Dag Beste Lezers,
Alles goed met jullie?
Ik mag hopen van wel!
Vandaag vroeg ik me plots af welk boekwerk mij het vroegste en het meeste heeft geïnspireerd, in het hardlopen.
Zo kwamen wij al snel uit bij Haruki Murakami, de beroemde Japanse schrijver. Zijn ouders waren allebei leraar in de Japanse literatuur, je zal het maar meemaken.
Dit wakkerde uiteraard sterk zijn interesse aan in literatuur en dies meer, maar entre nous: toen hij thuis aankondigde dat hij hardloper wou worden, was het zijn beste dag nog niet. Een klinkende oorveeg, en de kleine Murakami kon enkele uurtjes in hoek gaan staan, met ezelsoren.
Murakami staat bekend om zijn romans, zijn essays, en zijn verhalen, die allen wereldwijd bestsellers werden. Murakami’s werk wordt gekenmerkt door surrealistische en magische elementen, en hij verkent, zoals wij allen, thema’s zoals eenzaamheid en liefde, en een intense zoektocht naar identiteit.
“Wie ben ik?” vroeg Murakami zich regelmatig af, en rond 2007 had hij het antwoord gevonden: “Foert! Wat m’n oudeluitjes er ook van mogen vinden, ik word gewoon hardloper!”.
Et voilà, dat resulteerde in een boeiend werkje over hardlopen met de welluidende titel
“Waarover ik praat als ik over hardlopen praat”.
In dit werk vertelt Murakami over zijn ervaringen, hoe onze mooie sport zijn leven én zijn schrijverschap heeft beïnvloed, en kort gezegd, dat zijn ouders vierkant de boom in konden, als ze hem niet aanvaarden zoals hij is.
Kort samengevat: dit zijn 5 belangrijke thema’s in het boek:
- Discipline en routine – Wij lezen het graag! :-) Zijn pittige trainingschema, het dagelijkse schrijven, en de echtgenote Mevrouw Murakami, alledrie vergen zij veel geduld en doorzettingsvermogen!
- Mentale sterkte – Murakami beschrijft enthousiast hoe hij door het vele trainen een sterke mentale kracht ontwikkelt.
- Zelfreflectie – Tijdens het hardlopen denkt Murakami vaak na over het leven, over zijn werk en de doelen die hij zich stelt. Op een bepaald moment loopt hij, mijmerend en filosoferend, bàm tegen een lantaarnpaal aan, wat natuurlijk minder gelachen was.
- De reis is belangrijker dan de bestemming – Murakami benadrukt dat het proces in zijn trainingschema, met alle ups en alle downs (zoals die keer toen hij eens bàm tegen een lantaarnpaal smakte!), uiteindelijk belangrijker is dan het eindresultaat.
- Luisteren naar je lichaam – Murakami adviseert om goed naar je lichaam te luisteren, en zeker rust te nemen wanneer dat nodig is. Overbelasting kan leiden tot blessures, zoals bv. aan de bilspier.
En dus, van Murakami is de fijne, alom gekende Quote:
Met de halve marathon in Gent voor de boeg, heb ik er al enkele keren aan gedacht: “Pain is Inevitable, Suffering is Optional”.
Zo is het maar net.
Wat mij betreft is dit dus een inspirerend boek, wij zouden het warm durven aan te bevelen.
Toch was er destijds ook wel kritiek op het boek:
- Er werd geklaagd dat de focus in dit boek teveel op het hardlopen lag – Met name zijn ouders bekloegen zich daarover.
- Te weinig diepgang – een aantal critici vonden dat het boek minder diepgang had in vergelijking met Murakami’s literaire werk.
- Niet voor niet-hardlopers – Hoewel het boek wel degelijk universele thema’s behandelt, vonden sommige critici toch dat dit boek enkel leuk is voor hardlopers, en niet voor mensen die niet van hardlopen houden. Zelf vind ik dan weer dat mensen die niet van hardlopen houden, niets te koeken hebben, maar goed.
- Stijl – Enkele critici vonden de schrijfstijl iets té eenvoudig, en iets te weinig literair, ze misten de complexiteit en de magische elementen die Murakami’s werk zo typeren.
Ach ja. “Geef mij maar iets eenvoudig”, zei Kathelijne destijds, en wie kan haar ongelijk geven?
En zodus en zodoende. Met deze wijze woorden ronden we dit bericht af.
Wie goede leestips heeft over hardlopen, liefst een beetje eenvoudig van snit, shoot?
Met sportieve groeten,
Peter
Geef een reactie