even van gaan zitten. Gericht aan mij, maar wel nogal publiek, moet ik zeggen. Open en bloot. Nou, in ieder geval, het was wel een hele verademing.

Gewoonlijk, als ik naar de brievenbus slof (aan 4:15 per km), dan tref ik daar nogal wat aan, in die brievenbus van me. Ofwel is het om geld te vragen, ofwel zijn het facturen, ofwel is het één of andere firma die me een “topproduct” wil aansmeren, je houdt het niet voor mogelijk.

Enfin,  ik heb het zonet eens opgezocht: jij woont in Tervuren? Als ik de foto’s zie op jouw blog: wat is het daar mooi, zeg! Nice. Maar goed, genoeg small talk. Over naar jouw prangende vragen.

Hoe het voelt om mijn gezin telkens de hele week te moeten missen? Dat is keihard, Peter. Iedereen doet daar nogal luchtig over: “ja, dat is nu eenmaal topsport, hij moet er maar iets voor over hebben”.

Maar zo eenvoudig is het natuurlijk niet, dat weet jij ook wel.  Elke dag denk ik aan de kinderen, en elke dag mis ik hen. Hoe fijn het ook moge zijn, hier in ons trainingskamp.

Gelukkig is er Skype. Dat scheelt. Helaas is de internetconnectie hier traag en slecht, maar hen héél even horen, dat doet telkens enorm deugd.

Mijn huwelijk, dat dit wel snor. Things are working out. Maar dat is niet gemakkelijk om uit te leggen. Jij had het over complexiteit. Hier is het veel eenvoudiger. Wij Afrikanen kijken misschien toch anders naar relaties dan jullie, Europeanen. Bij ons wordt soms nog met een bruidsschat gewerkt, en zo. Ik neem aan dat jullie dat een beetje vreemd vinden. Ik begrijp dat jullie dat in Europa anders regelen, soms via Tinder en zo. Dat vinden wij dan weer vreemd. Omwille van de trage en slechte internetconnectie, en ook, wegens de toch steeds iets té eufemistische foto’s op die websites, zo kan je toch lelijk bedrogen uitkomen?Alhoewel, als zowel hij als zij iets té eufemistische foto’s posten, dan kan het nog meevallen natuurlijk, dan moeten beiden die collateral damage maar aanvaarden.

Nu. De loopsport, dat is mijn job, en het is mijn passie. Héérlijk. Ik kan en mag twéé keer per dag trainen. Dat is een luxe. Ik kan leven voor de sport. En ook door de sport, natuurlijk. Af en toe eens een grote marathon winnen, dat verdient niet slecht.  Enfin, niet zoals de topvoetballers waar jij het over had, maar dat is OK, daar heb ik vrede mee.

Nou. Je hebt gelijk, hoor, de Professor: dat is een bijnaam waar ik van gruwel. Ik ben geen theoreticus. Ik woon niet in een ivoren toren, integendeel. Ik ben opgegroeid in bescheiden omstandigheden, en ik ken het leven. Ik ken de prijs van het leven, maar al te goed.

De Filosoof, ja, dat is al beter. Je vroeg waar ik dan zoal over nadenk?  Over vanalles. Recentelijk heb ik een boek gekocht, “1001 historische gebeurtenissen“. Heel leerzaam, Peter. Ik kan het je warm aanbevelen. Over de Egyptenaren, over de Grieken, over de Romeinen, und so fort und so weiter.

Het boek begint (m.i. terecht) met de Oerknal. 13.700.000.000  jaar geleden. Kan jij je dat voorstellen, Peter? Jij bent geen uilskuiken hé, dat merk ik wel aan je blogs. Maar 13.700.000.000  jaar geleden, daar kan je verstand toch maar amper bij?

Toen was er niets. Geen geluid, geen licht,  geen materie. Noppes, niets, niemendalle. En dan toch plots, die Oerknal.

Dat is toch bijna niet te vatten? Zie, daar kan ik uren over nadenken. Het boek “1001 historische gebeurtenissen” legt het goed uit: “Van een ‘knal’ was eigenlijk geen sprake, want er bestond nog geen geluid“.

En toch heeft iedereen het over de Oerknal. Straf hé?  Toen het heelal begon af te koelen van die enorme energie-uitbarsting, duurde het nog eens 380.000 jaar voordat elektronen en protonen zich konden verenigen tot atomen”. Maar ééns dat kon, toen was het hek van de dam, natuurlijk.

En soms vertel ik hierover iets aan m’n loopmakkers. Maar onder ons gezegd en gezwegen, Peter: dat zijn paarlen voor de zwijnen.

Nog even over bijnamen. Die voetbaltrainer van jullie, enfin, die vorige trainer bedoel ik, niet die gekke Spanjaard, maar die Waal. Die noemden ze toch das kampfschwein, neen?

Zie, dat vind ik nu nog eens een mooi bijnaam. Das kampfschwein, dat zegt het toch helemaal: vechtlust, maar op een sportieve manier, doorzetten, give it all you’ve got.

Zoiets. In onze loopgroep zit een Westvlaming, en die zegt steeds: “Nie neute, nie pleuje, en ne puut uitsteeke!“.  I like.

Die toiletten poetsen, Peter, dat is inderdaad niet gelachen. Dat is al héél wat minder I like. Om heel eerlijk te zijn, dat doe ik niet graag. Hier lopen een paar vieze pateekes rond. Daar ga ik verder maar niet over in detail treden.

Voorts ben ik veel bezig met de jeugd. Daar denk ik vaak over na. Wat kunnen wij de jeugd, de jongeren meegeven? Hoe kunnen we hen gidsen, stimuleren, enthousiasmeren, enkele wijze lessen meegeven? Zonder pedant te willen zijn, natuurlijk.  Dat is niet evident. Lopen is hier bij ons een snelle shortcut naar quick & dirty geldgewin. Hoe leg je dat uit, aan jonge snaken, dat hun talent beter tot zijn recht komt als ze kiezen voor progressie op de lange termijn, in plaats van zich volledig op te branden op de korte termijn?

Enfin. We gaan afsluiten, ik moet gaan trainen.

Ik heb eens gegoogeld, Peter, en amai, die Kathelijne van u, dat ziet er nogal een ferme madam uit!  Verzorg ze goed. Ik ben heel blij voor u, dat dat plaatje klopt, voor jullie.

En wat de loopsport betreft, bonne chance!

Go for it! May the force be with you!

Met sportieve groeten,

Eliud

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s