Hoog tijd

Posted by

hoog-tijdHet was vier uur in de namiddag, en Lucas was veilig geland. Hij keek rond in de enorme aankomsthal van Suvarnabhumi Airport.

Hij knipperde met zijn ogen, verbaasd, en nog verdwaasd. Wat voelde hij zich doodmoe, na de lange vlucht. En hij had dorst, hij kocht snel een flesje mineraalwater.

Toen Lucas de hal verliet, sloeg een zinderende hitte hem in het gezicht. Alles leek te trillen. Lucas reisde niet zo vaak. Ze deden af en toe een fijne city trip, een weekendje er op uit, en ze gingen graag naar de zee. Uitwaaien, uitrusten, een etentje, the good life. Maar ook hardlopen, op het strand, door de duinen, heerlijk.

Nu voelde hij een intense hitte door zijn lijf golven. Golvend, misselijkmakend.

Lucas was dit jaar 40 jaar geworden, daar was geen groot feest aan te pas gekomen. Lucas voelde en tastte. Zijn trouwring. Hij wreef over die trouwring. Hij had thuis niets gezegd, hij was gewoon vertrokken.

Nu stond hij hier. Een immense drukte, door elkaar wriemelende, vriendelijke en hoffelijke mensen, ze leken een vriendelijke glimlach veil te hebben voor elke toerist, en iedereen leek vlot Engels te spreken. Een taxi werd hem spontaan aangeboden, en hij stapte in, hop, recht naar zijn hotel, Amara. Dat had hij op voorhand geboekt, online: een viersterrenhotel. Digitaal zag het er goed uit, ongeveer 30 km rijden.

In de taxi was het koel. Na de hitte, kon hij terug ademen. Hij was helemaal bezweet, merkte hij nu. Na een kwartiertje voelde de airco al iets minder comfortabel aan, ijskoud. Tot drie maal toe trachtte de vriendelijke taxichauffeur een gesprek aan te knopen. Lucas werd er nerveus van. Lucas wàs nerveus. Als ik zin heb om over koetjes en kalfjes te praten, dan zal ik het wel zeggen, dacht hij, geïrriteerd.

Helaas, de taxichauffeur droeg gastvrijheid hoog in het vaandel, hij zou niet rusten voor Lucas was geholpen. Hij wou Lucas een warm thuisgevoel geven en hij trachtte Lucas diets te maken dat, mocht hij (Lucas, dus) enige behoefte hebben aan girls, dat hij (de taxichauffeur, dus) zulks moeiteloos & met veel plezier in orde zou brengen.

Hij polste alvast naar Lucas z’n fysieke voorkeuren dienaangaande, bv. welke leeftijdscategorie hem vermoedelijk zou behagen.

Old, young?

Lucas schudde met z’n hoofd, “neen”.

Very young?

Lucas schudde nogmaals “neen”.

Uiteindelijk begon het de taxichauffeur te dagen, en zijn gezicht klaarde op:

“Ha, boys?”

Lucas zuchtte.

In z’n hotel ging Lucas recht naar zijn kamer. Een heerlijke, hete douche. Lucas voelde zich als herboren. Hij ging op bed liggen, en viel in een diepe slaap. Droomloos. Alsof hij in een zwart gat viel. Toen hij opstond was de avond al een heel eind gevorderd.

Het was uren geleden dat Lucas had gegeten, en gek genoeg, hij had nog steeds geen honger. Hij was nerveus, en wist met zichzelf geen blijf. Hij deed een telefoontje.

De gemiste oproepen van zijn vrouw, daarentegen, die liet hij maar onbeantwoord.

Toen hij op straat stond werd hij overweldigd door een wilde kakafonie van geuren. Kruidige geuren. Straatgeuren. En weer die warmte, die hem elke vorm van honger ontnam. Man, man, dacht Lucas, wat is me dat hier. De mensen gooien hier werkelijk alles op de BBQ. Street food. Hij zag de meest vreemde dingen op de grill belanden, appetijtelijk zag het er toch niet uit. Lucas was eerder van de klassieke stempel, qua eten. Pikante toestanden, dat werkte nefast op zijn spijsvertering. Thuis had hij wel eens Tom Yum Kung soep gegeten, maar dat was niet goed bevallen.

Neen, honger had hij niet. Hij wandelde rond in downtown Bangkok. Zijn gedachten waaierden uit. Hij wandelde een hele tijd rond. Hij nam een tuktuk. Die zette hem af aan de Red Sky Bar. Wat een prachtig uitzicht over de stad had je hier. En wat een prachtige, betoverend mooie vrouwen, zag Lucas hier. Hij kon zijn ogen niet geloven. Hij bestelde een biertje, zonder alcohol. Lucas had de drankduivel bezworen, vele jaren geleden.

Amper zat hij neer, of hij werd aangesproken. Wat een mooie jongedame stond voor hem. Hij kon z’n ogen niet geloven. Hij knipperde nog eens met z’n ogen. Hapte naar adem.

Ze bestelden iets te drinken. Een biertje zonder alcohol, en een biertje mét alcohol. Lucas voelde zich onwennig. Hij wist niet goed wat te zeggen. De jongedame keek naar hem, ze keek hem diep in de ogen. Het ijs was snel gebroken, voor haar. Ze vertelde honderduit. Lachend. Smakelijk. Over het leven. Over haar leven, het leven in Bangkok.

Hij kon het amper vatten, en hij kon de waterval niet volgen, hij hoorde enkel geklater.

Het was awkward, dit gesprek. Haar Engels was vlekkeloos. Hij moest soms zoeken, naar de juiste woorden, grabbelen, naar woorden, uitdrukkingen. Zij stelde hem de ene vraag na de andere. Alhoewel Lucas het gevoel had dat hij niet zo bijster veel interessante dingen te vertellen had, leek zij het fascinerend te vinden.

Na enkele biertjes ging het over het verleden. En over de liefde.  Over de liefde, in het verleden.

Wat gek. Lucas had nooit veel over z’n emoties gepraat. Integendeel. Hard werken, ja. En als zijn agenda het toeliet: loopschoenen aan, en hup. Hij had in de eerste plaats zichzelf verrast, besefte hij nu. Door plots te vertrekken, thuis. Zonder iets te zeggen, zonder een briefje achter te laten. Maar nu, plotseling kwamen de emoties, als een tsunami. De stomme clichés, dacht hij.

Het gemis, in zijn leven. Dat grote, gapende, zwarte gat, in zijn leven. Dat hem wanhopig maakte. Naar de rand dreef. Hoe absurd ook, hij had er met niemand over gepraat. Nooit. Omdat hij niemand hàd om erover te praten? Of ook, omdat hij niet wou?

Over zijn kleine, zo grote verdriet.

Het werd laat.

Hoe het kwam, weet hij niet, maar plots stond ze heel dicht bij hem. Hij kon voelen hoe dicht.

Hij kon haar bijna voelen, zo nabij. Het werd tijd, hoog tijd.

Hij omhelsde haar, innig. Ze klampten zich aan elkaar vast.

Hij, en zijn verloren dochter.

= = = = = = =

hoog-tijd

Advertenties

2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s